-
-
Ett Svenskt Bibeln (1917) -
-
11
|Joel 1:11|
Åkermännen stå med skam, vingårdsmännen jämra sig, över vetet och över kornet; ty skörden på marken är förstörd.
-
12
|Joel 1:12|
Vinträden äro förtorkade och fikonträden försmäkta; granatträden och palmerna och äppelträden och alla andra träd på marken hava torkat bort. Ja, all fröjd har vissnat och flytt ifrån människors barn.
-
13
|Joel 1:13|
Kläden eder i sorgdräkt och klagen, I präster; jämren eder, I som tjänen vid altaret; gån in och sitten i sorgdräkt natten igenom, I min Guds tjänare, eftersom eder Gud hus måste sakna spisoffer och drickoffer
-
14
|Joel 1:14|
Pålysen en helig fasta, lysen ut en högtidsförsamling; församlen de gamla, ja, alla landets inbyggare, till HERRENS, eder Guds, hus; och ropen så till HERREN.
-
15
|Joel 1:15|
Ve oss, vilken dag! ty HERRENS dag är nära, och såsom våld från den Allsvåldige kommer den.
-
16
|Joel 1:16|
Har icke vår bärgning blivit förstörd mitt för våra ögon? har icke glädje och fröjd försvunnit ifrån var Guds hus?
-
17
|Joel 1:17|
Utsädet ligger förtorkat under mullen, förrådshusen stå öde, ladorna få förfalla, ty säden är borttorkad.
-
18
|Joel 1:18|
Huru stönar icke boskapen! Huru ängslas ej fäkreaturens hjordar! De finna ju intet bete. Ja, också fårhjordarna få lida under skulden.
-
19
|Joel 1:19|
Till dig, HERRE, ropar jag, nu då en eld har förtärt betesmarkerna i öknen och en eldslåga har förbränt alla träd på marken.
-
20
|Joel 1:20|
Ja, också markens djur ropa med trängtan till dig, eftersom vattenbäckarna äro uttorkade och betesmarkerna i öknen äro förtärda av eld.
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 17-20
06 de maio LAB 492
O SEGREDO DAS CONQUISTAS DE UM FILHO DE DEUS
1Crônicas 17-20
Qual é o segredo das grandes conquistas que acontecem na vida de um cristão? Qual foi o segredo de Davi, em suas grandes conquistas? Ontem comentei sobre o segredo de Davi para não se estressar. O começo da conquista começa exatamente aí: louvar a Deus.
Depois que Davi louvou a Deus de todo o seu coração, embora não sendo no lugar e momento oficial de fazer um louvor formal, mas depois tê-Lo buscado, vem o capítulo 17, onde tem a promessa de Deus a Davi. É claro que estou pulando algumas partes, mas sei que você vai ler ao fazer sua leitura. Pensando nisso, estou lembrando de algo que Társis Iraídes, um dos cantores do quarteto Arautos do Rei, sempre gosta de falar ao apresentar os estudos que ele faz sobre música e louvor. Ele diz que é no louvor que Deus se manifesta. Ou seja, o louvor é o espaço da adoração para recebermos as bênçãos de Deus. O canal pelo qual vamos até o trono é a oração, mas o canal pelo qual as bênçãos descem até nós é o louvor. E isso não somente é interessante, como pode ser visto nessa análise que estou fazendo de 1Crônicas 17 em diante.
E a bênção que Deus tinha para dar a Davi, para aquele canal que o louvor tinha recém-aberto era uma promessa. E promessa, quando é de Deus, é exatamente igual ao presente já recebido, porque Deus é 100% fiel em cumprir suas promessas, no que tange às Suas obrigações. Para Suas promessas, não cabe aquela preocupação do imperador militar francês Napoleão Bonaparte, quando, fazendo um comentário sobre o assunto, disse que “A melhor maneira de manter sua palavra é não dá-la.” Para as promessas de Deus, não cabe essa dúvida. Quando Deus dá Sua promessa, é porque Ele pretende cumpri-la. No nível humano, podemos dizer que ninguém promete tanto como aquele que não pretende cumprir, mas com Deus é diferente. Prove isso através da leitura bíblica.
Voltando ao assunto do segredo da conquista na vida de um filho de Deus, vemos que Davi não era interesseiro, que só buscava a Deus para receber o presente. Depois que Ele lhe deu o presente, Davi faz uma linda oração. Esse é outro segredo das conquistas que um cristão obtém. Depois que Davi louvou, abriu o canal das bênçãos, recebeu os “oks” de Deus e abriu o canal dele para Deus. Em oração, de mãos dadas com Deus, veja o que aconteceu nos capítulos 19-20.
O cristão só conquista com Deus. Sem Ele, o que consegue é só ilusão.
Valdeci Júnior
Fátima Silva