• Lamentações

    x
    • Livros
    • Avançado
    • Leitura para Hoje
    • Ett Svenskt Bibeln (1917)
    • Estude a Bíblia
    • Antigo Testamento

      • Gênesis
      • Êxodo
      • Levítico
      • Números
      • Deuteronômio
      • Josué
      • Juízes
      • Rute
      • 1 Samuel
      • 2 Samuel
      • 1 Reis
      • 2 Reis
      • 1 Crônicas
      • 2 Crônicas
      • Esdras
      • Neemias
      • Ester
      • Jó
      • Salmos
      • Provérbios
      • Eclesiastes
      • Cantares
      • Isaías
      • Jeremias
      • Lamentações
      • Ezequiel
      • Daniel
      • Oséias
      • Joel
      • Amós
      • Obadias
      • Jonas
      • Miquéias
      • Naum
      • Habacuque
      • Sofonias
      • Ageu
      • Zacarías
      • Malaquias
    • Novo Testamento

      • Mateus
      • Marcos
      • Lucas
      • João
      • Atos
      • Romanos
      • 1 Coríntios
      • 2 Coríntios
      • Gálatas
      • Efésios
      • Filipenses
      • Colossenses
      • 1 Tessalonicenses
      • 2 Tessalonicenses
      • 1 Timóteo
      • 2 Timóteo
      • Tito
      • Filemom
      • Hebreus
      • Tiago
      • 1 Pedro
      • 2 Pedro
      • 1 João
      • 2 João
      • 3 João
      • Judas
      • Apocalipse
    • Fechar
      • Lamentações


        Leia por capítulos
        Comentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
        X  

      Clique para ler Josué 22-24



      13 de março LAB 438

      RECADO FINAL
      Josué 22-24

      No momento em que sentei para pensar o que iria comentar sobre a leitura de hoje, eu estava viajando, depois de ter participado de um belo acampamento de jovens cristãos que aconteceu em um lugar bem retirado, longe da minha casa. Para ser mais exato, foram 16 horas de viagem, incluindo avião.
      Você sabe que os cristãos têm o costume de, na época do carnaval, sair para algum lugar retirado, para fugir da bagunça que acontece na cidade e, ao mesmo tempo, aproveitar o tempo para enriquecer o relacionamento com Deus e o relacionamento com os amigos?
      Fui a um lugar assim. Na realidade, fui para dirigir o acampamento de verão e fazer as palestras devocionais. Para mim, quando dirijo um acampamento assim, o momento mais forte é o da última palestra, no último dia. É interessante, pois sinto uma alegria muito grande pelo senso de missão cumprida, mas, ao mesmo tempo, uma tristeza bem marcante, pelo fato de que o acampamento está acabando e preciso me despedir dos acampantes a quem me apeguei e me ensinaram tanto. Nesse momento de sentimentos mistos, aproveito a oportunidade para dar o meu recado final.
      Você quer saber como é? É só pensar na força dessa expressão: RECADO FINAL. Como deve ser um recado final? Imagine que você tivesse a responsabilidade de, em um lugar deserto, desprotegido, longe da civilização moderna, para onde Deus tenha conduzido Seu povo, para ficarem acampados, perante homens, mulheres e crianças, longe das influências pagãs e, ao mesmo tempo, necessitados de serem educados nos mais nobres assuntos, inclusive espirituais e de preparo para a vida eterna, ser o seu líder espiritual: a pessoa que guiaria essas pessoas. O que faria? Ao se colocar perante esse povo para despedir-se e dar o recado final, o que você diria? Pense: dois milhões de pessoas olhando para você, esperando para saber quais seriam suas últimas e mais importantes palavras...
      O acampamento que dirigi não tinha dois milhões de pessoas. O retiro de verão onde fiz as palestras foi bem mais simples que o acampamento do pastor da nossa leitura de hoje. Nesse lugar, o clima era esse que descrevi acima. E a responsabilidade daquele pastor era muito séria. Seu recado seria muito importante, mas não seria apenas para dois milhões de pessoas. Espero que você seja esperto o suficiente para conseguir participar desse recado final também. Quer saber o endereço do acampamento? Então, abra o seu guia de acampante em Josué 22-24, porque o recado é tão importante que se tornou um trecho das Escrituras eternas de Deus para que, através dele, você seja salvo.
      Aproveite a oportunidade!


      Valdeci Júnior
      Fátima Silva



        1
         
        2
         
        3
         
        4
         
        5
         
      •   Ett Svenskt Bibeln (1917)

      • Capítulo 2
      • 9     |Lamentações 2:9| Hennes portar sjönko ned i jorden, han bräckte och krossade hennes bommar. Hennes konung och furstar leva bland hedningar, ingen lag finnes mer; hennes profeter undfÃ¥ ej heller nÃ¥gon syn frÃ¥n HERREN.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 10     |Lamentações 2:10| Dottern Sions äldste sitta där stumma pÃ¥ jorden, de hava strött stoft pÃ¥ sina huvuden och höljt sig i sorgdräkt; Jerusalems jungfrur sänka sina huvuden mot jorden.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 11     |Lamentações 2:11| Mina ögon äro förtärda av grÃ¥t, mitt innersta är upprört, min lever är sÃ¥som utgjuten pÃ¥ jorden för dottern mitt folks skada; ty barn och spenabarn försmäkta pÃ¥ gatorna i staden.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 12     |Lamentações 2:12| De ropa till sina mödrar: »Var fÃ¥ vi bröd och vin?» Ty försmäktande ligga de sÃ¥som slagna pÃ¥ gatorna i staden; ja, de uppgiva sin anda i sina mödrars famn.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 13     |Lamentações 2:13| Vad jämförligt skall jag framlägga för dig, du dotter Jerusalem? Vilket liknande öde kan jag draga fram till din tröst, du jungfru dotter Sion? Din skada är ju stor sÃ¥som ett hav; vem kan hela dig?
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 14     |Lamentações 2:14| Dina profeters syner voro falskhet och flärd, de blottade icke för dig din missgärning, sÃ¥ att du kunde bliva upprättad; de utsagor de förkunnade för dig voro falskhet och förförelse.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 15     |Lamentações 2:15| Alla vägfarande slÃ¥ ihop händerna, dig till hÃ¥n; de vissla och skaka huvudet Ã¥t dottern Jerusalem: Ȁr detta den stad som man kallade 'skönhetens fullhet', 'hela jordens fröjd'?»
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 16     |Lamentações 2:16| Alla dina fiender spärra upp munnen emot dig, de vissla och bita samman tänderna, de säga: »Vi hava fördärvat henne. Ja, detta är den dag som vi bidade efter; nu hava vi upplevat och sett den.»
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 17     |Lamentações 2:17| HERREN har gjort vad han hade beslutit, han har fullbordat sitt ord, vad han för länge sedan hade förordnat; han har brutit ned utan förskoning. Och han har lÃ¥tit fienden glädjas över dig, han har upphöjt dina ovänners horn.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 18     |Lamentações 2:18| Deras hjärtan ropa till Herren. Du dottern Sions mur, lÃ¥t dina tÃ¥rar rinna som en bäck, bÃ¥de dag och natt; lÃ¥t dig icke förtröttas, unna ditt öga ingen ro.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • ‹
      • 1
      • 2
      • 3
      • 4
      • 5
      • 6
      • 7
      • 8
      • ...
      • 15
      • 16
      • ›
      • Fechar
      • Sugestões

      © 2008-2026 Portal Bíblia

      Av. Gen. Euryale de Jesus Zerbine 5876 - Jardim São Gabriel - Jacareí-SP - CEP: 12340-010    Tel: (12) 2127-3000

      Fale Conosco :: Como chegar :: Localização (mapa) :: Copyright de Versões Bíblicas Utilizadas