-
-
Esperanto -
-
1
|2 João 1:1|
La presbitero al la elektita sinjorino kaj sxiaj infanoj, kiujn mi amas en la vero; kaj ne mi sola, sed ankaux cxiuj, kiuj konas la veron;
-
2
|2 João 1:2|
pro la vero restanta en ni, kaj gxi estos cxe ni por cxiam:
-
3
|2 João 1:3|
Graco, kompato, paco, estos cxe ni, de Dio, la Patro, kaj de Jesuo Kristo, la Filo de la Patro, en vero kaj amo.
-
4
|2 João 1:4|
Mi treege gxojas, ke mi trovis iujn el viaj infanoj iradantajn en la vero tiel same, kiel ni ricevis ordonon de la Patro.
-
5
|2 João 1:5|
Kaj nun mi vin petegas, sinjorino, skribante ne kvazaux novan ordonon al vi, sed tiun, kiun ni havis de la komenco, ke ni amu unu la alian.
-
6
|2 João 1:6|
Kaj jen estas la amo:ke ni iradu laux Liaj ordonoj. Tio estas la ordono, tiu sama, kiun vi auxdis de la komenco, ke vi iradu en gxi.
-
7
|2 João 1:7|
CXar multaj delogantoj eliris en la mondon, kiuj ne konfesas Jesuon Kriston venantan en karno. Tio estas la deloganto kaj la antikristo.
-
8
|2 João 1:8|
Gardu vin, ke vi ne perdu viajn elfaritajxojn, sed ke vi ricevu plenan rekompencon.
-
9
|2 João 1:9|
CXiu, kiu iras antauxen kaj ne restas en la instruado de Kristo, ne havas Dion; kiu restas en la instruado, tiu havas kaj la Patron kaj la Filon.
-
10
|2 João 1:10|
Se iu al vi venas kaj ne kunportas cxi tiun instruadon, ne ricevu lin en la domon, kaj al li ne donu salutan vorton;
-
-
Sugestões

Clique para ler Isaías 8-10
25 de julho LAB 572
PAPO-CABEÇA
Isaías 08-10
Estou lendo “Uma História do Pensamento Cristão - Do início até o Concílio de Calcedônia”. Neste livro, Justo Gonzáles vai narrando fatos que aconteceram com os homens dos primeiros séculos da era cristã, colocando citações de seus escritos e argumentando, de maneira que você termina sendo realmente induzido a imaginar o que supostamente se passava na cabeça daqueles cristãos do começo da era do cristianismo. Bate-papo legal é aquele cuja pauta não se prende a falar apenas de fatos ou pessoas, mas, pelo contrário, sobre o nível para o campo das idéias. A maioria das pessoas conversa, conversa, conversa... E a conversa não sai desse nível: falar de outras pessoas. Representa a pobreza de uma conversa vazia, onde, geralmente, os interlocutores não têm conteúdo. Quando surge uma discussão, as pessoas que são viciadas nesse tipo de conversa, por não saber defender idéias, só conseguem fazer críticas “ad hominem”, isto é, atacam as pessoas. E não conseguir separar idéia pra um lado e pessoa para o outro, é desastroso.
Mas subindo o nível um pouquinho, existe a conversa que fala sobre fatos: aconteceu isto, aconteceu aquilo, vai acontecer aquilo outro... Trata-se de uma prosopopéia um pouco menos pobre.
Acima disso estão os papos-cabeça, que conseguem enxergar além das pessoas e dos fatos, e ver os valores, princípios, conceitos, idéias, argumentos, razões e as coisas mais sublimes que o pensamento humano pode produzir. Hoje eu lhe desafio a fazer uma apreciação do texto de leitura bíblica. É claro que Isaías cita pessoas e fatos. Mas, que significado havia por trás destes? Todavia, tente, ao ler Isaías 08 a 10, mixar a lógica com a sensibilidade. E experimente ver que grandes coisas podem sair de um mesmo texto!
Exemplos:
a) Isaías 8:20 – Aqui você encontra o conceito (segundo os critérios descritos neste versículos) de que a grande depositária da verdade é a Igreja. Isso não é o que está diretamente escrito, mas é uma mensagem que está ali no verso, e que não pode ser negada.
b)Isaías 8:19-20 – Apesar de não ver nestas linhas a palavra “espiritismo”, numa leitura mais atentiva você vai perceber claramente que a atual religiosidade espírita é espúria para Deus.
c) Isaías 9:6-7 – Apesar de que a palavra “Jesus” só apareça no Novo Testamento, com um olhar além das linhas e letras você vê, claramente, as predições concernentes acerca de um Salvador que viria.
d) Isaías...
Da letra “d” em diante é contigo. De uma coisa eu sei, meu amigo, existem muitas outras lições a ser tiradas destes três capítulos propostos para hoje. Peça a Deus, que lhe ensine a disciplina que está além da simples grafia.
Valdeci Júnior
Fátima Silva