-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Kutsal İncil -
-
16
|2 Reis 23:16|
Yoşiya çevresine bakındı. Tepedeki mezarları görünce, adamlarını gönderip mezarlardaki kemikleri çıkarttı. Olacakları önceden bildiren Tanrı adamının açıkladığı RABbin sözü uyarınca, kemikleri sunağın üzerinde yakarak sunağı kirletti.
-
17
|2 Reis 23:17|
Kral, ‹‹Orada görünen anıt nedir?›› diye sordu. Kent halkı, ‹‹Orası Yahudadan gelen ve senin Beyteldeki sunağa yaptıklarını bildiren Tanrı adamının mezarıdır›› diye yanıtladı.
-
18
|2 Reis 23:18|
Kral, ‹‹Ona dokunmayın›› dedi, ‹‹Kimse onun kemiklerini rahatsız etmesin.›› Böylece Tanrı adamının kemiklerine de, Samiriyeden gelmiş olan peygamberin kemiklerine de dokunmadılar.
-
19
|2 Reis 23:19|
Yoşiya Beytelde yaptığı gibi, İsrail krallarının Samiriye kentlerinde yaptırdığı RABbi öfkelendiren tapınma yerlerindeki bütün yapıları ortadan kaldırdı.
-
20
|2 Reis 23:20|
O kentlerdeki tapınma yerlerinin bütün kâhinlerini sunakların üzerinde kurban etti. Sunakların üzerinde insan kemikleri yaktıktan sonra Yeruşalime döndü.
-
21
|2 Reis 23:21|
Kral, ‹‹Tanrınız RAB için Fısıh Bayramını bu Antlaşma Kitabında yazılanlara uygun biçimde kutlayın›› diye halka buyruk verdi.
-
22
|2 Reis 23:22|
İsraile önderlik etmiş olan hakimler döneminden bu yana, ne İsrail, ne de Yahuda kralları döneminde, böyle bir Fısıh Bayramı kutlanmamıştı.
-
23
|2 Reis 23:23|
RAB için düzenlenen bu Fısıh Bayramı Kral Yoşiyanın krallığının on sekizinci yılında Yeruşalimde kutlandı.
-
24
|2 Reis 23:24|
Bundan başka Yoşiya, Kâhin Hilkiyanın RABbin Tapınağında bulduğu kitapta yazılı yasanın ilkelerini yerine getirmek amacıyla, cincileri, ruhçuları, aile putlarını, öteki putları, ayrıca Yahuda ve Yeruşalimde görülen bütün iğrençlikleri silip süpürdü.
-
25
|2 Reis 23:25|
Ne ondan önce, ne de sonra onun gibi candan ve yürekten var gücüyle RABbe yönelen ve Musanın yasasına uyan bir kral çıktı.
-
-
Sugestões

Clique para ler Isaías 24-26
29 de julho LAB 576
O APOCALIPSE DE ISAÍAS
Isaías 24-26
É um prazer muito grande, mais uma vez, poder escrever sobre o que a Bíblia tem de bom para nós, como sendo nossa mensagem do dia. Neste dia, deveremos ler os capítulos 24-26 de Isaías, mas quero pedir licença a você para comentar, também, o capítulo 27. É que quando estudamos a Bíblia de forma teológica, fazemos algumas divisões de texto um tanto peculiares, de acordo com uma lógica de interpretação dele, ajudando na compreensão do texto bíblico. Se observar aí na sua Bíblia, verá que Isaías 24-27 formam um bloco que possui algo em comum.
Diferentemente do que vimos nos capítulos anteriores, esses não concernem a nenhuma nação em particular, mas sim, ao mundo todo que está sob a ira de Deus. É nessa seção que se encontra, pela primeira vez, a doutrina da ressurreição final. Um detalhe interessante também, nesse bloco de texto, é que existe um uso mais abundante de figuras simbólicas, como leviatã, dragão, etc. E tem uma verdadeira transição de estilo de texto, que vai de uma literatura profética para apocalíptica. É gradual, mas existe. Então, nesses capítulos, temos, também, um estilo de texto apocalíptico.
Alguns questionam: “Será que poderíamos chamar essa seção de o “apocalipse de Isaías”?” Querer chamá-lo assim tem um valor relativo. Por exemplo: alguns teólogos objetam que, em Isaías 24:21, temos uma referência aos “anjos patronos das nações”, que é um conceito que aparece em outros livros apocalípticos que foram escritos mais tarde. Mas essa objeção é sem valor porque, nesse verso, só fala de hostes celestes e nada mais. Então, aqui encontramos alguns pontos apocalípticos, mas não um único tipo de literatura.
Veja que em Isaías 24:27 é a Assíria, e não a Babilônia, que é mencionada como o país de exílio. E por aí já vemos que essa parte do livro de Isaías, pelo menos, foi escrita numa data qualquer que se encaixe no tempo em que a Assíria ainda era a maior ameaça contra os judeus.
Mas indo para uma parte mais prática do nosso resumo desses capítulos da Bíblia, das ideias principais dessa parte das Escrituras, gostaria de destacar o seguinte:
Todas as pessoas que existem espalhadas por este mundo serão recolhidas, uma por uma. E cada uma é convidada a fazer as pazes com Deus. A morte será destruída, para sempre. E, último destaque, o planeta Terra, que está poluído pelas consequências dos pecados dos seres humanos, na consumação final, será purificado e restaurado. A boa notícia é que viveremos em um lugar onde não precisaremos mais ter medo, dor, angústia, ansiedade, decepção, estresse, mágoas, etc.
Então, lhe desejo essa esperança.
Valdeci Júnior
Fátima Silva