-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Vietnamese (1934) -
-
1
|1 CorÃntios 14:1|
Hãy nôn nả tìm kiếm tình yêu thương. Cũng hãy ước ao các sự ban cho thiêng liêng, nhứt là sự ban cho nói tiên tri.
-
2
|1 CorÃntios 14:2|
Vì người nào nói tiếng lạ, thì không phải nói với người ta, bèn là với Ðức Chúa Trời, bởi chẳng có ai hiểu (ấy là trong tâm thần mà người kia nói lời mầu nhiệm);
-
3
|1 CorÃntios 14:3|
còn như kẻ nói tiên tri, thì nói với người ta để gây dựng, khuyên bảo và yên ủi.
-
4
|1 CorÃntios 14:4|
Kẻ nói tiếng lạ, tự gây dựng lấy mình; song kẻ nói tiên tri, gây dựng cho Hội thánh.
-
5
|1 CorÃntios 14:5|
Tôi ước ao anh em đều nói tiếng lạ cả, song tôi còn ước ao hơn nữa là anh em nói tiên tri. Người nói tiên tri là trọng hơn kẻ nói tiếng lạ mà không giải nghĩa để cho Hội thánh được gây dựng.
-
6
|1 CorÃntios 14:6|
Hỡi anh em, vì bằng tôi đến cùng anh em, nói các thứ tiếng lạ, mà lời nói tôi chẳng tỏ sự mầu nhiệm, chẳng có sự thông biết, chẳng có lời tiên tri, chẳng có sự khuyên dạy, thì ích gì đến anh em?
-
7
|1 CorÃntios 14:7|
Vậy, dẫu vật không linh tánh phát ra tiếng, như ống tiêu, đờn cầm: nếu không có âm điệu phân biệt nhau, thể nào nhận biết được ống tiêu hay là đờn cầm thổi và khảy cái chi?
-
8
|1 CorÃntios 14:8|
Lại nếu kèn trổi tiếng lộn xộn, thì ai sửa soạn mà ra trận?
-
9
|1 CorÃntios 14:9|
Anh em cũng vậy, nếu dùng lưỡi nói chẳng rõ ràng cho người ta nghe, thì làm sao họ được biết điều anh em nói? Vì anh em nói bông lông.
-
10
|1 CorÃntios 14:10|
Trong thế gian có lắm thứ tiếng, mỗi thứ đều có nghĩa.
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 46-47
15 de janeiro LAB 381
PROBLEMAS SOCIAIS
Gênesis 46-47
Eu estava no interior de Santa Catarina, no auge das chuvas de novembro de 2008, numa viagem a trabalho, quando me vi ilhado devido à situação caótica que os desbarrancamentos deixaram, sem ter como sair da cidade para voltar a São Paulo. Mas o pior não era a minha situação.
O vale de Itajaà enfrentou uma catástrofe pluvial tremenda. Imagino que você acompanhou pela mÃdia. Mas a situação foi muito pior do que a mÃdia mostrou. Coisa terrÃvel! A situação daqueles cidadãos que moravam ali, no foco do problema, e estavam sendo atingidos diretamente foi muito dura. Eles perderam a casa, o carro e até pessoas queridas. Era chuva demais! Enquanto que, em outras partes do paÃs, há tanta gente passando necessidade por falta de chuva.
Os problemas da terra seca ou do descontrole da chuva são antigos. Quando esses problemas assolam uma região, primeiro vem o estado de emergência, depois a declaração de estado de calamidade pública, a fome, e o povo continua lutando para tentar fazer algo. No caso de Santa Catarina, o que nós, brasileiros, tentamos fazer foi enviar comida para. Milhões e milhões de quilos de alimentos foram enviados.
Agora, no caso da fome geral que aconteceu na sociedade no tempo de Jacó, quem teve que sair de um lugar e ir para o outro foram as próprias pessoas. Eles emigraram para o Egito. E a migração é uma resolução de problema imediata que pode trazer maiores problemas futuros.
Foi, também, em 2008, na crise financeira mundial que se desencadeou a partir da crise imobiliária dos Estados Unidos, que o presidente brasileiro falou para o mundo, em entrevista, que os paÃses ricos deveriam cuidar em resolver o problema dos paÃses pobres, ajudando-os. Caso contrário, o mundo sofreria uma crise de migração dos pobres para os lugares ricos, o que daria uma quebradeira geral maior ainda. Lula estava certo. Essa lição está na BÃblia, há muito tempo. No tempo de Jacó, a maior potência financeira do mundo era o Egito. E quando a crise financeira chegou, esse paÃs rico foi a solução para resolver o problema dos pobres.
Como a BÃblia é sabia e sempre nos ensina grandes lições! Você já fez sua leitura de hoje? Reflita sobre o que estou escrevendo, mas de forma muito mais profunda, na leitura de hoje. Podemos tirar grandes lições da história da famÃlia de Jacó, dos filhos dele e da experiência de vida de José, no Egito. Lições essas que podem ajudar a resolver muitos problemas sociais presentes entre nós, hoje em dia, afinal, o contexto pode até mudar, mas o ser humano é sempre o mesmo.
Valdeci Júnior
Fátima Silva