-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Vietnamese (1934) -
-
1
|Marcos 14:1|
Hai ngày trước lễ Vượt Qua và lễ ăn bánh không men, các thầy tế lễ cả cùng các thầy thông giáo tìm mưu đặng bắt Ðức Chúa Jêsus và giết đi.
-
2
|Marcos 14:2|
Vì họ nói rằng: Chẳng nên làm việc nầy trong này lễ, sợ sanh sự xôn xao trong dân chúng.
-
3
|Marcos 14:3|
Ðức Chúa Jêsus ở tại làng Bê-tha-ni, trong nhà Si-môn là kẻ phung. Ngài đương ngồi bàn ăn, có một người đờn bà vào, đem một cái bình bằng ngọc, đựng đầy dầu cam tòng thật rất quí giá, đập bể ra mà đổ dầu thơm trên đầu Ðức Chúa Jêsus.
-
4
|Marcos 14:4|
Có vài người nổi giận nói cùng nhau rằng: Sao xài phí dầu thơm ấy như vậy?
-
5
|Marcos 14:5|
Vì có thể bán dầu đó được hơn ba trăm đơ-ni-ê, mà bố thí cho kẻ khó khăn. Vậy, họ oán trách người.
-
6
|Marcos 14:6|
Nhưng Ðức Chúa Jêsus phán rằng: Hãy để mặc người; sao các ngươi làm rầy người mà chi? Người đã làm một việc tốt cho ta.
-
7
|Marcos 14:7|
Vì các ngươi hằng có kẻ khó khăn ở cùng mình, khi nào muốn làm phước cho họ cũng được; nhưng các ngươi chẳng có ta ở luôn với đâu.
-
8
|Marcos 14:8|
Người đã làm điều mình có thể làm được, đã xức xác cho ta trước để chôn.
-
9
|Marcos 14:9|
Quả thật, ta nói cùng các ngươi, trong khắp cả thế gian, hễ nơi nào Tin Lành nầy được giảng ra, việc người đã làm cũng sẽ được nhắc lại để nhớ đến người.
-
10
|Marcos 14:10|
Bấy giờ, Giu-đa Ích-ca-ri-ốt là một trong mười hai sứ đồ, đến nơi các thầy tế lễ cả, để nộp Ðức Chúa Jêsus cho.
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 46-47
15 de janeiro LAB 381
PROBLEMAS SOCIAIS
Gênesis 46-47
Eu estava no interior de Santa Catarina, no auge das chuvas de novembro de 2008, numa viagem a trabalho, quando me vi ilhado devido à situação caótica que os desbarrancamentos deixaram, sem ter como sair da cidade para voltar a São Paulo. Mas o pior não era a minha situação.
O vale de Itajaà enfrentou uma catástrofe pluvial tremenda. Imagino que você acompanhou pela mÃdia. Mas a situação foi muito pior do que a mÃdia mostrou. Coisa terrÃvel! A situação daqueles cidadãos que moravam ali, no foco do problema, e estavam sendo atingidos diretamente foi muito dura. Eles perderam a casa, o carro e até pessoas queridas. Era chuva demais! Enquanto que, em outras partes do paÃs, há tanta gente passando necessidade por falta de chuva.
Os problemas da terra seca ou do descontrole da chuva são antigos. Quando esses problemas assolam uma região, primeiro vem o estado de emergência, depois a declaração de estado de calamidade pública, a fome, e o povo continua lutando para tentar fazer algo. No caso de Santa Catarina, o que nós, brasileiros, tentamos fazer foi enviar comida para. Milhões e milhões de quilos de alimentos foram enviados.
Agora, no caso da fome geral que aconteceu na sociedade no tempo de Jacó, quem teve que sair de um lugar e ir para o outro foram as próprias pessoas. Eles emigraram para o Egito. E a migração é uma resolução de problema imediata que pode trazer maiores problemas futuros.
Foi, também, em 2008, na crise financeira mundial que se desencadeou a partir da crise imobiliária dos Estados Unidos, que o presidente brasileiro falou para o mundo, em entrevista, que os paÃses ricos deveriam cuidar em resolver o problema dos paÃses pobres, ajudando-os. Caso contrário, o mundo sofreria uma crise de migração dos pobres para os lugares ricos, o que daria uma quebradeira geral maior ainda. Lula estava certo. Essa lição está na BÃblia, há muito tempo. No tempo de Jacó, a maior potência financeira do mundo era o Egito. E quando a crise financeira chegou, esse paÃs rico foi a solução para resolver o problema dos pobres.
Como a BÃblia é sabia e sempre nos ensina grandes lições! Você já fez sua leitura de hoje? Reflita sobre o que estou escrevendo, mas de forma muito mais profunda, na leitura de hoje. Podemos tirar grandes lições da história da famÃlia de Jacó, dos filhos dele e da experiência de vida de José, no Egito. Lições essas que podem ajudar a resolver muitos problemas sociais presentes entre nós, hoje em dia, afinal, o contexto pode até mudar, mas o ser humano é sempre o mesmo.
Valdeci Júnior
Fátima Silva