-
-
Xhosa -
-
11
|Daniel 4:11|
Wakhula umthi, womelela; ukuphakama kwawo kwafikelela ezulwini, nokubonakala kwawo ekupheleni kwehlabathi lonke.
-
12
|Daniel 4:12|
Amagqabi awo abemahle, neziqhamo zawo bezizininzi; ubunokudla okwanele iinto zonke. Amarhamncwa asendle abenomthunzi phantsi kwawo, iintaka zezulu zahlala emasebeni awo, yadla kuwo yonke inyama.
-
13
|Daniel 4:13|
Ndabona emibonweni yentloko yam, ndisesililini sam, nanko kusihla umlindi engongcwele emazulwini.
-
14
|Daniel 4:14|
Wadanduluka ngamandla, watsho ukuthi, Wugawuleni lo mthi, niwanqumle amasebe awo, niwaqhawule amagqabi awo, nizichithachithe iziqhamo zawo. Makabaleke emke phantsi kwawo amarhamncwa, neentaka emasebeni awo.
-
15
|Daniel 4:15|
Kodwa ke isiphunzi esineengcambu zawo sishiyeni emhlabeni, siphanjiwe ngesinyithi nobhedu eluhlazeni lwasendle. Masinyakamiswe ngumbethe wezulu; makahlulelane neenkomo ngotyani bomhlaba.
-
16
|Daniel 4:16|
Intliziyo yakhe mayisuke ingabi yeyomntu, anikwe intliziyo yenkomo; kudlule amaxesha amisiweyo abe sixhenxe phezu kwakhe.
-
17
|Daniel 4:17|
Umyalezo lo ukho ngengqibo yabalindi, umcimbi lo lilizwi labayingcwele; ngokokuze bazi abahleliyo, ukuba Osenyangweni unegunya ebukumkanini babantu, abunike lowo athanda ukumnika, amise ophantsi ebantwini phezu kwabo.
-
18
|Daniel 4:18|
Elo phupha ndilibonile, mna kumkani Nebhukadenetsare. Wena ke, Bheletshatsare, lityhile ke, ngenxa enokuba zonke izilumko zobukumkani bam zingenako ukundazisa ukutyhilwa kwalo ube ke wena unako, ngokuba unomoya woothixo abangcwele.
-
19
|Daniel 4:19|
Waza uDaniyeli, ogama linguBheletshatsare, wamangaliswa umzuzwana, nezicamango zakhe zamkhwankqisa. Waphendula ukumkani wathi, Bheletshatsare, iphupha nokutyhilwa kwalo malingakukhathazi. UBheletshatsare waphendula wathi, Nkosi yam, iphupha malisingisele kwabakuthiyileyo, nokutyhilwa kwalo kwabakuzondayo.
-
20
|Daniel 4:20|
Umthi owubonileyo, owakhulayo womelela, okuphakama kwawo kwafikelelayo ezulwini, wabonwa ehlabathini lonke;
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Samuel 13-14
05 de abril LAB 461
VIOLÊNCIA
2Samuel 13-14
Você já ouviu falar a frase “A violência é o último refúgio dos incompetentes”? Trata-se de um provérbio muito antigo e óbvio, mas é uma verdade muito relevante. Aliás, muitas vezes só sabemos avaliar os clichês e jargões fazendo críticas negativas sobre eles. Mas, no fundo, gosto dos clichês. Apesar de que pareça um vício de linguagem, na realidade, a pobreza não está em ficar repetindo esses provérbios, mas na perda da sensibilidade em perceber a riqueza dessas pérolas de pensamento. E aí vem o perigo da leitura de hoje: perda da sensibilidade. Por nos acostumarmos demais com o que é bom, chegamos ao ponto de perder o respeito.
Com isso, refiro-me ao relaxo que aconteceu na casa de Davi, pelo fato de que ele e outros membros da família passaram a ver a família, que é uma instituição tão sagrada, de qualquer jeito. E o relaxo no respeito pode fazer com que a sensibilidade vá embora. Sem sensibilidade, as pessoas podem agir com violência. E violência gera violência e tudo vira uma violação sem fim. Já percebeu?
O perigo de tanta violência faz com que corramos o risco de perder a sensibilidade até para com a própria violência. Imagine chegar ao ponto de um dia dizer: “Vivo numa vizinhança calma. Eles usam silenciadores...”
Infelizmente, vivemos numa sociedade que caminha para esse rumo. Este mundo está se tornando tão perigoso que podemos nos sentir felizes por continuarmos vivos! Esse é o suspiro! E isso é muito perigoso. O perigo da insensibilidade para com a própria violência gerada é mais perigoso que o perigo da insensibilidade que gerou a violência. Se quiser ver o perigo que isso pode gerar antecipadamente, faça a leitura de hoje. Esses capítulos mostram violência gerando violência, mas, felizmente, vemos exemplos através dos quais podemos aprender deles para não cairmos nos mesmos erros.
Ao concluir a leitura bíblica, imagino que você estará mais sensível ao temor da violência que gera violência. Como disse Mahatma Gandhi: “Olho por olho e todos nós acabaremos cegos.” Redundando, é justamente por que a violência gera violência, que ela não compensa.
Agora, mais bonito que tudo isso é quando alguém consegue, lá de dentro do mar de violências, dar um suspiro de graça. E isso pode acontecer. Contra tudo e todos dessa sociedade selvagem, ainda aparecer alguém que saiba agir com misericórdia. Veja a atitude de Davi. Sua capacidade de conceder graça era incrível. Esse é um grande desafio!
Enquanto o mundo está se agitando no estresse do mar de notícias ruins, “seja do contra”, gastando o seu tempo lendo o livro que pode lhe dar a paz, a Bíblia.
Valdeci Júnior
Fátima Silva