-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Esperanto -
-
1
|Números 20:1|
Kaj venis la Izraelidoj, la tuta komunumo, en la dezerton Cin en la unua monato; kaj la popolo eklogxis en Kadesx, kaj tie mortis Mirjam kaj estis tie enterigita.
-
2
|Números 20:2|
Kaj ne estis akvo por la komunumo, kaj ili kolektigxis kontraux Moseo kaj Aaron.
-
3
|Números 20:3|
Kaj la popolo malpacis kontraux Moseo, kaj ili diris jene:Ho, kial ni ne mortis tiam, kiam mortis niaj fratoj antaux la Eternulo!
-
4
|Números 20:4|
Kaj kial vi venigis la komunumon de la Eternulo en cxi tiun dezerton, por ke ni mortu cxi tie kune kun niaj brutoj?
-
5
|Números 20:5|
Kaj por kio vi elirigis nin el Egiptujo, por venigi nin al cxi tiu malbona loko, kie oni ne povas semi, kie ne ekzistas figarboj nek vinberoj nek granatoj, kaj kie ne ekzistas akvo por trinki?
-
6
|Números 20:6|
Tiam Moseo kaj Aaron iris de antaux la komunumo al la pordo de la tabernaklo de kunveno kaj jxetigxis vizagxaltere, kaj la majesto de la Eternulo aperis al ili.
-
7
|Números 20:7|
Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
-
8
|Números 20:8|
Prenu la bastonon kaj kunvenigu la komunumon, vi kaj via frato Aaron, kaj parolu antaux iliaj okuloj al la roko, kaj gxi donos sian akvon; kaj vi elirigos por ili akvon el la roko, kaj vi trinkigos la komunumon kaj gxiajn brutojn.
-
9
|Números 20:9|
Kaj Moseo prenis la bastonon de antaux la Eternulo, kiel Li ordonis al li.
-
10
|Números 20:10|
Kaj Moseo kaj Aaron kunvenigis la komunumon antaux la rokon, kaj li diris al ili:Auxskultu, ho ribeluloj, cxu el cxi tiu roko ni elirigu por vi akvon?
-
-
Sugestões

Clique para ler Salmos 140-144
08 de julho LAB 555
PARAFRASEAPLICANDO
SALMOS 140-144
Em alta voz, você clama ao Senhor; eleva sua voz a Ele, suplicando misericórdia. Derrama diante dEle seu lamento e apresenta sua angústia. Quando seu espírito desanima, é Deus quem conhece o caminho que você deve seguir. Na vereda por onde anda, esconderam uma armadilha contra você. Talvez você olhe para sua direita e veja que ninguém esteja se preocupando. Aí, você diz: “Não tenho abrigo seguro; ninguém se importa com a minha vida!” Daí, você clama ao Senhor, reconhecendo, e dizendo que Ele é seu refúgio; que é tudo o que tem na terra dos viventes. Peça para que Deus dê atenção ao seu clamor, justamente pelo fato de estar muito abatido. Se você fizer isso, pedir para o Senhor livrar-lhe dos que lhe perseguem, por eles serem mais fortes do que você, se pedir para Deus libertá-lo da prisão, para render graças ao Seu nome, os justos se reunirão à sua volta, por causa da bondade de Deus para com você.
Você está pensando que essas palavras são minhas? Não mesmo! Tudo o que escrevi são, simplesmente, as palavras do Salmo 142, parafraseadas. E, cá pra nós, elas não têm tudo a ver com você? Por mais que achemos ser uma coisa distante, tendo o hábito de ler a Bíblia diariamente, a verdade é que o conteúdo do texto bíblico pode estar mais perto de nós e da nossa realidade que imaginamos. Deus nos ama muito e quer estar perto de nós. E um dos meios para que isso aconteça é através da leitura, do contato com Sua Palavra, a carta de amor que Ele nos deixou.
O salmo que parafraseei no início do comentário é apenas um dos cinco salmos lindos, propostos para nossa leitura. E o meu desafio para você é que faça paráfrases desses salmos. Você sabe o que é paráfrase? É reescrever uma mensagem com outras palavras; é dizer a mesma coisa, mudando o vocabulário, numa adaptação prática. Essa adaptação tem o objetivo de fazer uma aplicação melhor do texto, sem mudar a interpretação original dele. E aí, você encara o desafio? Pegue uma folha de papel, uma caneta, abra a Bíblia no Salmo 140 e vá lendo-o e reescrevendo o mesmo para uma realidade mais próxima de você.
Vou lhe ajudar com mais um exemplo, agora aplicado no Salmo 143. Vamos orar? “Senhor Deus, por favor, ouça a oração desse meu amigo leitor. Dê ouvidos à sua súplica, e responda-o, por Tua fidelidade e por Tua justiça. Estenda as Tuas mãos para essa pessoa que está lendo esta prece, porque como a terra árida, ela tem sede de Ti.” Amém, Senhor!
Valdeci Júnior
Fátima Silva