-
-
Kutsal İncil -
-
11
|Naum 1:11|
Ey Ninova, RABbe karşı kötülük tasarlayan,
Şer öğütleyen kişi senden çıktı.
-
12
|Naum 1:12|
RAB diyor ki,
‹‹Asurlular güçlü ve çok olsalar bile, yok olup gidecekler. Ey halkım, seni sıkıntıya soktuysam da, bir daha sokmayacağım.
-
13
|Naum 1:13|
Şimdi boyunduruğunu parçalayıp üzerindeki bağları koparacağım.››
-
14
|Naum 1:14|
RAB, ‹‹Artık soyunu sürdürecek torunların olmasın››
Diye buyurdu, ey Ninova.
‹‹Tanrılarının tapınağındaki oyma ve dökme putları yok edeceğim›› diyor. ‹‹Mezarını hazırlayacağım.
Çünkü sen aşağılıksın.››
-
15
|Naum 1:15|
İşte, müjde getirenin ayakları dağları aşıp geliyor,
Size esenlik haberini getiriyor. Ey Yahudalılar, bayramlarınızı kutlayın,
Adak sözünüzü yerine getirin.
O kötü ulusun istilasına uğramayacaksınız bir daha. Çünkü o büsbütün yok edildi.
-
1
|Naum 2:1|
Saldırı altındasın, ey Ninova, surlarını koru,
Yolu gözle, belini doğrult, topla bütün gücünü.
-
2
|Naum 2:2|
Çünkü RAB Yakupun soyunu
İsrailin eski görkemine kavuşturacak; Düşmanları onları perişan edip asmalarını harap etmiş olsa bile.
-
3
|Naum 2:3|
Askerlerinin kalkanları kıpkızıl,
Yiğitler allar kuşanmış. Savaş arabalarının demirleri hazırlık günü nasıl da parıldıyor!
Çam mızraklar sallanıyor havada.
-
4
|Naum 2:4|
Sokaklardan fırtına gibi geçiyor savaş arabaları,
Meydanlardan koşuşuyorlar her yöne, Şimşek gibi seğirtiyorlar.
Görünüşleri meşalelerden farksız.
-
5
|Naum 2:5|
Ninova Kralı topluyor seçkin askerlerini,
Ama sendeliyorlar yolda. Saldıranlar kent surlarına doğru seğirtiyor,
Siperler kuruluyor.
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 17-19
15 de agosto LAB 593
CRESCIMENTO E AMADURECIMENTO
Jeremias 17-19
Na faculdade, vi uma planta crescer de maneira muito rápida e surpreendente. Dentre os vários bebedouros d’água espalhados pelo campus do centro universitário, havia um que ficava bem junto à portaria. Ele era diferente dos demais por ter o jato d’água muito forte. Até hoje, ele é assim. Se você aperta o botãozinho e não põe a boca para beber a água, ele joga um jato d’água a uns três metros de distância. Naquela época, no pedacinho de gramado que havia ao redor daquele bebedouro, a equipe de paisagismo plantou ali três mudinhas de coqueiro. Não sei o nome do coqueiro, mas é aquele tipo de palmeira ornamental. E nós alunos gostávamos de brincar de apertar o botão do bebedouro jogando a água sem bebê-la, só para ver a água cair bem em cima de um desses coqueiros. E o tempo foi passando, começou a notar-se que aquela mudinha de coqueiro que ficou vítima do jato d’água do bebedouro, por ter sido plantada bem ali, começou a ficar diferente das outras! Sério! Ela parecia mais viçosa. Então brincávamos: “Vejam! Estou colaborando com a jardinagem, apertando esse bebedouro aqui...” No inverno, eu chegava a ficar com dó daquela plantinha, em ver tanta água tão fria a abater-se sobre ela, o tempo todo. Os anos se passaram. Muitas e muitas pessoas, ao tomar a água daquele bebedouro, terminam deixando-a espirrar naquele coqueiro, e o resultado é que quando eu volto lá hoje, vejo três grandes palmeiras, mas com um detalhe: uma delas é muito, muito, muito maior do que as outras. Seu tronco é muito mais forte, e de uma espessura muito superior. Ela pode oferecer uma sombra muito maior. Hoje, quando o jato d’água vem do bebedouro, não cai mais por cima da planta. Ele bate ao pé do grande e maior de todos os coqueiros.
Sabe o que isso significa?
Significa o que você vai ler na leitura de hoje, em Jeremias 17. O homem que se afasta do Senhor é como um arbusto no deserto, longe d’água. Ele seca e morre. Mas a pessoa cuja confiança está no Senhor é como uma árvore plantada junto às águas. A palmeira do bebedouro! Cresce, floresce, fica linda, deixa as pessoas felizes, sorri para a vida e tem muito a oferecer.
Que tipo de pessoa você quer ser?
A vida do coqueiro da nossa história não era um mar-de-rosas. Ele vivia molhado, com água gelada. Mas compensou. Se você quiser ser recompensado também, precisa deixar que o oleiro, de Jeremias 18-19, quebre-o, molhe-o, corte-o, amasse-o, remodele-o, asse-o e, enfim, apresente-o como obra-prima das mãos de um Deus perfeito.
Valdeci Júnior
Fátima Silva