-
-
Kutsal İncil -
-
6
|Sofonias 2:6|
Deniz kıyısındaki ülkeniz,
Çoban barınaklarıyla sürü ağıllarının bulunduğu otlaklara dönecek;
-
7
|Sofonias 2:7|
Yahuda oymağından sağ kalanların eline geçecek.
Orada otlatacaklar sürülerini,
Aşkelonun evlerinde geceleyecekler.
Çünkü Tanrıları RAB onları kayıracak.
Eski gönençlerine kavuşturacak onları.
-
8
|Sofonias 2:8|
İsrailin Tanrısı Her Şeye Egemen RAB şöyle diyor:
‹‹Moavlıların halkımı nasıl aşağıladığını,
Ammon halkının onlara nasıl hakaret ettiğini,
Onları nasıl alaya aldığını
Topraklarını nasıl tehdit ettiğini duydum.
Varlığım hakkı için,
Moav kesinlikle Sodom gibi,
Ammon da Gomora gibi olacak.
Otlarla, tuz çukurlarıyla dolacak,
Sonsuza dek virane kalacak.
Mallarını halkımdan geride kalanlar yağmalayacak.
Topraklarını ulusumdan sağ kalanlar miras alacak.››
-
10
|Sofonias 2:10|
Gururlanmalarının,
Her Şeye Egemen RABbin halkını aşağılayıp
Alay etmelerinin karşılığı bu olacak.
-
11
|Sofonias 2:11|
Dehşete düşürecek RAB onları,
Yeryüzünün bütün ilahlarını yok edecek.
Kıyılardaki bütün uluslar,
Bulundukları yerde Ona tapınacaklar.
-
12
|Sofonias 2:12|
‹‹Ey Kûşlular,
Siz de benim kılıcımla öleceksiniz›› diyor RAB.
-
13
|Sofonias 2:13|
RAB elini kuzeye doğru uzatıp
Asuru yok edecek.
Ninovayı viraneye,
Çöl gibi kurak bir alana çevirecek.
-
14
|Sofonias 2:14|
Orası sürülerin, her türlü hayvanın yattığı yer olacak.
Sütun başlıklarında ishakkuşları, kır baykuşları barınacak.
Sesleri pencerelerde yankılanacak,
Yıkıntılar dolduracak eşiklerin önünü,
Sedir kirişler ortaya çıkacak.
-
15
|Sofonias 2:15|
İşte budur güvenlikte olduğunu sanan,
‹‹Bir ben varım, benden başkası yok›› diyen eğlence düşkünü kent.
Nasıl da viraneye döndü,
Yabanıl hayvanlara barınak oldu!
Yanından her geçen gördüğü dehşetten irkiliyor.
-
1
|Sofonias 3:1|
Başkaldıran, yozlaşan, acımasız kentin vay haline!
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 17-19
15 de agosto LAB 593
CRESCIMENTO E AMADURECIMENTO
Jeremias 17-19
Na faculdade, vi uma planta crescer de maneira muito rápida e surpreendente. Dentre os vários bebedouros d’água espalhados pelo campus do centro universitário, havia um que ficava bem junto à portaria. Ele era diferente dos demais por ter o jato d’água muito forte. Até hoje, ele é assim. Se você aperta o botãozinho e não põe a boca para beber a água, ele joga um jato d’água a uns três metros de distância. Naquela época, no pedacinho de gramado que havia ao redor daquele bebedouro, a equipe de paisagismo plantou ali três mudinhas de coqueiro. Não sei o nome do coqueiro, mas é aquele tipo de palmeira ornamental. E nós alunos gostávamos de brincar de apertar o botão do bebedouro jogando a água sem bebê-la, só para ver a água cair bem em cima de um desses coqueiros. E o tempo foi passando, começou a notar-se que aquela mudinha de coqueiro que ficou vítima do jato d’água do bebedouro, por ter sido plantada bem ali, começou a ficar diferente das outras! Sério! Ela parecia mais viçosa. Então brincávamos: “Vejam! Estou colaborando com a jardinagem, apertando esse bebedouro aqui...” No inverno, eu chegava a ficar com dó daquela plantinha, em ver tanta água tão fria a abater-se sobre ela, o tempo todo. Os anos se passaram. Muitas e muitas pessoas, ao tomar a água daquele bebedouro, terminam deixando-a espirrar naquele coqueiro, e o resultado é que quando eu volto lá hoje, vejo três grandes palmeiras, mas com um detalhe: uma delas é muito, muito, muito maior do que as outras. Seu tronco é muito mais forte, e de uma espessura muito superior. Ela pode oferecer uma sombra muito maior. Hoje, quando o jato d’água vem do bebedouro, não cai mais por cima da planta. Ele bate ao pé do grande e maior de todos os coqueiros.
Sabe o que isso significa?
Significa o que você vai ler na leitura de hoje, em Jeremias 17. O homem que se afasta do Senhor é como um arbusto no deserto, longe d’água. Ele seca e morre. Mas a pessoa cuja confiança está no Senhor é como uma árvore plantada junto às águas. A palmeira do bebedouro! Cresce, floresce, fica linda, deixa as pessoas felizes, sorri para a vida e tem muito a oferecer.
Que tipo de pessoa você quer ser?
A vida do coqueiro da nossa história não era um mar-de-rosas. Ele vivia molhado, com água gelada. Mas compensou. Se você quiser ser recompensado também, precisa deixar que o oleiro, de Jeremias 18-19, quebre-o, molhe-o, corte-o, amasse-o, remodele-o, asse-o e, enfim, apresente-o como obra-prima das mãos de um Deus perfeito.
Valdeci Júnior
Fátima Silva