-
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
21
|Rute 1:21|
Täysinäisenä minä täältä läksin, vaan Herra antoi minun tyhjänä palata. Miksi te siis kutsutte minua Noomi? sillä Herra on minun alentanut ja Kaikkivaltias on minua vaivannut.
-
22
|Rute 1:22|
Ja niin palasi Noomi, ja Ruut Moabilainen hänen miniänsä palasi hänen kanssansa Moabilaisten maalta; ja he tulivat Betlehemiin ohran leikkaamisen alussa.
-
1
|Rute 2:1|
Oli myös Noomin miehen lanko, jalo, voimallinen mies, EliMelekin suvusta; ja hänen nimensä oli Boas.
-
2
|Rute 2:2|
Ja Ruut Moabilainen sanoi Noomille: salli minun mennä pellolle päitä noukkimaan sen perässä, jonka edessä minä löydän armon. Sanoi hän hänelle: mene, tyttäreni.
-
3
|Rute 2:3|
Ja hän meni ja pääsi noukkimaan pellolla elonleikkaajain jälissä, ja se pelto, johon hän osaantui, oli Boaksen perintöosa, joka oli EliMelekin suvusta.
-
4
|Rute 2:4|
Ja katso, Boas tuli Betlehemistä ja sanoi elonleikkaajille: Herra olkoon teidän kanssanne. Ja he sanoivat hänelle: Herra siunatkoon sinua.
-
5
|Rute 2:5|
Ja Boas sanoi palveliallensa, elonleikkaajain päämiehelle: kenenkä tämä piika on?
-
6
|Rute 2:6|
Ja palvelia, elonleikkaajain päämies, vastasi ja sanoi: se on Moabilainen piika, joka tuli Noomin kanssa Moabilaisten maalta,
-
7
|Rute 2:7|
Ja hän sanoi: anna minun noukkia ja koota lyhdetten välillä elonleikkaajain perässä. Ja hän on tullut ja seisonut aamusta niin tähänasti, ja on vaan vähän aikaa huoneessa ollut.
-
8
|Rute 2:8|
Ja Boas sanoi Ruutille: kuules minua, tyttäreni! Älä mene muiden pellolle poimimaan, älä myös tästä lähde, mutta ole tässä minun piikaini kanssa.
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 28-29
09 de maio LAB 495
SEM ENGANOS
1Crônicas 28-29
Vamos ver um pouco hoje sobre o sucessor do rei Davi: Salomão. Você sabe que ele foi, com todo o respeito da palavra, mas também com toda a ajuda de Deus, “O Cara”, né? Ele realmente foi o rei da glória de Israel, o mais pomposo e respeitado de todos os reis. Por isso, quero destacar com você “o segredo” de Salomão. Para tanto, destaco um verso da nossa leitura: “E você, meu filho Salomão, reconheça o Deus de seu pai, e sirva-o de todo o coração e espontaneamente, pois o SENHOR sonda todos os corações e conhece a motivação dos pensamentos. Se você o buscar, o encontrará, mas, se você o abandonar, ele o rejeitará para sempre” (1Crônicas 28:9).
Perceba, que interessante: “Reconheça a Deus e sirva-o de todo o coração e espontaneamente.” Como é servir a Deus de todo o coração? Vamos fazer uma comparação. Pense em uma moça que está apaixonada por um rapaz, sonhando em casar e ser feliz e, de repente, esse príncipe encantado diz: “Olha, vou me casar com você, mas com a seguinte condição: você vai poder ser dona apenas de uma parte do meu coração, ok? Grande parte do meu coração, vou dividir com outras mulheres, e aí, cada uma vai ser dona de um pedacinho do meu coração. O que acha?”
Como uma mulher encararia uma proposta dessa? Ela é, no mínimo, ridícula! Mas por incrível que pareça, agimos da mesma forma com Deus. Então, imagine como Ele se sente quando ficamos dividindo o espaço do nosso coração entre Ele e o amor às coisas deste mundo.
Mas não quero que você se sinta coagido com isso porque a frase mencionada acima diz: “Reconhecer a Deus de todo o coração, mas espontaneamente.” Entendeu? Isso é se você quiser, porque Deus não obriga ninguém a segui-Lo. Aliás, isso não seria graça. E também não quero essa “desgraça” para sua vida. Portanto, reflita bem na sua vida: por que você segue a Deus? É por que não quer ver seus filhos no mundão? Por que seus pais são de determinada igreja? Para ser politicamente correto? Por tradição? Se for por causa de um desses motivos, você está perdendo seu tempo. Deus quer um coração disposto, que O sirva voluntariamente. E não adianta querer enganar a Deus, “...pois o Senhor sonda todos os corações e conhece a motivação dos pensamentos”.
Você quer enganar a quem, com sua fachada? Podemos até enganar quase todo mundo. Uma pessoa pode dizer algo e se comportar de determinada forma, mas estar pensando de forma totalmente contrária, em sua mente. Mas Deus, ninguém engana. Seja autêntico!
Valdeci Júnior
Fátima Silva