-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
1
|Zacarías 1:1|
Kahdeksantena kuukautena toisena Dariuksen vuotena, tapahtui Herran sana Sakarjalle Berekian pojalle, Iddon pojalle, prophetalle, sanoen:
-
2
|Zacarías 1:2|
Herra on ollut vihainen teidän isillenne sangen kovasti.
-
3
|Zacarías 1:3|
Sano siis heille: näin sanoo Herra Zebaot: kääntykäät minun tyköni, sanoo Herra Zebaot; niin minä käännyn teidän tykönne, sanoo Herra Zebaot.
-
4
|Zacarías 1:4|
Älkäät olko niinkuin teidän isänne, joille entiset prophetat saarnasivat, sanoen: näin sanoo Herra Zebaot: palatkaat teidän pahoista teistänne ja teidän häijystä menostanne; mutta ei he kuulleet, eikä totelleet minua, sanoo Herra.
-
5
|Zacarías 1:5|
Kussa nyt ovat teidän isänne? ja vieläkö prophetat elävät?
-
6
|Zacarías 1:6|
Eikö niin ole tapahtunut, että minun sanani ja oikeuteni, jotka minä minun palveliaini prophetain kautta käskin, ovat teidän isiinne sattuneet? että heidän täytyi palata ja sanoa: niinkuin Herra Zebaot ajatteli meille tehdä meidän teittemme ja töittemme jälkeen, niin hän on myös meille tehnyt.
-
7
|Zacarías 1:7|
Neljäntenä päivänä kolmattakymmentä ensimäisessä kuukaudessa toistakymmentä, joka on Sebatin kuu, toisena Dariuksen vuotena, tapahtui Herran sana Sakarjalle Berekian pojalle, Iddon pojalle, prophetalle, ja hän sanoi:
-
8
|Zacarías 1:8|
Minä näin yöllä, ja katso, mies istui ruskian hevosen päällä, ja seisahti myrttien sekaan laaksossa, ja hänen takanansa olivat ruskiat ja maksankarvaiset ja valkiat hevoset.
-
9
|Zacarías 1:9|
Ja minä sanoin: minun herrani, kutka nämät ovat? Ja enkeli, joka minun kanssani puhui, sanoi minulle: minä osoitan sinulle, kutka nämät ovat.
-
10
|Zacarías 1:10|
Ja mies, joka myrttien seassa oli, vastasi ja sanoi: nämät ovat ne, jotka Herra on lähettänyt vaeltamaan lävitse maan.
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Samuel 13-14
05 de abril LAB 461
VIOLÊNCIA
2Samuel 13-14
Você já ouviu falar a frase “A violência é o último refúgio dos incompetentes”? Trata-se de um provérbio muito antigo e óbvio, mas é uma verdade muito relevante. Aliás, muitas vezes só sabemos avaliar os clichês e jargões fazendo críticas negativas sobre eles. Mas, no fundo, gosto dos clichês. Apesar de que pareça um vício de linguagem, na realidade, a pobreza não está em ficar repetindo esses provérbios, mas na perda da sensibilidade em perceber a riqueza dessas pérolas de pensamento. E aí vem o perigo da leitura de hoje: perda da sensibilidade. Por nos acostumarmos demais com o que é bom, chegamos ao ponto de perder o respeito.
Com isso, refiro-me ao relaxo que aconteceu na casa de Davi, pelo fato de que ele e outros membros da família passaram a ver a família, que é uma instituição tão sagrada, de qualquer jeito. E o relaxo no respeito pode fazer com que a sensibilidade vá embora. Sem sensibilidade, as pessoas podem agir com violência. E violência gera violência e tudo vira uma violação sem fim. Já percebeu?
O perigo de tanta violência faz com que corramos o risco de perder a sensibilidade até para com a própria violência. Imagine chegar ao ponto de um dia dizer: “Vivo numa vizinhança calma. Eles usam silenciadores...”
Infelizmente, vivemos numa sociedade que caminha para esse rumo. Este mundo está se tornando tão perigoso que podemos nos sentir felizes por continuarmos vivos! Esse é o suspiro! E isso é muito perigoso. O perigo da insensibilidade para com a própria violência gerada é mais perigoso que o perigo da insensibilidade que gerou a violência. Se quiser ver o perigo que isso pode gerar antecipadamente, faça a leitura de hoje. Esses capítulos mostram violência gerando violência, mas, felizmente, vemos exemplos através dos quais podemos aprender deles para não cairmos nos mesmos erros.
Ao concluir a leitura bíblica, imagino que você estará mais sensível ao temor da violência que gera violência. Como disse Mahatma Gandhi: “Olho por olho e todos nós acabaremos cegos.” Redundando, é justamente por que a violência gera violência, que ela não compensa.
Agora, mais bonito que tudo isso é quando alguém consegue, lá de dentro do mar de violências, dar um suspiro de graça. E isso pode acontecer. Contra tudo e todos dessa sociedade selvagem, ainda aparecer alguém que saiba agir com misericórdia. Veja a atitude de Davi. Sua capacidade de conceder graça era incrível. Esse é um grande desafio!
Enquanto o mundo está se agitando no estresse do mar de notícias ruins, “seja do contra”, gastando o seu tempo lendo o livro que pode lhe dar a paz, a Bíblia.
Valdeci Júnior
Fátima Silva