-
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
1
|Malaquias 1:1|
Tämä on Herran sanan kuorma Israelin tykö, Malakian kautta.
-
2
|Malaquias 1:2|
Minä rakastin teitä, sanoo Herra. Niin te sanotte: missäs meitä rakastit? Eikö Esau ole Jakobin veli, sanoo Herra? ja minä rakastin Jakobia,
-
3
|Malaquias 1:3|
Ja vihasin Esauta; olen myös autioksi tehnyt hänen vuorensa, ja hänen perimisensä lohikärmeille erämaaksi.
-
4
|Malaquias 1:4|
Ja jos Edom sanois: me olemme köyhtyneet, mutta me tahdomme autiot jälleen rakentaa; niin sanoo Herra Zebaot näin: jos he rakentavat, niin minä tahdon maahan kukistaa; ja ne pitää kutsuttaman jumalattomuuden rajaksi ja siksi kansaksi, jolle Herra on vihainen ijankaikkisesti.
-
5
|Malaquias 1:5|
Sen pitää teidän silmänne näkemän, ja teidän pitää sanoman: Herra on ylistetty Israelin maan äärissä.
-
6
|Malaquias 1:6|
Pojan pitää kunnioittaman isäänsä, ja palvelian isäntäänsä. Jos minä siis isä olen, kussa on minun kunniani? Jos minä isäntä olen, kussa on minun pelkoni? sanoo Herra Zebaot teille, papit, jotka katsotte ylön minun nimeni. Niin te sanotte: missä me katsomme ylön sinun nimes?
-
7
|Malaquias 1:7|
Silloin kuin te uhraatte minun alttarilleni saastaista leipää. Niin te sanotte: kuinka me uhraamme sinulle saastaista? Siinä että te sanotte: Herran pöytä on katsottu ylön.
-
8
|Malaquias 1:8|
Ja kuin te uhraatte jotakin, joka sokia on, niin ette sano sitä pahaksi; ja kuin te uhraatte jotakin ontuvaa eli sairasta, niin ei sitäkään sanota pahaksi. Vie senkaltaista sinun päämiehilles, mitämaks, jos sinä olet hänelle otollinen, eli jos hän katsoo sinun puolees, sanoo Herra Zebaot.
-
9
|Malaquias 1:9|
Niin rukoilkaat nyt Jumalaa, että hän armahtais meidän päällemme, sillä se on tapahtunut teiltä. Luuletteko, että hän katsoo teidän puoleenne? sanoo Herra Zebaot.
-
10
|Malaquias 1:10|
Kuka on myös teidän seassanne, joka sulkee oven (ilman palkkaa)? ette myös viritä tulta minun alttarilleni ilman mitäkään. Ei minulla ole suosiota teihin, sanoo Herra Zebaot, ja ruokauhri teidän käsistänne ei ole minulle otollinen.
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Samuel 4-6
24 de março LAB 449
NA PRESENÇA DE DEUS
1Samuel 04-06
E aí, tudo bem com você? Tem feito sua leitura bíblica diária? Tem se colocado na presença de Deus? Pergunto se você tem se colocado na presença de Deus por três motivos:
1. Acabei de acessar o site www.elef.org.br – “ELEF: Encontro de Louvor em Família”. É um projeto de louvor e adoração que é uma bênção. Que ministério! Que unção! Fiquei encantado! E sabe qual é o tema desse evento de louvor e adoração? “Na presença de Deus”. Então, esse é um dos motivos porque lhe fiz a pergunta acima.
2. No comentário de ontem, fizemos uma oração de dedicação da nossa vida a Deus. Você o leu? Se sim, deve ter feito a oração “comigo” e dedicou sua vida ao Senhor. Mas, se não participou dessa oração, ainda tem a oportunidade de dedicar-se a Ele. É só dizer isso em oração, ok?
3. Estamos no programa de ler um livro da Bíblia que trata de alguém que realmente se colocava na presença de Deus: Samuel. E a própria palavra Samuel, na sua forma etimológica, nos faz pensar na presença de Deus, porque ela significa “ouvido por Deus” ou “Deus ouve”. Transmite a ideia de diálogo com Deus, na presença dEle. Samuel era mesmo desse jeito. Aliás, ele viveu em um contexto onde existia a preocupação da certeza da presença de Deus ou não.
Ao fazermos a leitura indicada para hoje, vemos que essa era uma discussão corrente naquela época. Naqueles dias, a presença de Deus era representada pela presença da arca. É claro que cada pessoa deveria amar a Deus de todo o seu coração, como já estava ensinado em Deuteronômio 6. No entanto, o sinal de que a presença de Deus estava atuando de maneira mais efetiva, poderosa, manifestante e coletiva entre eles era determinado pela presença da arca. Onde ela estivesse, ali a mão de Deus estaria atuando de maneira impactante e poderosa.
Podemos ver como isso acontece, logo no início da leitura, quando os filisteus vêm e tomam a arca. É até engraçado, porque a mesma presença da arca trazia bênção para alguns, para outros, era uma maldição. Por quê? Já pensou nisso?
Isso é muito sério! Mas muito mais sério que estar na presença de Deus é a disposição do coração, ao estar em Sua presença. Amanhã, comentarei um pouco mais sobre essa questão do coração. Mas, quando fizer sua leitura de hoje, gostaria que você já pensasse em como está a disposição do seu coração para, realmente, estar, de fato e de verdade, na legítima presença de Deus.
Que o contato com o sagrado seja uma bênção para você!
Valdeci Júnior
Fátima Silva