-
-
Vietnamese (1934) -
-
1
|Ester 8:1|
Ngày đó, vua A-suê-ru ban cho hoàng hậu Ê-xơ-tê cái nhà của Ha-man, kẻ ức hiếp dân Giu-đa. Còn Mạc-đô-chê đi vào trước mặt vua; vì bà Ê-xơ-tê đã bày tỏ người là thân thuộc mình.
-
2
|Ester 8:2|
Vua cổi chiếc nhẫn mà người đã lấy nơi Ha-man và ban cho Mạc-đô-chê. Bà Ê-xơ-tê đặt Mạc-đô-chê trên nhà Ha-man.
-
3
|Ester 8:3|
Bà Ê-xơ-tê lại nói trước mặt vua, và phục xuống dưới chơn người mà khóc lóc, cầu xin vua diệt mưu ác mà Ha-man, người A-gát, đã toan ý hại dân Giu-đa.
-
4
|Ester 8:4|
Vua đưa cây phủ việt vàng ra cho bà Ê-xơ-tê. Ðoạn, bà chổi dậy và đứng trước mặt vua,
-
5
|Ester 8:5|
mà rằng: Nếu vừa ý vua, nếu tôi được ơn trước mặt vua, nếu vua lấy việc ấy làm tiện ích, và tôi được đẹp ý vua, thì xin vua hãy hạ chiếu đặng bãi các thơ mưu mẹo của Ha-man, con trai Ham-mê-đa-tha, người A-gát, viết thư đặng truyền giết những dân Giu-đa ở trong các tỉnh của vua.
-
6
|Ester 8:6|
Vì nỡ nào tôi thấy được tai nạn xảy đến cho dân tộc tôi, và lòng nào nỡ xem được sự hủy diệt dòng dõi tôi?
-
7
|Ester 8:7|
Vua A-suê nói với hoàng hậu Ê-xơ-tê và Mạc-đô-chê, người Giu-đa, rằng: Nầy ta đã ban cho bà Ê-xơ-tê nhà của Ha-man, còn hắn, người ta đã xử treo mộc hình, bởi vì hắn đã tra tay ra làm hại người Giu-đa.
-
8
|Ester 8:8|
Vậy, hai ngươi cũng hãy nhơn danh vua mà viết về dân Giu-đa điều gì vừa ý hai ngươi, rồi lấy chiếc nhẫn của vua mà ấn dấu. Vì một tờ chiếu chỉ nào viết nhơn danh vua và ấn dấu với chiếc nhẫn của vua không thể bãi được.
-
9
|Ester 8:9|
Bấy giờ, nhằm tháng ba, là tháng Si-van, ngày hai mươi ba; những thầy thơ ký được gọi vào, họ y theo mọi điều Mạc-đô-chê dạy biểu mà viết cho dân Giu-đa, các quan trấn thủ, các quan cai quản và những đầu trưởng của các tỉnh, từ Ấn-độ cho đến Ê-thi-ô-bi, tức một trăm hai mươi bảy tỉnh, viết cho tỉnh nào dùng chữ nấy, cho dân tộc nào theo thổ âm nấy, và cho dân Giu-đa, thì theo chữ và tiếng của họ.
-
10
|Ester 8:10|
Mạc-đô-chê viết nhơn danh vua A-suê-ru và ấn dấu bằng chiếc nhẫn của vua; rồi sai lính trạm đem thơ đi cỡi ngựa hăng và ngựa nòi, bởi ngựa để giống sanh ra.
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Samuel 1-3
23 de março LAB 448
DEDICAÇÃO VITAL
1Samuel 01-03
Hoje estamos começando a leitura de um livro que é muito gostoso de ler. Trata-se de Samuel. Digo apenas Samuel e não 1Samuel porque você pode juntar os dois livros e considerá-los como um só.
Quero fazer um apelo a você: se faz tempo que não lê sua Bíblia e tem negligenciado esse hábito, pode se recolocar nas mãos de Deus. Antes que Samuel “virasse gente”, sua mãe o dedicou ao Senhor, e ele foi uma bênção. Podemos observar através desse longo livro da Bíblia, que leva seu nome.
Que tal também dedicar sua vida a Deus? Peça o poder do Espírito Santo, para que você seja uma bênção. Que tal ser específico no pedido, rogando a Deus que lhe ajude a conseguir ler a Bíblia diariamente? Deus está interessado em lhe atender.
Quanto à dedicação que a mãe de Samuel fez, veja o que encontrei no livro “Mensagens Escolhidas” (Vol. 1, pág. 319): “Ana dedicou Samuel ao Senhor, e Deus revelou-Se-lhe na infância e juventude. Devemos trabalhar muito mais por nossas crianças e pelos jovens, pois Deus os aceitará para fazerem grandes coisas em Seu nome, no sentido de ensinarem a verdade aos de terras estrangeiras, aos que se acham nas trevas do erro e da superstição. Se fordes condescendentes com vossos filhos satisfazendo os seus desejos egoístas; se neles animardes o amor do vestuário, e desenvolverdes a vaidade e o orgulho, fareis uma obra que decepcionará a Jesus, que por sua redenção pagou preço infinito. Deseja Ele que os filhos O sirvam com afeição indivisa.”
Você percebe a importância da grande responsabilidade de educar uma criança? Se a dedicarmos a Deus, ensinando-a nos caminhos dEle, ela se torna uma bênção. O contrário, infelizmente, pode ser verdade. Se deixamos de educar a criança na presença de Deus, não temos noção do que pode acontecer de ruim.
Todos nós - homens, mulheres e crianças - precisamos, mais que nunca, nos colocar na presença de Deus, sermos pessoas dedicadas e Ele e dedicarmos nossos queridos também. Melhor dizendo, devemos ser um povo separado, diferente, selecionado para Ele.
O que acha disso? Quer ser dedicado a Deus? Se sim, posso orar você, agora? Então, leia em espírito de oração:
Querido Deus, de forma muito humilde, reconhecendo que nem mereço o que vou lhe pedir, mas confiado no Teu poder, suplico que o Senhor aceite a vida desta pessoa que está lendo esta oração. “Juntos”, em oração, meu Deus, nós queremos dedicar nossa vida a Ti. Fazemos essa entrega, em nome de Jesus. Amém!
Pronto! Sua vida está nas mãos de Deus. Portanto, viva este dia feliz e em paz!
Valdeci Júnior
Fátima Silva