-
-
Vietnamese (1934) -
-
6
|Ester 8:6|
Vì nỡ nào tôi thấy được tai nạn xảy đến cho dân tộc tôi, và lòng nào nỡ xem được sự hủy diệt dòng dõi tôi?
-
7
|Ester 8:7|
Vua A-suê nói với hoàng hậu Ê-xơ-tê và Mạc-đô-chê, người Giu-đa, rằng: Nầy ta đã ban cho bà Ê-xơ-tê nhà của Ha-man, còn hắn, người ta đã xử treo mộc hình, bởi vì hắn đã tra tay ra làm hại người Giu-đa.
-
8
|Ester 8:8|
Vậy, hai ngươi cũng hãy nhơn danh vua mà viết về dân Giu-đa điều gì vừa ý hai ngươi, rồi lấy chiếc nhẫn của vua mà ấn dấu. Vì một tờ chiếu chỉ nào viết nhơn danh vua và ấn dấu với chiếc nhẫn của vua không thể bãi được.
-
9
|Ester 8:9|
Bấy giờ, nhằm tháng ba, là tháng Si-van, ngày hai mươi ba; những thầy thơ ký được gọi vào, họ y theo mọi điều Mạc-đô-chê dạy biểu mà viết cho dân Giu-đa, các quan trấn thủ, các quan cai quản và những đầu trưởng của các tỉnh, từ Ấn-độ cho đến Ê-thi-ô-bi, tức một trăm hai mươi bảy tỉnh, viết cho tỉnh nào dùng chữ nấy, cho dân tộc nào theo thổ âm nấy, và cho dân Giu-đa, thì theo chữ và tiếng của họ.
-
10
|Ester 8:10|
Mạc-đô-chê viết nhơn danh vua A-suê-ru và ấn dấu bằng chiếc nhẫn của vua; rồi sai lính trạm đem thơ đi cỡi ngựa hăng và ngựa nòi, bởi ngựa để giống sanh ra.
-
11
|Ester 8:11|
Chiếu chỉ ấy tỏ rằng vua ban phép cho dân Giu-đa ở trong các tỉnh các thành của nước A-suê-ru hiệp lại
-
12
|Ester 8:12|
nội trong một ngày, là ngày mười ba tháng mười hai, tức là tháng A-đa, đặng binh vực sanh mạng mình, tuyệt diệt, đánh giết, và làm cho hư mất quyền năng của dân cừu địch toan hãm hiếp mình, vợ và con cái mình, cùng cho phép đoạt lấy tài sản của chúng nó.
-
13
|Ester 8:13|
Ðể cho chiếu chỉ được công bố trong mỗi tỉnh, một tờ sao lục chiếu đem rao cho các dân tộc biết, hầu cho người Giu-đa sẵn sàng về ngày đó, mà trả thù các cừu địch mình.
-
14
|Ester 8:14|
Vậy những lính trạm cỡi ngựa hăng và ngựa nòi, vâng mạng vua thúc giục lật đật đi. Ðoạn chiếu chỉ ấy được truyền ra trong kinh đô Su-sơ.
-
15
|Ester 8:15|
Mạc-đô-chê từ trước mặt vua trở ra, mặc đồ triều phục xanh và trắng, đội một các mão triều thiên lớn bằng vàng, và mặc một cái áo dài bằng bố gai mịn màu tím; thành Su-sơ cất tiếng reo mừng và hớn hở.
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Samuel 11-13
26 de março LAB 451
SEGREDO DE SAMUEL
1Samuel 11-13
Como você quer que sua história seja escrita? Se já é alguém idoso, que já viveu bastante, pergunto: Se fosse para você fazer um discurso que fossem as suas palavras de despedida e, nesse discurso, fizesse uma retrospectiva da sua vida e com o seu exemplo de vida deixar o seu recado final, o que diria?
Se você é jovem e tem toda a vida pela frente, tenho outra pergunta: Como quer que sua história seja escrita? Com quem quer ser comparado? Na lista de qual tipo de gente quer entrar? Resumindo, qual é o seu sonho de vida? Você tem um sonho? Essa pergunta é muito séria. Você tem um objetivo ou vive por viver? Se você vive “empurrando a vida com a barriga”, digo-lhe que a vida passará e, provavelmente, sua história ficará no esquecimento.
No entanto, se desejar, pode ser como Samuel, um grande homem na história da humanidade. Como? Vejamos sobre o diferencial desse profeta. Você pode encontrar a chave desse segredo na leitura de hoje, principalmente em 1Samuel 12, quando lemos o seu discurso de despedida. Ele estava bem velhinho, de cabelos brancos, e se colocou diante das pessoas, falando para a nação: “Tenho vivido diante de vocês desde a minha juventude até agora.” Ele faz um histórico do seu currículo, do quanto tinha trabalhado por aquele povo e das vitórias e decepções que eles tinham vivido juntos. O povo olhava para esse homem como um herói. Ele tinha sido seu educador. Eles tinham errado muitas vezes, e Samuel tinha lhes ajudado.
Você também tem vontade de trabalhar para Deus? Quer saber o segredo do chamado e do sucesso? Quer saber por que algumas pessoas se destacam na humanidade? No livro intitulado “Conselhos aos Pais, Professores e Estudantes”, pág. 537, encontramos algo relacionado ao segredo de Samuel e o que isso tem a ver com você, sua vida e seus sonhos: “A todos é dada oportunidade de desenvolver o caráter. Todos podem ocupar o lugar que lhes é designado no grande plano de Deus. O Senhor aceitou Samuel já desde a infância, porque seu coração era puro. Ele foi dado a Deus, oferta consagrada, e o Senhor fez dele um veículo de luz. Se a juventude de hoje se consagrar como o fez Samuel, o Senhor a aceitará e a empregará em Sua obra. E lhes será dado dizerem a respeito de sua vida, juntamente com o salmista: ‘Ensinaste-me, ó Deus, desde a minha mocidade; e até aqui tenho anunciado as Tuas maravilhas’.” Salmo 71:17.
Tenha um sonho e coloque seu projeto de vida e seu coração nas mãos de Deus!
Valdeci Júnior
Fátima Silva