-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
17
|Deuteronômio 10:17|
כי יהוה אלהיכם הוא אלהי האלהים ואדני האדנים האל הגדל הגבר והנורא אשׂר לא ישׁא פנים ולא יקח שׂחד
-
18
|Deuteronômio 10:18|
עשׁה משׂפט יתום ואלמנה ואהב גר לתת לו לחם ושׁמלה
-
19
|Deuteronômio 10:19|
ואהבתם את הגר כי גרים הייתם בארץ מצרים
-
20
|Deuteronômio 10:20|
את יהוה אלהיך תירא אתו תעבד ובו תדבק ובשׂמו תשׂבע
-
21
|Deuteronômio 10:21|
הוא תהלתך והוא אלהיך אשׂר עשׁה אתך את הגדלת ואת הנוראת האלה אשׂר ראו עיניך
-
22
|Deuteronômio 10:22|
בשׂבעים נפשׂ ירדו אבתיך מצרימה ועתה שׁמך יהוה אלהיך ככוכבי השׂמים לרב
-
1
|Deuteronômio 11:1|
ואהבת את יהוה אלהיך ושׂמרת משׂמרתו וחקתיו ומשׂפטיו ומצותיו כל הימים
-
2
|Deuteronômio 11:2|
וידעתם היום כי לא את בניכם אשׂר לא ידעו ואשׂר לא ראו את מוסר יהוה אלהיכם את גדלו את ידו החזקה וזרעו הנטויה
-
3
|Deuteronômio 11:3|
ואת אתתיו ואת מעשׁיו אשׂר עשׁה בתוך מצרים לפרעה מלך מצרים ולכל ארצו
-
4
|Deuteronômio 11:4|
ואשׂר עשׁה לחיל מצרים לסוסיו ולרכבו אשׂר הציף את מי ים סוף על פניהם ברדפם אחריכם ויאבדם יהוה עד היום הזה
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva