-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
3
|Jeremias 24:3|
Ja Herra sanoi minulle: Jeremia, mitäs näet? Minä sanoin: fikunia; hyvät fikunat ovat aivan hyvät, ja pahat ovat aivan pahat, ettei niitä taideta syödä, niin pahat ne ovat.
-
4
|Jeremias 24:4|
Ja Herran sana tapahtui minulle ja sanoi:
-
5
|Jeremias 24:5|
Näin sanoo Herra Israelin Jumala; niinkuin nämät fikunat ovat hyvät, niin minä tahdon myös armollisesti korjata Juudan vankeja, jotka minä tästä kaupungista olen lähettänyt Kaldean maalle hyväksi;
-
6
|Jeremias 24:6|
Ja tahdon armollisesti katsoa heidän puoleensa, ja tuoda heitä tähän maahan jälleen, ja rakentaa heitä ja en tahdo lyödä maahan, minä tahdon heitä istuttaa ja en repiä ylös,
-
7
|Jeremias 24:7|
Ja antaa heille sydämen, että he minun tuntevat, että minä olen Herra; ja he ovat minun kansani, ja minä tahdon olla heidän Jumalansa; sillä heidän pitää kaikesta sydämestänsä minun tyköni itsensä kääntämän.
-
8
|Jeremias 24:8|
Mutta niinkuin pahat fikunat ovat pahat, ettei kukaan niitä syödä taida, sanoo Herra, niin tahdon minä myös hyljätä Zedekian, Juudan kuninkaan, niin myös hänen päämiehensä, ja mitä Jerusalemiin jäänyt on, ja jotka tässä maassa vielä ovat, ja jotka Egyptin maassa asuvat.
-
9
|Jeremias 24:9|
Minä tahdon saattaa heille onnettomuuden ja en tahdo antaa heidän olla jossakussa valtakunnassa maan päällä, niin että heidän pitää häpiään tuleman, sananparreksi, jutuksi ja kiroukseksi joka paikassa, kuhunka minä heidät ajava olen.
-
10
|Jeremias 24:10|
Ja tahdon lähettää miekan, nälän ja ruton heidän sekaansa, siihenasti kuin heidän pitää maasta hukkuman, jonka minä heille ja heidän isillensä antanut olen.
-
1
|Jeremias 25:1|
Tämä on se sana, joka tapahtui Jeremialle koko Juudan kansasta, neljäntenä Jojakimin Josian pojan, Juudan kuninkaan vuotena, joka oli ensimäinen Nebukadnetsarin, Babelin kuninkaan, vuosi;
-
2
|Jeremias 25:2|
Jonka propheta Jeremia puhui kaikelle Juudan kansalle ja kaikille Jerusalemin asuvaisille, ja sanoi:
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Samuel 13-14
05 de abril LAB 461
VIOLÊNCIA
2Samuel 13-14
Você já ouviu falar a frase “A violência é o último refúgio dos incompetentes”? Trata-se de um provérbio muito antigo e óbvio, mas é uma verdade muito relevante. Aliás, muitas vezes só sabemos avaliar os clichês e jargões fazendo críticas negativas sobre eles. Mas, no fundo, gosto dos clichês. Apesar de que pareça um vício de linguagem, na realidade, a pobreza não está em ficar repetindo esses provérbios, mas na perda da sensibilidade em perceber a riqueza dessas pérolas de pensamento. E aí vem o perigo da leitura de hoje: perda da sensibilidade. Por nos acostumarmos demais com o que é bom, chegamos ao ponto de perder o respeito.
Com isso, refiro-me ao relaxo que aconteceu na casa de Davi, pelo fato de que ele e outros membros da família passaram a ver a família, que é uma instituição tão sagrada, de qualquer jeito. E o relaxo no respeito pode fazer com que a sensibilidade vá embora. Sem sensibilidade, as pessoas podem agir com violência. E violência gera violência e tudo vira uma violação sem fim. Já percebeu?
O perigo de tanta violência faz com que corramos o risco de perder a sensibilidade até para com a própria violência. Imagine chegar ao ponto de um dia dizer: “Vivo numa vizinhança calma. Eles usam silenciadores...”
Infelizmente, vivemos numa sociedade que caminha para esse rumo. Este mundo está se tornando tão perigoso que podemos nos sentir felizes por continuarmos vivos! Esse é o suspiro! E isso é muito perigoso. O perigo da insensibilidade para com a própria violência gerada é mais perigoso que o perigo da insensibilidade que gerou a violência. Se quiser ver o perigo que isso pode gerar antecipadamente, faça a leitura de hoje. Esses capítulos mostram violência gerando violência, mas, felizmente, vemos exemplos através dos quais podemos aprender deles para não cairmos nos mesmos erros.
Ao concluir a leitura bíblica, imagino que você estará mais sensível ao temor da violência que gera violência. Como disse Mahatma Gandhi: “Olho por olho e todos nós acabaremos cegos.” Redundando, é justamente por que a violência gera violência, que ela não compensa.
Agora, mais bonito que tudo isso é quando alguém consegue, lá de dentro do mar de violências, dar um suspiro de graça. E isso pode acontecer. Contra tudo e todos dessa sociedade selvagem, ainda aparecer alguém que saiba agir com misericórdia. Veja a atitude de Davi. Sua capacidade de conceder graça era incrível. Esse é um grande desafio!
Enquanto o mundo está se agitando no estresse do mar de notícias ruins, “seja do contra”, gastando o seu tempo lendo o livro que pode lhe dar a paz, a Bíblia.
Valdeci Júnior
Fátima Silva