-
-
Česká Bible BKR -
-
1
|Jonas 4:1|
I mrzelo to Jonáše velmi, a rozpálen byl hněv jeho.
-
2
|Jonas 4:2|
Pročež modlil se Hospodinu a řekl: Prosím, Hospodine, zdaliž jsem toho neřekl, když jsem ještě byl v zemi své? Protož jsem pospíšil uteci do Tarsu; nebo jsem věděl, že jsi ty Bůh milostivý a lítostivý, dlouhočekající a hojný v milosrdenství, a kterýž lituješ zlého.
-
3
|Jonas 4:3|
Nyní tedy, ó Hospodine, vezmi, prosím, duši mou ode mne; nebo lépe jest mi umříti nežli živu býti.
-
4
|Jonas 4:4|
I řekl Hospodin: Jest-liž to dobře, že tak horlíš?
-
5
|Jonas 4:5|
Nebo vyšel byl Jonáš z města, a seděl na východ proti městu, a udělav sobě tu boudu, seděl pod ní v stínu, ažby viděl, co se bude díti s tím městem.
-
6
|Jonas 4:6|
Přistrojil pak byl Hospodin Bůh břečtan, kterýž vyrostl nad Jonáše, aby zastěňoval hlavu jeho, a chránil ho před horkem. I radoval se Jonáš z toho břečtanu radostí velikou.
-
7
|Jonas 4:7|
V tom nazejtří v svitání nastrojil Bůh červa, kterýž ranil ten břečtan, tak že uschl.
-
8
|Jonas 4:8|
I stalo se, že když vzešlo slunce, nastrojil Bůh vítr východní žhoucí, a bilo slunce na hlavu Jonášovu, tak že umdléval, a žádal sobě, aby umřel, řka: Lépeť mi jest umříti nežli živu býti.
-
9
|Jonas 4:9|
I řekl Bůh Jonášovi: Jest-liž to dobře, že se tak hněváš pro ten břečtan? Kterýžto řekl: An dobře jest, že se hněvám až na smrt.
-
10
|Jonas 4:10|
Jemuž řekl Hospodin: Ty lituješ toho břečtanu, o němž jsi nepracoval, aniž jsi ho k zrostu přivedl, kterýž za jednu noc zrostl, a jedné noci zahynul,
-
-
Sugestões

Clique para ler Levítico 11-12
04 de fevereiro LAB 401
MEDICINA BÍBLICA É AVANÇADA
Levítico 11-12
Vamos refletir mais um pouco sobre o conteúdo da leitura bíblica. Nos dois capítulos de hoje, vemos o cuidado especial de Deus para com a saúde do Seu povo. Primeiro Ele orienta sobre as carnes que são mais saudáveis e as que são mais prejudiciais à nossa alimentação. Depois Ele fala sobre os cuidados higiênicos na ocasião do parto, que até hoje é um procedimento que precisa ser feito com muita higienização.
Já mencionei que o objetivo do livro Levítico é a santidade. Totalmente relacionado ao assunto da santidade, está o assunto da saúde. Esse livro nos dá instruções sobre o bem-estar do cristão. Embora o pecado tenha debilitado a família humana, Deus elaborou o plano da salvação para restaurar a imagem do Criador nos pecadores arrependidos. É onde entra o assunto da saúde. Quando cuidamos da saúde, estamos cuidando daquilo que foi feito à imagem de Deus: nosso próprio corpo. É por isso que um dos aspectos do viver santificado, tratado no livro de Levítico, é a saúde física do povo de Deus. Do mesmo jeito que Deus é santo e feliz, Ele quer que você, como filho dEle, também o seja.
Há uma perfeita ligação entre a mente, onde entendemos a santidade, e o corpo, onde carregamos a santidade. É por isso que a Palavra de Deus sempre promove tanto a inteireza da vida quanto o bem-estar dos seguidores dEle. Porque Ele deseja que você tenha saúde. Do mesmo modo que vivemos em um mundo cheio de pecados, vivemos também, num mundo de doenças e enfermidades.
Por isso, a religião é tão importante. Seu papel está relacionado com nossa natureza física, com o que comemos e bebemos e com a higiene. É impressionante, mas tudo o que acontece com o nosso corpo vai influenciar, de alguma forma, na nossa comunhão com Deus.
Quando pensamos assim, começamos a entender porque o livro de Levítico se preocupa com assuntos nutricionais. Muitas pessoas dos tempos antigos cometiam o erro de pensar que gordura animal era boa para ser comida em grande quantidade. Elas supunham que isso deixaria a pessoa forte. Como diziam eles, era uma comida que tinha “sustância”. Relativamente em tempos recentes, a medicina passou a enxergar cientificamente que esse conceito não estava certo. Mas lá no deserto, o Israel antigo já sabia que para preservar a saúde, é bom evitar comer o excesso da gordura da carne.
Será que a medicina um dia avançará, a ponto de chegar à altura da leitura de hoje? Fique com a Bíblia e você sempre estará um passo a frente do seu próprio tempo. Fazendo assim, somos felizes.
Valdeci Júnior
Fátima Silva