-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Det Norsk Bibelselskap (1930) -
-
26
|Josué 22:26|
Derfor sa vi: La oss ta oss fore å bygge et alter, ikke til brennoffer eller til slaktoffer,
-
27
|Josué 22:27|
men det skal være et vidne mellem oss og eder og mellem våre efterkommere om at vi vil tjene Herren for hans åsyn med våre brennoffer og slaktoffer og takkoffer, forat ikke eders barn engang skal si til våre barn: I har ingen del i Herren.
-
28
|Josué 22:28|
Og vi sa: Hvis de engang skulde si noget sådant til oss og våre efterkommere, da vil vi svare: Se på den efterligning av Herrens alter som våre fedre gjorde, ikke til brennoffer eller til slaktoffer, men til et vidne mellem oss og eder!
-
29
|Josué 22:29|
Det være langt fra oss å sette oss op mot Herren og idag vende oss bort fra Herren ved å bygge et alter til brennoffer eller matoffer eller slaktoffer foruten Herrens, vår Guds alter, som står foran hans tabernakel.
-
30
|Josué 22:30|
Da Pinehas, presten, og menighetens høvdinger og overhodene for Israels tusener, som var med ham, hørte de ord som Rubens barn og Gads barn og Manasses barn talte, syntes de godt om det.
-
31
|Josué 22:31|
Og Pinehas, presten Eleasars sønn, sa til Rubens barn og Gads barn og Manasses barn: Idag skjønner vi at Herren er midt iblandt oss, siden I ikke har gjort denne troløshet mot Herren; dermed har I frelst Israels barn av Herrens hånd.
-
32
|Josué 22:32|
Så skiltes Pinehas, presten Eleasars sønn, og høvdingene fra Rubens barn og Gads barn i Gileads land og vendte om til Kana'ans land, til Israels barn, og kom tilbake med svar til dem.
-
33
|Josué 22:33|
Og Israels barn syntes godt om svaret; de lovet Gud og tenkte ikke mere på å dra op til strid mot dem og ødelegge det land hvor Rubens barn og Gads barn bodde.
-
34
|Josué 22:34|
Og Rubens barn og Gads barn gav alteret navn og sa: Et vidne er det mellem oss om at Herren er Gud.
-
1
|Josué 23:1|
Da det nu var gått en lang tid, efterat Herren hadde gitt Israel ro for alle dets fiender rundt om, og Josva var blitt gammel og kommet langt ut i årene,
-
-
Sugestões

Clique para ler Amós 1-4
20 de setembro LAB 629
“QUEM?” “DE ONDE?”
Amós 01-04
Hoje, 20/09, é um dia que me marca por dois fatores bem fortes. O primeiro deles é que minha esposa faz aniversário hoje. Isso faz com que o “vinte de setembro” me seja um dia muito especial. Para mim, essa data representa o dia em que o mundo abriu a porta da graça para conceder o presente da existência da mulher mais linda do mundo. Esta primeira razão pela qual o “vinte de setembro” seja marcante em minha memória é a desencadeadora do segundo motivo.
E o segundo ponto é: hoje é o dia do gaúcho. Você não entendeu ainda? É que minha esposa é gaúcha, e eu não. Agora você entendeu. Por mais que você esteja distante da cultura gaúcha, você sabe que se trata de uma tradição muito forte. Para que você tenha uma idéia, hoje é feriado no Rio Grande do Sul. O feriado é em memória à Revolução Farroupilha, mas o que eles terminam comemorando o fato de serem gaúchos. Para eles, isso tem uma importância que não passa pelo nosso entendimento, mas impacta quem tem algum tipo de contato com tal cultura. O que é importante para eles? O solo amado. Eles não desconsideram os outros, mas valorizam o que é seu. Um “guri” da segunda série é capaz de não saber o Hino Nacional, mas, com certeza, ser capaz de cantar, com toda categoria, o Hino do Rio Grande do Sul.
Pessoas e suas raízes. Um “alguém” e um “de onde”. Alguém que não sabe inglês e começa a aprender esta língua aprende, como uma das primeiras frases: “Where do you come from?”. De “onde” “você” é? Duas coisas importantes: o indivíduo, e suas origens. De onde você é, amigo leitor? Isso diz muito sobre uma pessoa. E aqui minha pergunta estende-se para além do local de nascimento. De onde você é, pensando em tudo o que significa a sua conduta, moral, comportamento, imagem e testemunho pessoal?
O testemunho pessoal de Amós estava vinculado à sua origem cultural. Quem era Amós? Um criador de ovelhas. De onde? De Tecoa, uma cidade israelense da província de Belém, localizada a 12 quilômetros ao sudeste de Belém na Cisjordânia. Essa é a Tecoa de hoje. Na época, era uma cidade comum, do interior da tribo de Judá. Ah! Mais importante de tudo: ele foi chamado para ser profeta de Deus. Precisa de algo mais no currículo?
Sim, precisa. Faz-se necessária a minha postura correta de leitor. Você pode ser refletido em Amós ou nos que rejeitavam sua mensagem? Isso é fácil de responder? Você já fez, ou vai fazer, sua leitura de hoje?
Valdeci Júnior
Fátima Silva