• Rute

    x
    • Livros
    • Avançado
    • Leitura para Hoje
    • Ett Svenskt Bibeln (1917)
    • Estude a Bíblia
    • Antigo Testamento

      • Gênesis
      • Êxodo
      • Levítico
      • Números
      • Deuteronômio
      • Josué
      • Juízes
      • Rute
      • 1 Samuel
      • 2 Samuel
      • 1 Reis
      • 2 Reis
      • 1 Crônicas
      • 2 Crônicas
      • Esdras
      • Neemias
      • Ester
      • Jó
      • Salmos
      • Provérbios
      • Eclesiastes
      • Cantares
      • Isaías
      • Jeremias
      • Lamentações
      • Ezequiel
      • Daniel
      • Oséias
      • Joel
      • Amós
      • Obadias
      • Jonas
      • Miquéias
      • Naum
      • Habacuque
      • Sofonias
      • Ageu
      • Zacarías
      • Malaquias
    • Novo Testamento

      • Mateus
      • Marcos
      • Lucas
      • João
      • Atos
      • Romanos
      • 1 Coríntios
      • 2 Coríntios
      • Gálatas
      • Efésios
      • Filipenses
      • Colossenses
      • 1 Tessalonicenses
      • 2 Tessalonicenses
      • 1 Timóteo
      • 2 Timóteo
      • Tito
      • Filemom
      • Hebreus
      • Tiago
      • 1 Pedro
      • 2 Pedro
      • 1 João
      • 2 João
      • 3 João
      • Judas
      • Apocalipse
    • Fechar
      • Rute


        Leia por capítulos
        Comentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
        X  

      Clique para ler Jeremias 42-44



      23 de agosto LAB 601

      PERICULOSIDADE
      Jeremias 42-44

      O Jeremias foi parar no Egito. Ele não queria ir para lá, de jeito nenhum. Ele falara para o povo que eles não deveriam ir. E ele só foi para lá, por ter sido forçado pelas circunstâncias da teimosia do povo. Mas, fazer o quê!
      Você já passou por isso? Por uma circunstância desagradável, pela qual você não gostaria de ter passado. A princípio você evita, mas depois, a situação foge do seu controle, e, por causa dos outros, você também acaba se lascando. Nestas horas, é difícil ficar de boca fechada.
      Foi o que aconteceu com o Jeremias que foi parar em Dafne, na fronteira nordeste do Egito. Dafne não seria o ponto final da migração dos judeus que acompanhavam Joanã naquela fuga. Dali eles se espalhariam. Mas, o fato é que, durante a pausa em Dafne, Jeremias recebeu uma mensagem do Senhor. E deveria apresentá-la em forma dramatizada, como as do cinto de linho e do vaso quebrado, que já apresentara anteriormente.
      A obstinação do povo era tanta que nada mais, nem a mensagem, as palavras ou as encenações de Jeremias, tinha efeito. Quão fácil era-lhes torcer os fatos e interpretá-los segundo seus preconceitos e preferência. Qual fácil é também que isso aconteça conosco hoje. É um perigo. Quando o povo de Deus chega a esse ponto, o que mais um profeta de Deus pode fazer?
      Diante da inutilidade dos argumentos, Jeremias apela para o futuro: a história diria quem tinha razão. Que levassem sua maldade às últimas conseqüências. Veriam com seus próprios olhos, e em sua própria carne, a palavra de quem subsistiria, a sua, ou a do Senhor. Deus então declara que Seu nome não mais seria pronunciado em vão por um só judeu vivendo no Egito. Seriam todos consumidos pela espada e pela fome. Os que sobreviveriam e teriam ocasião de voltar à sua terra constituiriam um número diminuto.
      Um sinal finalmente lhes é dado como prova de que a palavra do Senhor é que prevaleceria. Tinham se refugiado à sombra de Faraó-Hofra (Apries - 589 a 570 d.C). Pois bem, Hofra seria entregue na mão de seus inimigos, que o fariam perecer. E realmente, ele perdeu sua vida numa rebelião, sendo sucedido por Amasis.
      Os teimosos judeus ficaram perdidos. O maior problema daquele povo foi confundir permissão divina com vontade divina. Uma coisa é o que Deus quer, outra coisa é o que Deus, até certo ponto, tolera. E cair na zona da tolerância é um perigo. Porque tudo fica passível de ser confundido, e, na penumbra cinzenta, vem o pior: o sincretismo.
      O melhor é procurar fazer a vontade de Deus.


      Valdeci Júnior
      Fátima Silva



        1
         
        2
         
        3
         
        4
         
      •   Ett Svenskt Bibeln (1917)

      • Capítulo 2
      • 19     |Rute 2:19| DÃ¥ sade hennes svärmoder till henne: »Var har du i dag plockat ax, och var har du arbetat? Välsignad vare han som har tagit sig an dig!» DÃ¥ berättade hon för sin svärmoder hos vem hon hade arbetat; hon sade: »Den man som jag i dag har arbetat hos heter Boas.»
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 20     |Rute 2:20| DÃ¥ sade Noomi till sin sonhustru: »Välsignad vare han av HERREN, därför att han icke har undandragit sig att bevisa godhet bÃ¥de mot de levande och mot de döda!» Och Noomi sade ytterligare till henne: »Den mannen är vÃ¥r nära frände, en av vÃ¥ra bördemän.»
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 21     |Rute 2:21| Moabitiskan Rut sade: »Han sade ock till mig: 'HÃ¥ll dig till mina tjänare, ända till dess att de hava inbärgat hela min skörd.'»
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 22     |Rute 2:22| DÃ¥ sade Noomi till sin sonhustru Rut: »Ja, det är bäst, min dotter, att du gÃ¥r med hans tjänarinnor, sÃ¥ att man icke behandlar dig illa, sÃ¥som det kunde ske pÃ¥ en annan Ã¥ker.»
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 23     |Rute 2:23| SÃ¥ höll hon sig dÃ¥ till Boas' tjänarinnor och plockade ax där, till dess bÃ¥de korn- och veteskörden voro avslutade. Men hon bodde hos sin svärmoder.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • Capítulo 3
      • 1     |Rute 3:1| Och hennes svärmoder Noomi sade till henne: »Min dotter, jag vill söka skaffa dig ro, för att det mÃ¥ gÃ¥ dig väl.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 2     |Rute 3:2| SÃ¥ hör dÃ¥: Boas, med vilkens tjänarinnor du har varit tillsammans, är ju vÃ¥r frände. Och just i natt kastar han korn pÃ¥ sin tröskplats.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 3     |Rute 3:3| SÃ¥ tvÃ¥ dig nu och smörj dig och kläd dig, och gÃ¥ ned till tröskplatsen. Men laga sÃ¥, att mannen icke fÃ¥r se dig, förrän han har ätit och druckit.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 4     |Rute 3:4| När han dÃ¥ lägger sig, sÃ¥ se efter, var han lägger sig, och gÃ¥ dit och lyft upp täcket vid hans fötter och lägg dig där; han skall dÃ¥ själv säga dig vad du bör göra.»
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 5     |Rute 3:5| Hon svarade: »Allt vad du säger vill jag göra.»
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • ‹
      • 1
      • 2
      • 3
      • 4
      • 5
      • 6
      • 7
      • 8
      • 9
      • ›
      • Fechar
      • Sugestões

      © 2008-2026 Portal Bíblia

      Av. Gen. Euryale de Jesus Zerbine 5876 - Jardim São Gabriel - Jacareí-SP - CEP: 12340-010    Tel: (12) 2127-3000

      Fale Conosco :: Como chegar :: Localização (mapa) :: Copyright de Versões Bíblicas Utilizadas