-
-
Kutsal İncil -
-
1
|Amós 6:1|
Vay başına Siyondaki kaygısızların,
Samiriye Dağında kendilerini güvende sananların,
İsrail halkının başvurduğu
Önder ulusun tanınmış insanlarının!
-
2
|Amós 6:2|
Kalne Kentine gidin de görün,
Oradan büyük Hamaya geçin,
Filistlilerin Gat Kentine inin,
Sizin bu krallıklarınızdan daha mı iyiler?
Toprakları sizinkinden daha mı geniş?
-
3
|Amós 6:3|
Ey sizler, kötü günü uzak sanan,
Zorbalık tahtını yaklaştıranlar.
-
4
|Amós 6:4|
Ey sizler, fildişi süslü yataklara uzananlar,
Sedirlere serilenler,
Seçme kuzular, besili buzağılar yiyenler,
-
5
|Amós 6:5|
Çenk eşliğinde türkü söyleyenler,
Davut gibi beste yapanlar,
-
6
|Amós 6:6|
Tas tas şarap içenler,
Yağların en güzelini sürünenler,
Yusufun yıkımına kederlenmeyenler!
-
7
|Amós 6:7|
Bu yüzden şimdi bunlar
Sürgüne gideceklerin başını çekecekler;
Sona erecek sedire serilenlerin cümbüşü.
-
8
|Amós 6:8|
Egemen RAB başı üzerine ant içti,
Her Şeye Egemen Tanrı RAB şöyle diyor:
‹‹Yakupun gururundan iğreniyor,
Saraylarından tiksiniyorum.
Bu yüzden içindeki her şeyle kenti
Düşmana teslim edeceğim.››
-
9
|Amós 6:9|
Eğer bir evden on kişi kalmışsa,
Onlar da ölecek.
-
10
|Amós 6:10|
Ölünün akrabası yakmak için cesedi evden almaya gelince,
Evdekine, ‹‹Yanında kimse var mı?›› diye soracak,
O da, ‹‹Hayır!›› yanıtını alınca,
‹‹Sus!›› diyecek, ‹‹RABbin adı anılmamalı.››
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva