-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
1
|Josué 17:1|
Ja arpa lankesi Manassen sukukunnalle, sillä hän oli Josephin esikoinen, ja se lankesi Makirille Manassen esikoiselle, Gileadin isälle; sillä hän oli jalo sotamies, sentähden sai hän Gileadin ja Basanin.
-
2
|Josué 17:2|
Muille Manassen lapsille myös lankesi arpa heidän sukukuntainsa jälkeen: Abieserin lapsille, Helekin lapsille, Asrielin lapsille, Sekemin lapsille, Hepherin lapsille ja Semidan lapsille. Nämät ovat Manassen Josephin pojan lapset, jotka olivat miehenpuolet heidän suvuissansa.
-
3
|Josué 17:3|
Mutta Zelophkadilla Hepherin pojalla, Gileadin pojan, Makirin pojan, Manassen pojan, ei ollut yhtään poikaa, vaan tyttäriä; ja nämät ovat hänen tytärtensä nimet: Makla ja Noa, Hogla, Milka ja Tirtsa.
-
4
|Josué 17:4|
Ja he menivät papin Eleatsarin ja Josuan Nunin pojan ja ylimmäisten tykö, ja sanoivat: Herra käski Moseksen antaa meille perinnön meidän veljeimme sekaan; ja hän antoi myös heille perinnön heidän isänsä veljein sekaan, Herran käskyn jälkeen.
-
5
|Josué 17:5|
Mutta Manasselle tuli kymmenen osaa, paitsi Gileadin ja Basanin maata, jotka ovat tuolla puolella Jordania;
-
6
|Josué 17:6|
Sillä Manassen tyttäret saivat perinnön hänen poikainsa seassa; ja Gileadin maa oli annettu muille Manassen pojille.
-
7
|Josué 17:7|
Ja Manassen raja oli Asserista Mihmetatiin asti, joka on Sikemin edessä, ja menee ulos oikian käden puoleen niihin asti, kuin asuivat EnTapuassa.
-
8
|Josué 17:8|
Tapuan maa tuli Manasselle, mutta Tapua Manassen rajalla Ephraimin lapsille.
-
9
|Josué 17:9|
Sitte tulee se alas NahalKanaan asti etelään päin velikaupungeita, jotka Ephraimin omat ovat, Manassen kaupunkien seassa. Mutta pohjan puolesta ovat Manassen rajat ojaan asti, ja niiden ääret ovat meren tykönä,
-
10
|Josué 17:10|
Sillä Ephraimin maa on etelän puolella ja Manassen pohjan puolella, niin että meri on heidän rajansa, ja ulottuu Asseriin saakka pohjan puolesta, ja Isaskariin asti idän puolesta.
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 20-21
18 de fevereiro LAB 415
NÃO RECLAME!
Números 20-21
Você já conviveu ou convive com pessoas que são viciadas em reclamar? Se alguém troca os computadores, reclamam por não saber manusear os novos programas. Se pintam as paredes, reclamam porque o ambiente ficou diferente. Se faz sol, reclamam que está muito quente. Se chove, reclamam que vão se molhar... Conseguem estragar a melhor das intenções.
No relato de hoje, vemos o povo de Israel reclamando de tudo. A reclamação foi tanta que Deus tomou uma atitude drástica: enviou serpentes venenosas para morder o povo. Muitos morreram. Talvez, ao lermos essa história, torcemos o nariz e criticamos o povo de Israel, mas quantas vezes Deus tem algo grandioso para nos dar e nos focamos em coisas menores. O que deveríamos fazer é mudar paradigmas, ou seja, mudar a visão de enxergar as coisas.
Stephen R. Covey, em seu livro “Os 7 Hábitos das Pessoas Altamente Eficazes”, diz que recorda “de uma mudança de paradigma que aconteceu em uma manhã de domingo no metrô de Nova Iorque. As pessoas estavam calmamente sentadas, lendo jornais, divagando... Subitamente um homem entrou no vagão do metrô com os filhos. As crianças faziam algazarra e se comportavam mal, de modo que o clima mudou instantaneamente.
O homem sentou-se a meu lado e fechou os olhos, aparentemente ignorando a situação. As crianças corriam de um lado para o outro, atiravam coisas, incomodando a todos. Mesmo assim, o homem a meu lado não fazia nada. Ficou impossível evitar a irritação. Eu não conseguia acreditar que ele pudesse ser tão insensível. Dava para perceber que as demais pessoas estavam irritadas também. A certa altura, enquanto ainda conseguia manter a calma e o controle, virei para ele e disse:
- Senhor, seus filhos estão perturbando muitas pessoas. Será que não poderia dar um jeito neles?
O homem olhou para mim, como se estivesse tomando consciência da situação naquele exato momento, e disse calmamente:
- Sim, creio que o senhor tem razão. Acho que deveria fazer alguma coisa. Acabamos de sair do hospital, onde a mãe deles morreu há uma hora. Eu não sei o que pensar, e parece que eles também não sabem como lidar com isso.”
Segundo o autor, naquele momento, seu paradigma mudou. De repente, ele começou a enxergar as coisas de outro modo.
Muita gente, quando passa por uma crise séria, uma mudança, assim como o povo de Israel, não entende que a situação traz crescimento. Deus queria dar muito mais ao povo, mas ainda não estavam preparados. No seu dia-a-dia, procure encarar a vida segundo a visão de Deus. Para isso, esteja em sintonia com Ele, buscando cumprir Seus desígnios.
Não reclame!
Valdeci Júnior
Fátima Silva