-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
1
|Mateus 20:1|
Sillä taivaan valtakunta on perheenisännän vertainen, joka varhain huomeneltain läksi ulos palkkaamaan työväkeä viinamäkeensä.
-
2
|Mateus 20:2|
Ja kuin hän oli sopinut työmiesten kanssa päiväpenningistä, lähetti hän heidät viinamäkeensä.
-
3
|Mateus 20:3|
Ja hän meni ulos liki kolmannella hetkellä, ja näki muita seisovan turulla joutilaina,
-
4
|Mateus 20:4|
Ja sanoi heille: menkäät tekin viinamäkeen, ja mitä kohtuullinen on, minä annan teille. Niin he menivät.
-
5
|Mateus 20:5|
Taas hän meni ulos liki kuudennella ja yhdeksännellä hetkellä, ja teki myös niin.
-
6
|Mateus 20:6|
Mutta yhdellätoistakymmenennellä hetkellä läksi hän ulos, ja löysi muita joutilaina seisomasta, ja sanoi heille: miksi te tässä kaiken päivän joutilaina seisotte?
-
7
|Mateus 20:7|
He sanoivat hänelle: sillä ei ole kenkään meitä palkannut. Hän sanoi heille: menkäät tekin minun viinamäkeeni, ja mitä kohtuus on, pitää teidän saaman.
-
8
|Mateus 20:8|
Mutta kuin ehtoo tuli, sanoi viinamäen isäntä perheensä haltialle: kutsu työväki, ja maksa heidän palkkansa, ruveten viimeisistä ensimäisiin asti.
-
9
|Mateus 20:9|
Ja kuin ne tulivat, jotka liki yhdellätoistakymmenennellä hetkellä tulleet olivat, saivat he kukin penninkinsä.
-
10
|Mateus 20:10|
Mutta kuin ensimäiset tulivat, luulivat he enemmän saavansa; ja he myös saivat kukin penninkinsä.
-
-
Sugestões

Clique para ler Levítico 8-10
03 de fevereiro LAB 400
CARTILHA BÁSICA
Levítico 08-10
Estou muito feliz porque estamos estudando o terceiro livro da Bíblia. Antes de ontem, já comentei sobre alguns assuntos introdutórios desse livro, mas quero comentar um pouco mais sobre uma visão geral que podemos ter do mesmo.
Desde o dia 1º de janeiro, estamos acompanhando a história, em sequência lógica, sobre como tudo começou. Porém, quando chegamos em Levítico, a impressão que temos é que a leitura fica bem diferente. Embora continue falando de Moisés e do povo de Israel, a história deixa de ser uma narrativa como aquela com que já estávamos acostumados a ler.
O livro de Gênesis descreve o caminho descendente que a humanidade seguiu a partir do jardim do Éden. Se colocar em um gráfico, você verá que a humanidade seguiu um caminho que foi caindo, degradando-se e rebaixando-se. E o livro de Gênesis descreve isso muito bem. Êxodo, entretanto, mostra Deus tentando mudar a direção do desenho desse gráfico. Esse livro mostra a Deus redimindo os escolhidos dEle da escravidão e conduzindo-lhes, pelo fogo e pela nuvem, em direção à Terra que estava prometida.
Em Levítico – o livro que estamos lendo – Deus ensina outras lições para o povo de Israel. Para que os Seus filhos tivessem acesso a Ele, precisavam do sangue que o sacerdote, escolhido pelo Senhor, ministrasse. Podemos ver que através de todos esses ensinos, o objetivo do livro é exatamente ensinar sobre a santidade. Então, quando lemos sobre os diferentes tipos de ofertas, as festas, o sacerdócio e sobre a contaminação, precisamos pensar que aquilo era algo que acontecia entre o povo de Israel, mas que também tem uma aplicação futura. Ou seja, cada uma daquelas coisas joga muita luz para o significado sobre como Deus lida com o ser humano para salvá-lo em todos os tempos, inclusive, na nossa época.
Atualmente, Jesus é o nosso Sumo Sacerdote, que intercede por nós no santuário celestial. E seria impossível entender isso direito, se não existisse, também, o livro Levítico. Se não fosse pelo seu relato, teríamos pouquíssima idéia do que vem a ser o ministério do nosso atual Sumo Sacerdote, o que é o julgamento de Deus, representado pelo Dia da Expiação e, também, o que vem a ser o santuário celestial.
Portanto, se você quiser entender melhor o Novo Testamento (principalmente o livro de Hebreus), a teologia da salvação, o evangelho e o próprio Jesus, aprenda o conteúdo do livro Levítico. Essa é a cartilha básica para ampliar seus conhecimentos sobre os assuntos mencionados.
Da leitura de hoje, destaco o versículo: “Vocês têm que fazer separação entre o santo e o profano, entre o puro e o impuro.”
Valdeci Júnior
Fátima Silva