-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
132-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
1
|Salmos 132:1|
Veisu korkeimmassa Kuorissa. Muista, Herra, Davidia, ja kaikkia hänen vaivojansa,
-
2
|Salmos 132:2|
Joka Herralle vannoi, ja lupasi lupauksen Jakobin väkevälle:
-
3
|Salmos 132:3|
En mene huoneeni majaan, enkä vuoteeseeni pane maata;
-
4
|Salmos 132:4|
En anna silmäini unta saada, enkä silmälautaini torkkua,
-
5
|Salmos 132:5|
Siihenasti kuin minä löydän sian Herralle, Jakobin väkevän asumiseksi.
-
6
|Salmos 132:6|
Katso, me kuulimme hänestä Ephratassa: me olemme sen löytäneet metsän kedoilla.
-
7
|Salmos 132:7|
Me tahdomme hänen asuinsioihinsa mennä, ja kumartaa hänen jalkainsa astinlaudan edessä.
-
8
|Salmos 132:8|
Nouse, Herra, sinun lepoos, sinä ja sinun väkevyytes arkki.
-
9
|Salmos 132:9|
Anna pappis pukea heitänsä vanhurskaudella ja sinun pyhäs riemuitkaan.
-
10
|Salmos 132:10|
Älä käännä pois voideltus kasvoja, sinun palvelias Davidin tähden.
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva