-
-
Vietnamese (1934) -
-
1
|Esdras 5:1|
Vả, tiên tri A-ghê và tiên tri Xa-cha-ri, con của Y-đô, nhơn danh Ðức Chúa Trời của Y-sơ-ra-ên nói tiên tri cho các người Giu-đa ở tại xứ Giu-đa và ở Giê-ru-sa-lem.
-
2
|Esdras 5:2|
Xô-rô-ba-bên, con trai của Sa-anh-thi-ên, và Giê-sua, con trai của Giô-xa-đác, bèn chổi dậy, khởi cất đền Ðức Chúa Trời tại Giê-ru-sa-lem, có các tiên tri của Ðức Chúa Trời giúp đỡ.
-
3
|Esdras 5:3|
Trong lúc đó, Tát-tê-nai, quan tổng đốc của xứ phía bên nầy sông, Sê-ta-Bô-xê-nai, và các đồng liêu họ, đến tìm dân Giu-đa, mà nói cùng chúng như vầy: Ai ban lịnh cho các ngươi cất cái đền nầy và xây vách thành nầy lên?
-
4
|Esdras 5:4|
Chúng ta bèn nói cùng họ tên những người xây cất cái đền nầy.
-
5
|Esdras 5:5|
Con mắt Ðức Chúa Trời của chúng đoái xem các trưởng lão dân Giu-đa, nên họ không ngăn cấm chúng làm công việc, đành lòng đem việc ấy tâu lại vua Ða-ri-út, đợi đến khi vua giáng chiếu về sự ấy.
-
6
|Esdras 5:6|
Nầy bổn sao lục tờ biểu mà Tát-tê-nai, quan tổng đốc của xứ phía bên nầy sông, Sê-ta-Bô-xê-nai, và các đồng liêu người, tức người A-phạt-sác ở bên nầy sông, tấu lên vua Ða-ri-út,
-
7
|Esdras 5:7|
như lời sau nầy: Chúc vua Ða-ri-út thái bình mọi vẻ!
-
8
|Esdras 5:8|
Chúng tôi muốn vua hay rằng chúng tôi có đi trong tỉnh Giu-đa, đến đền thờ của Ðức Chúa Trời rất lớn, thấy người Giu-đa xây cất cái đền thờ ấy bằng đá nguyên khối; sườn nhà đã gác ngang qua vách rồi, và công việc làm cách kỹ lưỡng và tấn tới trong tay họ.
-
9
|Esdras 5:9|
Chúng tôi có hỏi các trưởng lão ấy rằng: Ai ban lịnh cho các ngươi xây cất cái đền nầy và xây vách thành nầy lên?
-
10
|Esdras 5:10|
Chúng tôi cũng hỏi danh tánh họ, đặng tâu cho vua biết các tên của những người quản suất chúng.
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Reis 22-23
29 de abril LAB 485
ESTAMOS PASSANDO NECESSIDADE
2Reis 22-23
Entrei em um site de busca na internet e comecei a digitar perguntas como: “que tipo de homens o mundo precisa?” Fui surpreendido com uma triste realidade: na verdade, o mundo nem sabe do que precisa. Nosso “mundão” está perdido, no sentido mais literal possível da palavra. Sabe quando se está tão perdido que não se sabe nem como começar a procurar o caminho de volta? É isso: o mundo não conhece sua própria necessidade.
Mas, nessa busca, encontrei um blog com um comentário de uma escritora norte-americana em um dos livros mais vendidos no mundo sobre educação: “A maior necessidade do mundo é a de homens. Homens que não se comprem e nem se vendam. Homens que no íntimo da alma sejam verdadeiros e honestos. Homens que não tenham medo de apontar quem faz o mal. Homens que sejam tão fiéis ao dever, como a bússola é ao pólo. Homens que permaneçam firmes pelo que é reto, ainda que caiam os céus” (Educação, pág. 57).
Concordo com essa escritora, afinal, a maior necessidade do mundo é que haja mais pessoas de caráter, dedicadas ao serviço divino de servir a humanidade. Isso é muito raro de encontrar.
Na nossa leitura bíblica, encontramos o último homem de liderança assim no reino de Judá: Josias. Quando estamos lendo o livro de Reis, ao encontrarmos o comentário de que o rei fazia o que era mal aos olhos do Senhor, dá uma tristeza muito grande. Mas quando é de um rei que fazia o que o Senhor aprova, é muito bom. Sobre Josias, a Bíblia não fala que ele fazia apenas o que Deus aprova. Diferentemente de todos os outros homens que estiveram no lugar dele, ela faz questão de comentar: “Nem antes, nem depois de Josias houve um rei como ele, que se voltasse para o Senhor de todo o coração, de toda a alma e de todas as suas forças, de acordo com toda a Lei de Moisés” (2Reis 23:25). Isso é lindo, não é mesmo? Imagine, a Bíblia chegar a fazer um comentário diferente desse! Se você ler a história como um todo, no final do livro de Reis, verá que Josias fez a diferença. Ele reinou 31 anos e fez uma grande reforma na nação; foi o último líder de Judá. Depois dele, nenhum outro mais fez o que o Senhor aprova e os judeus nunca mais voltaram a ter uma monarquia estabelecida.
A necessidade hoje continua a mesma. A maior necessidade do mundo é a de homens fiéis ao dever e que permaneçam firmes pelo que é reto de forma inegociável. Você se candidata?
Valdeci Júnior
Fátima Silva