-
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
1
|Lamentações 1:1|
Kuinka se kaupunki niin yksinäinen on, joka täynnä kansaa oli? Hän on niinkuin leski. Joka ylimmäinen oli pakanain seassa ja vallan päällä maakunnissa, sen täytyy nyt veronalaisena olla.
-
2
|Lamentações 1:2|
Yli yötä hän katkerasti itkee, niin että hänen kyynelensä poskilta vuotavat; ei hänen ystävistänsä kenkään häntä lohduta, vaan kaikki hänen lähimmäisensä katsovat hänen ylön, ja ovat hänen vihollisiksensa tulleet.
-
3
|Lamentações 1:3|
Juuda on vangittu raadollisuudessa ja raskaassa orjuudessa; hän asuu pakanain seassa, ja ei löydä lepoa; kaikki hänen vihollisensa pahasti menevät hänen kanssansa.
-
4
|Lamentações 1:4|
Zionin tiet murehtivat, ettei kenkään juhlille tule; kaikki hänen porttinsa ovat autiona, hänen pappinsa huokaavat, ja hänen neitseensä surkiasti katsovat, ja hän itse on murheissansa.
-
5
|Lamentações 1:5|
Hänen vihollisensa voitti, hänen vihollisillensa käy hyvästi; sillä Herra on hänen surkeudella täyttänyt hänen pahain tekoinsa paljouden tähden; hänen lapsensa ovat vankina menneet pois vihollisten edellä.
-
6
|Lamentações 1:6|
Ja kaikki kaunistus on Zionin tyttäriltä lähtenyt pois; hänen päämiehensä ovat niinkuin ne peurat, jotka ei laidunta löydä, ja voimatoinna käyvät vaatian edessä.
-
7
|Lamentações 1:7|
Jerusalem muistaa tällä ajalla, kuinka raadollinen ja hyljätty hän on, ja kuinka paljo hyvää hänellä vanhaan aikaan ollut on, että hänen kansansa vihollisen kädessä on, ja ei kenkään heitä auta; hänen vihollisensa näkevät hänen, ja nauravat hänen lepoansa.
-
8
|Lamentações 1:8|
Jerusalem on raskaasti syntiä tehnyt, sentähden täytyy hänen olla niinkuin saastainen vaimo; kaikki, jotka häntä kunnioittavat, katsovat hänen ylön, että he hänen häpiänsä näkevät; mutta hän huokaa ja lankee maahan.
-
9
|Lamentações 1:9|
Hänen saastaisuutensa tarttuu kiinni hänen liepeesensä; ei hän olisi luullut, että hänelle näin pitäis viimein käymän; hän on tosin ylen hirmuisesti kukistettu maahan, ja ei kenkään sittekään ole, joka häntä lohduttaa: Herra, katso minun raadollisuuttani, sillä vihollinen suuresti kerskaa.
-
10
|Lamentações 1:10|
Vihollinen on pannut kätensä kaikkein hänen kallisten kaluinsa päälle; sillä hänen täytyy katsoa päältä, että pakanat hänen pyhyytensä kävivät, joista sinä kieltänyt olet, ettei heidän pitänyt sinun seurakuntaas tuleman.
-
-
Sugestões

Clique para ler Levítico 26-27
10 de fevereiro LAB 407
NEUROCIÊNCIA COGNITIVA BÍBLICA
Levítico 26-27
Chegando perto do final do livro Levítico, no capítulo 26, encontramos a Bíblia discutindo sobre as recompensas da obediência e as conseqüências da desobediência. Em seguida, no próximo capítulo, existem as orientações de Deus quanto aos cuidados que devemos ter para com aquilo que pertence a Ele e, em seguida, no último verso, é mencionado que esses assuntos são “os mandamentos que o Senhor ordenou”.
Quando pensamos em mandamentos, pensamos em “nãos”. Não gostamos de “nãos”. E muitas vezes reclamamos: “só sabe dizer não”, fazendo a alusão de que o “não” é ruim. Na realidade, o “não” em excesso realmente não faz bem. Deus demonstrou isso, ao lidar com os israelitas. E a ciência está descobrindo o mesmo, atualmente.
A neurociência tem pesquisado para descobrir os motivos que levam uma criança a ser desobediente. E dentre os inúmeros motivos, está o excesso de “nãos”. “Não fale”, “Não pegue”, “Não grite”... faz com que muitos baixinhos tenham dificuldades em obedecer. A parte da frente do cérebro, chamada de córtex pré-frontal, que fica bem atrás da testa, é responsável, também, por impedir que respondamos a estímulos de forma automática, sem pensar.
E o que isso tem a ver com os “nãos” na infância? É que essa parte do cérebro só amadurece na adolescência. Antes disso, a criança responde ao que vê e ouve, fazendo o que dá na telha. E se virar um hábito muito arraigado ao caráter, até quando se tornar um cérebro adulto, terá dificuldades de obedecer a um simples “não”.
Prova? Não pense em uma maçã! Conseguiu? Claro que não! Assim que você leu “maçã”, a palavra “não” perdeu sua importância majoritária. A imagem da maçã foi ativada automaticamente no seu cérebro, porque ela foi mencionada.
Isso ilustra as dificuldades dos pueris. Quando escutam “não olhem”, os cérebros infantis se veem em um dilema. Então, a lógica é: se você cita palavras como jogar, rabiscar e mexer, elas ativam automaticamente essas ações e o cérebro se prepara para executá-las.
Logo, diante disso, o que é o melhor a ser feito? É substituir muitas das proibições em comandos positivos. Em lugar de “não corra”, “ande devagar”, e assim por diante...
Observe na leitura de hoje como Deus mescla ordens que usam “nãos” com comandos positivos. Deus faz de tudo para ajudar nosso cérebro a obedecer para conseguirmos sair “bem na fita”. Como Ele criou o cérebro, sabe como fazer isso. Dessa leitura, tente extrair o máximo possível de lições assim, para a realidade do seu cotidiano. Lembre-se: o objetivo bíblico sempre será promover o seu bem, sua felicidade.
Aprenda com as dicas de como ser feliz!
Valdeci Júnior
Fátima Silva