-
-
Afrikaans (1953) -
-
11
|Daniel 1:11|
Maar Daniël het aan die bediende gesê wat die owerste van die hofdienaars oor Daniël, Hanánja, Mísael en Asárja aangestel het:
-
12
|Daniel 1:12|
Stel tog u dienaars tien dae lank op die proef, en laat hulle ons van die groente gee om te eet en water om te drink;
-
13
|Daniel 1:13|
laat daarna ons voorkoms en die voorkoms van die jong seuns wat die spys van die koning eet, deur u besigtig word; handel dan met u dienaars soos u bevinding sal wees.
-
14
|Daniel 1:14|
Hy het toe na hulle geluister in hierdie saak en hulle tien dae lank op die proef gestel.
-
15
|Daniel 1:15|
En aan die einde van tien dae het hulle voorkoms beter en hulle voller van vlees gelyk as al die jong seuns wat die spys van die koning geëet het.
-
16
|Daniel 1:16|
So het dan die bediende hulle spys en die wyn wat hulle moes drink, weggeneem en aan hulle groente gegee.
-
17
|Daniel 1:17|
En hierdie vier jong seuns--God het aan hulle wetenskap en verstand in allerhande geskrifte en wysheid gegee; ook het Daniël verstand gehad van allerhande gesigte en drome.
-
18
|Daniel 1:18|
En aan die einde van die dae wat die koning vasgestel het om hulle in te bring, het die owerste van die hofdienaars hulle voor Nebukadnésar gebring.
-
19
|Daniel 1:19|
En die koning het met hulle gespreek, en onder hulle almal is daar niemand gevind soos Daniël, Hanánja, Mísael en Asárja nie. So het hulle dan voor die koning gedien.
-
20
|Daniel 1:20|
En in enige saak van wyse insig waarin die koning hulle ondervra het, het hy bevind dat hulle al die geleerdes en besweerders in sy hele koninkryk tien maal oortref het.
-
-
Sugestões

Clique para ler Juízes 6-8
16 de março LAB 441
MANTENDO O CHAMADO
Juízes 06-08
Você já ouviu falar de Gideão? Ele foi um grande homem que recebeu um chamado de Deus. Isso aconteceu há séculos, mas o chamado do Senhor continua em nossos dias. E isso é muito sério. O chamado de Deus é o mesmo, mas agora não é mais para Gideão. É para você. Talvez, você possa pensar: “Ah, mas já aceitei o chamado de Deus, porque estou lendo este comentário...”
Lamento, mas preciso dizer que isso é parcialmente verdade. Digo parcialmente porque o chamado não termina por aqui. Às vezes, começamos a aceitar um chamado, e vamos até bem por um bom tempo, mas então caímos no erro de pensar que, por ser uma pessoa chamada, então somos bons demais. Logo, o pior acontece: “caímos do cavalo”! E não querendo que isso aconteça com você, lhe digo: você ter parado para ler este comentário aqui, é uma grande coisa, mas não é tudo.
É como na vida de Gideão. Convido-lhe a analisar sobre a continuidade do atendimento ao chamado na vida dele que, na realidade, foi uma descontinuidade e não uma continuidade.
Alguém poderá dizer: “Como assim? Gideão não foi O CARA?” Pois é. Vamos ver...
Só fazendo um parêntese, pode ser que na sua versão bíblica, em Juízes 6-8, não apareça a palavra Gideão. Se encontrar um camarada chamado Jerubaal, é o mesmo, ok? São uma pessoa só: o juiz de Israel que venceu a guerra e passou a ser chamado de “o poderoso guerreiro”.
Mas como era esse homem? As características dele eram as seguintes:
• Juízes 6:15 - encontramos a humildade;
• Juízes 6:17 - vemos a precaução;
• Juízes 6:24 - muita espiritualidade;
• Juízes 6:27 - mostra sua obediência;
• Juízes 6:34 - inspiração divina.
Penso que tudo isso acontecia porque, na realidade, o que Gideão tinha de melhor era a comunhão dele com Deus, que pode ser vista em Juízes 6:36 e 7:4-9. Isso dava para Gideão as habilidades de ter boas estratégias, como vemos em Juízes 7:16-18, e a ter também muito tato, como começam nos mostrando os três primeiros versos do capítulo 8 de Juízes.
Mas, com todas essas virtudes que capacitam alguém que foi chamado por Deus, infelizmente, Juízes 8:24-31 nos mostra que o grande Gideão foi enfraquecido por causa da prosperidade. Triste, não é mesmo?
Por isso, digo: uma vez que alguém foi chamado, não quer dizer que ele estará, para sempre, enquadrado nos planos de Deus. É preciso cuidar para manter o chamado. E sabe como você pode fazer isso hoje? A primeira parte foi ler o comentário; a continuidade será fazer a leitura do dia.
Valdeci Júnior
Fátima Silva