-
-
Afrikaans (1953) -
-
1
|Rute 3:1|
Toe sê haar skoonmoeder Naómi vir haar: My dogter, sal ek nie vir jou 'n rusplek soek, dat dit goed met jou kan gaan nie?
-
2
|Rute 3:2|
Nou dan, is Boas by wie se diensmeisies jy gewees het, nie ons bloedverwant nie? Kyk, hy wan vannag op die vloer gars uit.
-
3
|Rute 3:3|
Was jou dan en salf jou en trek jou klere aan, en gaan af na die vloer toe; laat jou deur die man nie herken totdat hy klaar geëet en gedrink het nie.
-
4
|Rute 3:4|
Maar as hy gaan slaap, let dan op die plek waar hy gaan slaap; kom dan nader, maak sy voetenent oop en gaan lê; en hy sal jou te kenne gee wat jy moet doen.
-
5
|Rute 3:5|
En sy antwoord haar: Alles wat u sê, sal ek doen.
-
6
|Rute 3:6|
Daarop het sy afgegaan na die vloer en gedoen net soos haar skoonmoeder haar beveel het.
-
7
|Rute 3:7|
Nadat Boas geëet en gedrink het, en sy hart vrolik was, en hy gaan slaap het by die ent van die hoop, het sy stilletjies gekom en sy voetenent oopgemaak en gaan lê.
-
8
|Rute 3:8|
En die man het teen middernag geskrik en vooroor gebuig en--daar lê 'n vrou aan sy voetenent.
-
9
|Rute 3:9|
En hy vra: Wie is jy? Toe antwoord sy: Ek is Rut, u dienares; brei dan u vleuel oor u dienares uit, want u is die losser.
-
10
|Rute 3:10|
En hy sê: Geseënd is jy deur die HERE, my dogter! Jy het jou laaste liefde beter gemaak as die eerste, omdat jy nie agter jongmanne, arm of ryk, aan geloop het nie.
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 33-35
20 de agosto LAB 598
ATCHIM!
Jeremias 33-35
Depois de termos passado o susto que 2009 nos trouxe, da gripe suína, nunca mais uma tosse foi a mesma coisa. Basta um espirro de alguém desconhecido, em um lugar público, e já ficamos de orelha em pé. A leitura bíblica de hoje não tosse nem espirra doença, mas sussurra saúde. Jeremias 33:6 diz: “Todavia, trarei restauração e cura para ela; curarei o meu povo e lhe darei muita prosperidade e segurança”. Até mesmo uma gripe comum, de resfriado, merece a nossa atenção, não é mesmo?
Atchim! Sua cabeça dói, seu nariz está entupido, sua garganta queima, você está todo dolorido... – é um resfriado antiquado. Ou talvez você tenha um resfriado moderno. Os pesquisadores estão quase desistindo de procurar a cura dessa incômoda enfermidade, porque toda vez que eles estão perto de descobrir a cura, o vírus muda para uma nova forma, de modo que há virtualmente centenas de diferentes tipos de vírus do resfriado. Mas agora mesmo você se acha totalmente aflito, desconsolado, angustiado, e não se preocupa se o resfriado é antiquado ou moderno. Você está assim? Fisicamente, ou com a gélida alma enrugada, emocionalmente?
Em seu primeiro espirro, talvez a pessoa que ama você, que está ao seu lado, pressione o lado interno do seu pulso contra sua testa, verifique a temperatura, e balance tristemente a cabeça, levando você para a cama. Isso acontece? Sim, quando nossa respiração espiritual vai mal, Deus faz de tudo para nos dar o alívio, o descanso. Você recebe um analgésico para aliviar os seus sintomas... precisa de muitos líquidos. Como é bom ter uma mãe, nestas horas. Se ela não pode resolver o problema da gente, com certeza nos leva ao médico, que então prescreve uma receita mais confiável. Mas o pior é que nem todas as enfermidades são como a gripe ou uma infecção no ouvido ou uma dor de garganta. Às vezes são problemas como preocupação, solidão e desapontamento. Para este problemas você precisa de mais do que somente alguns comprimidos de paracetamol e um termômetro. E embora uma mãe (ou outra companhia amável) possa confortar-lhe em tais situações, você precisa de ajuda externa. Não me refiro ou médico da rede de saúde. Falo de Deus, o Médico celestial. Ele está sempre pronto a ajudar, não importa qual seja o problema, e pode fornecer-lhe o devido remédio. É só pedir pra Ele!
Portanto, da próxima vez que seu espírito fizer “Atchim!” de uma enfermidade que nem termômetros nem paracetamol, nem um companheiro puder curar, lembre-se de recorrer-se a Deus, que provê remédio para suas maiores necessidades.
Adaptado de Kay Rizzo, “Correndo Para Vencer”, Inspiração Juvenil 1993, 345.
Valdeci Júnior
Fátima Silva