-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|1 Crônicas 18:1|
ויהי אחרי כן ויך דויד את פלשׂתים ויכניעם ויקח את גת ובנתיה מיד פלשׂתים
-
2
|1 Crônicas 18:2|
ויך את מואב ויהיו מואב עבדים לדויד נשׁאי מנחה
-
3
|1 Crônicas 18:3|
ויך דויד את הדדעזר מלך צובה חמתה בלכתו להציב ידו בנהר פרת
-
4
|1 Crônicas 18:4|
וילכד דויד ממנו אלף רכב ושׂבעת אלפים פרשׂים ועשׁרים אלף אישׂ רגלי ויעקר דויד את כל הרכב ויותר ממנו מאה רכב
-
5
|1 Crônicas 18:5|
ויבא ארם דרמשׁק לעזור להדדעזר מלך צובה ויך דויד בארם עשׁרים ושׂנים אלף אישׂ
-
6
|1 Crônicas 18:6|
וישׁם דויד בארם דרמשׁק ויהי ארם לדויד עבדים נשׁאי מנחה ויושׂע יהוה לדויד בכל אשׂר הלך
-
7
|1 Crônicas 18:7|
ויקח דויד את שׂלטי הזהב אשׂר היו על עבדי הדדעזר ויביאם ירושׂלם
-
8
|1 Crônicas 18:8|
ומטבחת ומכון ערי הדדעזר לקח דויד נחשׂת רבה מאד בה עשׁה שׂלמה את ים הנחשׂת ואת העמודים ואת כלי הנחשׂת
-
9
|1 Crônicas 18:9|
וישׂמע תעו מלך חמת כי הכה דויד את כל חיל הדדעזר מלך צובה
-
10
|1 Crônicas 18:10|
וישׂלח את הדורם בנו אל המלך דויד לשׂאול לו לשׂלום ולברכו על אשׂר נלחם בהדדעזר ויכהו כי אישׂ מלחמות תעו היה הדדעזר וכל כלי זהב וכסף ונחשׂת
-
-
Sugestões

Clique para ler João 1-3
28 de outubro LAB 667
RESSURREIÇÃO PROFUNDA
Lucas 23-24
Donald Grey Barnhouse estava dirigindo seus filhos até o velório da mãe deles. Num cruzamento da estrada um enorme caminhão passou pela frente deles, temporariamente passando uma grande sombra pelo carro em que estavam. Barnhouse perguntou aos filhos, "Você preferia que a sombra do caminhão ou o próprio caminhão passasse por cima de vocês?" "É claro, a sombra," eles responderam. "É isso que aconteceu conosco," falou Barnhouse. "O falecimento de mamãe é apenas a sombra da morte. O pecador perdido é atropelado pelo próprio caminhão." (Larson, Craig Brian, editor em "Illustrations for Preaching and Teaching from Leadership Journal," Grand Rapids: Baker Book House, 1993, p. 55).
Que garantia temos para dizer isto? Ela está no ponto alto dos dois capítulos que você lê hoje, na sua Bíblia: a ressurreição de Cristo. Don Emmitte, em “Living Illustrations for Effective Preaching” faz lembrar que “se a Páscoa disser qualquer coisa para nós, é que Jesus estará sempre conosco. As pirâmides do Egito são famosas porque abrigaram os corpos mumificados dos antigos reis do Egito. A Catedral de Westminster em Londres é reverenciada porque lá jazem os corpos da nobreza e de Britânicos famosos. O mausoléu de Maomé é notável pelo caixão de pedra e os ossos que contém. O cemitério de Arlington em Washington nos EUA é venerado como o lugar de descanso de muitos Americanos famosos. Mas, o sepulcro de Jesus é famoso, justamente porque está vazio.” Aleluia! Glória a Deus por isso! Esta é a nossa garantia, de que a nossa fé não é vã.
Nos primeiros séculos da era cristã, a borboleta era usada como símbolo da ressurreição. Mas sabemos que isto não é o que melhor simboliza a ressurreição. A marca da ressurreição está nas mãos de Cristo. Percebeu aí na leitura de hoje? As cicatrizes continuam lá, em Suas mãos. Mas... por que?
Se Deus ressuscitou Jesus da morte, por que Ele não restaurou seu corpo? Por que feridas? Por que a marca dos pregos que dava para sentir com as mãos? Será que a palavra do Evangelho está dizendo a nós na nossa espera: "Você não verá a Jesus até enxergar suas feridas"? Para John Vannorsdall, “de alguma forma ou outra, precisamos entender que o Cristo ressuscitado é sempre o Cristo ferido. Vivo, mas, nunca sarado. Livre da morte, mas, marcado para eternidade. Os surdos tem um sinal para Jesus. O dedo do meio de cada mão é colocado na centro da palma da outra mão. Jesus, eles sinalizam, é aquele com as mãos feridas. E quando eles tocam aquele lugar, eles lembram. Eles escutam o nome dEle na sua própria pele”.
Profundo!
Valdeci Júnior
Fátima Silva