-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|Zacarías 12:1|
משׁא דבר יהוה על ישׁראל נאם יהוה נטה שׂמים ויסד ארץ ויצר רוח אדם בקרבו
-
2
|Zacarías 12:2|
הנה אנכי שׁם את ירושׂלם סף רעל לכל העמים סביב וגם על יהודה יהיה במצור על ירושׂלם
-
3
|Zacarías 12:3|
והיה ביום ההוא אשׁים את ירושׂלם אבן מעמסה לכל העמים כל עמסיה שׁרוט ישׁרטו ונאספו עליה כל גויי הארץ
-
4
|Zacarías 12:4|
ביום ההוא נאם יהוה אכה כל סוס בתמהון ורכבו בשׂגעון ועל בית יהודה אפקח את עיני וכל סוס העמים אכה בעורון
-
5
|Zacarías 12:5|
ואמרו אלפי יהודה בלבם אמצה לי ישׂבי ירושׂלם ביהוה צבאות אלהיהם
-
6
|Zacarías 12:6|
ביום ההוא אשׁים את אלפי יהודה ככיור אשׂ בעצים וכלפיד אשׂ בעמיר ואכלו על ימין ועל שׁמאול את כל העמים סביב וישׂבה ירושׂלם עוד תחתיה בירושׂלם
-
7
|Zacarías 12:7|
והושׂיע יהוה את אהלי יהודה בראשׂנה למען לא תגדל תפארת בית דויד ותפארת ישׂב ירושׂלם על יהודה
-
8
|Zacarías 12:8|
ביום ההוא יגן יהוה בעד יושׂב ירושׂלם והיה הנכשׂל בהם ביום ההוא כדויד ובית דויד כאלהים כמלאך יהוה לפניהם
-
9
|Zacarías 12:9|
והיה ביום ההוא אבקשׂ להשׂמיד את כל הגוים הבאים על ירושׂלם
-
10
|Zacarías 12:10|
ושׂפכתי על בית דויד ועל יושׂב ירושׂלם רוח חן ותחנונים והביטו אלי את אשׂר דקרו וספדו עליו כמספד על היחיד והמר עליו כהמר על הבכור
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 13-16
05 de maio LAB 491
O MEU VIOLÃOZINHO
1Crônicas 13-16
Ontem, comentei um pouquinho sobre um aspecto da depressão. Na realidade, a depressão é uma tristeza crônica que se transformou num quadro clínico, patológico, onde a saúde fica carente de tratamento médico. Mas podemos fugir da depressão se agirmos como Davi.
Imagine um dia corrido. Tentarei descrever um dos meus dias de rotina, que acontece sempre.
Levanto bem cedo e procuro a presença de Deus. Aí entra 1Crônicas 13, cujo título na minha Bíblia é “O Retorno da Arca”. É meu primeiro momento do dia: o retorno da presença de Deus para minha vida, ou melhor, meu retorno para Deus.
Daí, faço muitas caminhadas dentro de casa, me organizando e interagindo com minha família. Agora, relaciono com 1Crônicas 14, cujo título é “O Palácio e a Família de Davi”. Como no último versículo, minha família se espalha para a correria do dia-a-dia. Muitas idas e vindas...
1Crônicas 15: trabalhando para Deus, em nome de Deus, com Deus, por Deus, interagindo com pessoas, passando por algumas decepções de relacionamentos, participando de nomeações, ouvindo barulho... Ufa! E o dia termina, no auge da correria do estresse. Volto para casa. Final do capítulo 15, começo do 16. Ligo o som e vou ouvindo.
1Crônicas 16: chego em casa e pego meu violão. Vou tocar alguma coisa.
Aí, lembro de uma música de Chitãozinho e Xororó, que diz: “O grande Mestre do céu, nosso Criador, quando nascemos um dom nos dá. E cada um segue a vida, o seu destino... E ...nós nascemos só pra cantar...” Deus nos fez para cantar! “Quem canta, os males espanta!” diz a música. E essa música simples nos ensina uma grande lição, quando diz: “a gente é feliz”. Sim! Quando cantamos, mandamos a tristeza para o ar, igual Davi fazia, “...tal qual um pássaro livre no ar. Pensando bem nós temos algo em comum, porque nascemos só pra cantar.” Esses cantores seguem “dizendo/cantando” que cantam em qualquer hora e lugar.
É pensando no propósito do Criador, que vejo o exemplo de Davi nesse salmo que ele escreveu e está na leitura de hoje. Embora estejamos lendo o livro de Crônicas, no fim da história bíblica, tem um salmo. A música, o louvor a Deus, não deve ser deixado só para certos momentos. Ela deve fazer parte de tudo e o louvor deve preencher todo o nosso viver. Esse era o segredo de Davi. Ele tinha uma vida agitada, corrida, estressante, mas conseguia sobreviver a isso louvando a Deus. Por isso, quando chegar em casa, vou pegar, de novo, meu violãozinho.
E você? O que vai fazer para inserir o louvor em seu viver?
.
Valdeci Júnior
Fátima Silva