-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Ett Svenskt Bibeln (1917) -
-
1
|Provérbios 20:1|
En bespottare är vinet, en larmare är rusdrycken, och ovis är envar som raglar därav.
-
2
|Provérbios 20:2|
Såsom ett ungt lejons rytande är den skräck en konung ingiver; den som ådrager sig hans vrede har förverkat sitt liv.
-
3
|Provérbios 20:3|
Det är en ära för en man att hålla sig ifrån kiv, den oförnuftige söker alltid strid.
-
4
|Provérbios 20:4|
När hösten kommer, vill den late icke plöja; därför söker han vid skördetiden förgäves efter frukt.
-
5
|Provérbios 20:5|
Planerna i en mans hjärta äro såsom ett djupt vatten, men en man med förstånd hämtar ändå upp dem.
-
6
|Provérbios 20:6|
Många finnas, som ropa ut var och en sin barmhärtighet; men vem kan finna en man som är att lita på?
-
7
|Provérbios 20:7|
Den som vandrar i ostrafflighet såsom en rättfärdig man, hans barn går det val efter honom.
-
8
|Provérbios 20:8|
En konung, som sitter på domarstolen, rensar med sina ögons kastskovel bort allt vad ont är.
-
9
|Provérbios 20:9|
Vem kan säga: »Jag har bevarat mitt hjärta rent, jag är fri ifrån synd»?
-
10
|Provérbios 20:10|
Två slags vikt och två slags mått, det ena som det andra är en styggelse för HERREN.
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva