-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Ett Svenskt Bibeln (1917) -
-
1
|Provérbios 6:1|
Min son, om du har gått i borgen för din nästa och givit ditt handslag för en främmande,
-
2
|Provérbios 6:2|
om du har blivit bunden genom din muns tal, ja, fångad genom din muns tal,
-
3
|Provérbios 6:3|
då, min son, må du göra detta för att rädda dig, eftersom du har kommit i din nästas våld: gå och kasta dig ned för honom och ansätt honom,
-
4
|Provérbios 6:4|
unna dina ögon ingen sömn och dina ögonlock ingen slummer.
-
5
|Provérbios 6:5|
Sök räddning såsom en gasell ur jägarens våld, och såsom en fågel ur fågelfängarens våld.
-
6
|Provérbios 6:6|
Gå bort till myran, du late; se huru hon gör, och bliv vis.
-
7
|Provérbios 6:7|
Hon har ingen furste över sig, ingen tillsyningsman eller herre;
-
8
|Provérbios 6:8|
dock bereder hon om sommaren sin föda och samlar under skördetiden in sin mat.
-
9
|Provérbios 6:9|
Huru länge vill du ligga, du late? När vill du stå upp ifrån din sömn?
-
10
|Provérbios 6:10|
Ja, sov ännu litet, slumra ännu litet, lägg ännu litet händerna i kors för att vila,
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva