-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Ett Svenskt Bibeln (1917) -
-
2
|Provérbios 24:2|
Ty på övervåld tänka deras hjärtan, och deras läppar tala olycka.
-
3
|Provérbios 24:3|
Genom vishet varder ett hus uppbyggt, och genom förstånd hålles det vid makt.
-
4
|Provérbios 24:4|
Genom klokhet bliva kamrarna fyllda med allt vad dyrbart och ljuvligt är.
-
5
|Provérbios 24:5|
En vis man är stark, och en man med förstånd är väldig i kraft.
-
6
|Provérbios 24:6|
Ja, med rådklokhet skall man föra krig, och där de rådvisa äro många, där går det väl.
-
7
|Provérbios 24:7|
Sällsynt korall är visheten för den oförnuftige, i porten kan han icke upplåta sin mun.
-
8
|Provérbios 24:8|
Den som tänker ut onda anslag, honom må man kalla en ränksmidare.
-
9
|Provérbios 24:9|
Ett oförnuftigt påfund är synden, och bespottaren är en styggelse för människor.
-
10
|Provérbios 24:10|
Låter du modet falla, när nöd kommer på, så saknar du nödig kraft.
-
11
|Provérbios 24:11|
Rädda dem som släpas till döden, och bistå dem som stappla till avrättsplatsen.
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva