-
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
1
|1 João 3:1|
Katsokaat, minkäkaltaisen rakkauden Isä on meille osoittanut, että me Jumalan lapsiksi nimitetään. Sentähden ei maailma teitä tunne; sillä ei hän häntäkään tunne.
-
2
|1 João 3:2|
Minun rakkaani! nyt me olemme Jumalan lapset, ja ei ole se vielä ilmestynyt, miksi me tulemme; mutta me tiedämme, kuin se ilmestyy, niin me hänen kaltaisiksensa tulemme; sillä me saamme hänen nähdä niinkuin hän on.
-
3
|1 João 3:3|
Ja jokainen, jolla tämä toivo on hänen tykönsä, puhdistaa itsensä, niinkuin hänkin puhdas on.
-
4
|1 João 3:4|
Jokainen, joka syntiä tekee, se myös tekee vääryyttä, ja synti on vääryys.
-
5
|1 João 3:5|
Ja te tiedätte hänen ilmestyneen, että hän meidän syntimme ottais pois; ja ei hänessä ole syntiä.
-
6
|1 João 3:6|
Jokainen, joka hänessä pysyy, ei hän syntiä tee; mutta jokainen, joka syntiä tekee, ei se ole häntä nähnyt eikä häntä tuntenut.
-
7
|1 João 3:7|
Lapsukaiset, älkäät antako kenenkään teitänne vietellä. Joka vanhurskautta tekee, se on vanhurskas, niinkuin hänkin vanhurskas on.
-
8
|1 João 3:8|
Joka syntiä tekee, hän on perkeleestä; sillä perkele tekee syntiä alusta. Sitä varten Jumalan Poika ilmestyi, että hän perkeleen työt särkis.
-
9
|1 João 3:9|
Jokainen, joka Jumalasta syntynyt on, ei se syntiä tee; sillä hänen siemenensä pysyy hänessä, ja ei hän taida syntiä tehdä, sillä hän on Jumalasta syntynyt.
-
10
|1 João 3:10|
Siitä ilmaantuvat Jumalan lapset ja perkeleen lapset. Jokainen, joka ei tee vanhurskautta, ei se ole Jumalasta, ja joka ei rakasta veljeänsä.
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 4-6
11 de agosto LAB 589
APROVEITAMENTO
Jeremias 04-06
O povo de Judá recebeu o anúncio de que seriam invadidos por uma nação estrangeira (Jeremias 04). Eles não tinham escolha. Ou passavam por uma profunda conversão, aqui simbolizada pela circuncisão do coração, ou então a ira divina iria abater-se sobre a nação inteira, como um fogo ardente. E como não havia sinal de arrependimento que fosse realmente genuíno, então o castigo que estava para vir é pintado em cores cada vez mais carregadas, onde Jeremias expressa a dor que lhe vai à alma, diante do sofrimento do seu povo. É de chorar.
É de chorar ao ver o quanto as pessoas sofrem quando o pecado toma conta da situação. Como sofremos! Aqui, ao referir-me a pecado, não estou falando apenas de ações. Eu sei que as pessoas erram, que as pessoas pecam. Mas falo do contexto de pecado presente no mundo, o que poderíamos chamar de “o reino do pecado”. A situação de pecado na qual o mundo se encontra faz as pessoas sofrerem muito. E para amenizar um pouquinho, é necessário que substituamos as más ações por boas ações. Mas, apesar de ajudar, isso não resolve tudo. Somente Deus pode resolver tudo.
Enquanto Jeremias 4 salienta a enormidade do castigo que estava prestes a cair sobre o povo de Judá, o capítulo cinco põe o acento sobre a apostasia que estava reinante por ali, que justificava a própria punição que estava sendo anunciada. Isso faz lembrar Diógenes. Ele percorria as ruas de Atenas com uma lanterna acessa em plena luz do dia à procura de um homem honesto. Com Jeremias também não foi muito diferente. Ele deveria dar voltas às ruas de Jerusalém, à procura de um homem íntegro. Provavelmente Jeremias não tenha encontrado um homem íntegro, sequer.
O mesmo pode acontecer hoje: peneirar a sociedade toda e não ficar ninguém aprovado, nem no caráter nem na integridade. Mas você pode trabalhar para que isso não aconteça. Sabe como? Com sua própria vida. Se você for integro, pelo menos você não vai ser peneirado. Ou, talvez, trazendo aqui para a figura usada no capítulo seis, quando o fole bufar e o fogo subir, que você seja achado como o metal precioso que não vira refugo. Ainda quer saber como? Leia Jeremias 04 a 06, e você vai descobrir. Tenho certeza de que você não deixará de ler. Esses capítulos são unidos pelo mesmo tema da apostasia e da punição, devendo assim servir-nos de grande advertência. Lendo-os, você pode ouvir, do Espírito Santo, sobre qual é o caminho certo que você deve seguir nesta vida incerta. Faça bom proveito dos mesmos, enquanto há tempo hábil para isto.
Valdeci Júnior
Fátima Silva