-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
1
|2 Reis 13:1|
Joaksen Ahasian pojan Juudan kuninkaan kolmantena vuotena kolmattakymmentä oli Joahas Jehun poika Israelin kuningas Samarjassa seitsemäntoistakymmentä ajastaikaa,
-
2
|2 Reis 13:2|
Ja teki pahaa Herran edessä, ja vaelsi Jerobeamin Nebatin pojan synneissä, joka Israelin saatti syntiä tekemään, ja ei lakannut siitä.
-
3
|2 Reis 13:3|
Ja Herran viha julmistui Israelin päälle ja hän antoi heidät Hasaelin Syrian kuninkaan ja Benhadadin Hasaelin pojan käsiin, niinkauvan kuin he elivät.
-
4
|2 Reis 13:4|
Mutta Joahas rukoili Herran kasvoja, ja Herra kuuli häntä; sillä hän näki Israelin ahdistuksen, kuinka Syrian kuningas ahdisti heitä,
-
5
|2 Reis 13:5|
Ja Herra antoi Israelille pelastajan, joka heidät johdatti ulos Syrialaisten käsistä, niin että Israelin lapset asuivat majassansa niinkuin ennenkin.
-
6
|2 Reis 13:6|
Ei he kuitenkaan luopuneet Jerobeamin huoneen synneistä, joka Israelin saatti syntiä tekemään, vaan hekin vaelsivat niissä; ja metsistö seisoi Samariassa.
-
7
|2 Reis 13:7|
Mutta Joahaksen kansasta ei enempää jäänyt, kuin viisikymmentä hevosmiestä, ja kymmenen vaunua, ja kymmenentuhatta jalkamiestä; sillä Syrian kuningas oli heidät hukuttanut ja tehnyt niinkuin tomun, riihtä tapettaissa.
-
8
|2 Reis 13:8|
Mitä enempi Joahaksesta sanomista on, ja kaikista, mitä hän tehnyt on, ja hänen voimastansa: eikö se ole kirjoitettu Israelin kuningasten aikakirjassa.
-
9
|2 Reis 13:9|
Ja Joahas nukkui isäinsä kanssa, ja he hautasivat hänen Samariaan; ja hänen poikansa Joas tuli kuninkaaksi hänen siaansa.
-
10
|2 Reis 13:10|
Joaksen Juudan kuninkaan seitsemäntenä vuonna neljättäkymmentä oli Joas Joahaksen poika Israelin kuningas Samariassa kuusitoistakymmentä ajastaikaa,
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 8-11
03 de janeiro LAB 369
RAÇAS HUMANAS
Gênesis 08-11
A leitura de hoje está ótima. Portanto, comentarei somente a parte menos atrativa, que é sobre a origem dos povos. Não temos todas as informações necessárias sobre as origens das raças, mas sabemos que “de um só [Adão] fez ele [Deus] todos os povos, para que povoassem toda a terra, tendo determinado os tempos anteriormente estabelecidos e os lugares exatos em que deveriam habitar” (Atos 17:26). No entanto, veio uma catástrofe conhecida pela geologia, a qual a Bíblia chama de Dilúvio, onde apenas oito pessoas sobreviveram (2Pedro 2:5). Assim, apenas os três filhos de Noé passaram a ser os ancestrais de toda raça humana que viria dali para frente.
As características de um indivíduo são determinadas por fatores hereditários, ambientais, alimentares. Em Cantares de Salomão 1:5 e 6, há um exemplo da influência dos fatores ambientais. Na carga genética de cada pessoa, Deus colocou inúmeras possibilidades de variação: na estatura, na cor dos olhos, na cor da pele, na aparência física, etc. As novas raças de cães que surgem por cruzamentos induzidos é uma prova da possibilidade dentro dessa micro-evolução, que acontece sempre dentro da mesma espécie. Logo, na medida em que passaram a existir cruzamentos humanos e separação por áreas geográficas, com suas variações climáticas e alimentares, as diversas raças foram sendo apuradas e identificadas até chegarmos ao estado atual. Os cientistas criacionistas concordam que, dependendo das condições alimentares e climáticas que certas civilizações experimentaram, houve uma adaptação de cor e forma física para haver melhores chances de sobrevivência.
“As raças podem se diferenciar quando pequenos grupos são isolados. Além da distância, a linguagem é provavelmente o maior fator de isolamento. Quando as linguagens foram confundidas em Babel, provavelmente pequenos grupos se dispersaram para vários lugares, produzindo grupos isolados que se diferenciaram em raças distintas. Alguns aspectos raciais podem ser o resultado do fato de que certas características fisiológicas são vantajosas em determinados ambientes. A cor da pele é um exemplo. A luz solar é necessária para produzir vitamina D. Luz solar em excesso aumenta o risco de câncer de pele. A melanina protege os que vivem em climas tropicais do câncer da pele causado por excesso de luz solar. Isso explica porque pessoas que vivem nos trópicos têm tipicamente pele mais escura. Pessoas que vivem em latitudes mais altas não necessitam de muita proteção contra o sol e têm pele mais clara. A pele escura pode ser desvantajosa em latitudes altas se a quantidade de luz solar for apenas suficiente para a produção de vitamina D” (Sociedade Criacionista Brasileira, www.scb.org.br - Perguntas Freqüentes, Fósseis Humanos).
Independentemente de qualquer raça, lembre-se: você é filho de Deus!
Valdeci Júnior
Fátima Silva