-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
8
|Êxodo 26:8|
ארך היריעה האחת שׂלשׂים באמה ורחב ארבע באמה היריעה האחת מדה אחת לעשׂתי עשׁרה יריעת
-
9
|Êxodo 26:9|
וחברת את חמשׂ היריעת לבד ואת שׂשׂ היריעת לבד וכפלת את היריעה השׂשׂית אל מול פני האהל
-
10
|Êxodo 26:10|
ועשׁית חמשׂים ללאת על שׁפת היריעה האחת הקיצנה בחברת וחמשׂים ללאת על שׁפת היריעה החברת השׂנית
-
11
|Êxodo 26:11|
ועשׁית קרסי נחשׂת חמשׂים והבאת את הקרסים בללאת וחברת את האהל והיה אחד
-
12
|Êxodo 26:12|
וסרח העדף ביריעת האהל חצי היריעה העדפת תסרח על אחרי המשׂכן
-
13
|Êxodo 26:13|
והאמה מזה והאמה מזה בעדף בארך יריעת האהל יהיה סרוח על צדי המשׂכן מזה ומזה לכסתו
-
14
|Êxodo 26:14|
ועשׁית מכסה לאהל ערת אילם מאדמים ומכסה ערת תחשׂים מלמעלה
-
15
|Êxodo 26:15|
ועשׁית את הקרשׂים למשׂכן עצי שׂטים עמדים
-
16
|Êxodo 26:16|
עשׁר אמות ארך הקרשׂ ואמה וחצי האמה רחב הקרשׂ האחד
-
17
|Êxodo 26:17|
שׂתי ידות לקרשׂ האחד משׂלבת אשׂה אל אחתה כן תעשׁה לכל קרשׂי המשׂכן
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 5-7
11 de maio LAB 497
OBVIAMENTE
2Crônicas 05-07
Se você ligar para mim, meu telefone irá tocar. Se passar um e-mail, chegará no meu computador. Se escrever uma carta, o correio irá me entregar. Você irá dizer: “Dãh!” Tão óbvio, não?
No entanto, esse é ponto: a obviedade. Esse é um problema que podemos ter: nos esquecemos justamente do mais básico, do óbvio. Como somos burros! Preocupamo-nos com tanta coisa sofisticada e nos esquecemos do essencial, que geralmente é o mais simples. Quer ver só? Relembrando sobre o que escrevi no primeiro parágrafo, lembra daquele versículo memorável, que muita gente sabe até de cor, que diz: “Se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se afastar dos seus maus caminhos, dos céus o ouvirei, perdoarei o seu pecado e curarei a sua terra?” Você sabe que essas palavras eram tão óbvias que, no contexto deles, elas chegavam a ser lugar-comum? Não entendo como Deus tem tanta paciência - se dar ao sacrifício de “redundar tantas redundâncias” para ver se numa dessas voltas, talvez consiga nos laçar para o Seu coração, Seu abraço.
O verso de 2Crônicas 7:14 era óbvio porque, se lermos desde o capítulo anterior, vemos que havia acontecido exatamente isso. Veja bem: 2Crônicas 6:12 em diante mostra uma longa oração de Salomão. Ele estava buscando a Deus. Aí, quando entra aí o capítulo sete, diz que “Assim que Salomão acabou de orar, desceu fogo do céu e consumiu o holocausto e os sacrifícios, e a glória do SENHOR encheu o templo”. O verso doze declara que “o SENHOR lhe apareceu de noite e disse: “Ouvi sua oração, e escolhi este lugar para mim, como um templo para sacrifícios”. Logo a seguir, quando estava mais que demonstrado que quando alguém ora a Deus de todo o coração, com todo o seu desempenho, a oração toca o coração de Deus, quando isso tinha acabado de acontecer com Salomão, Deus fala as palavras que destaquei acima: “se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se...”
Para que falar isso se Salomão havia acabado de chamar pelo nome de Deus? Ele não tinha acabado de se humilhar? Não tinha acabado de orar, de buscar a face do Senhor? Não tinha acabado de se converter dos seus maus caminhos? E Deus não tinha acabado de ouvir Salomão? O Senhor não tinha acabado de perdoar seus pecados? Ele não tinha acabado de abençoar a terra de Salomão? Então para que dizer que se alguém O buscasse, Ele atenderia? Para que redundar?
É porque, infelizmente e obviamente, nós esquecemos.
Valdeci Júnior
Fátima Silva