-
-
Ett Svenskt Bibeln (1917) -
-
6
|Ester 7:6|
Ester sade: »En hätsk och illvillig man är det: den onde Haman där.» Då blev Haman förskräckt för konungen och drottningen.
-
7
|Ester 7:7|
Och konungen stod upp i vrede och lämnade gästabudet och gick ut i palatsets trädgård; men Haman trädde fram för att bedja drottning Ester om sitt liv, ty han såg, att konungen hade beslutit hans ofärd.
-
8
|Ester 7:8|
När konungen därefter kom tillbaka till gästabudssalen från palatsets trädgård, hade Haman sjunkit ned mot den soffa, där Ester satt; då sade konungen: »Vill han ock öva våld mot drottningen, härinne i min närvaro?» Knappt hade detta ord gått över konungens läppar, förrän man höljde över Hamans ansikte.
-
9
|Ester 7:9|
Och Harebona, en av hovmännen hos konungen, sade: »Vid Hamans hus står redan en påle, femtio alnar hög, som Haman låtit resa upp för Mordokai, vilkens ord en gång var konungen till sådant gagn.» Då sade konungen: »Hängen upp honom på den.»
-
10
|Ester 7:10|
Så hängde de upp Haman på den påle, som han hade låtit sätta upp för Mordokai. Sedan lade sig konungens vrede.
-
1
|Ester 8:1|
Samma dag gav konung Ahasveros åt drottning Ester Hamans, judarnas oväns, hus. Och Mordokai fick tillträde till konungen, ty Ester hade nu omtalat, vad han var för henne.
-
2
|Ester 8:2|
Och konungen tog av sig ringen, som han hade låtit taga ifrån Haman, och gav den åt Mordokai. Och Ester satte Mordokai över Hamans hus.
-
3
|Ester 8:3|
Och Ester talade ytterligare inför konungen, i det att hon föll ned för hans fötter; hon bönföll honom gråtande, att han skulle avvända agagiten Hamans onda råd och det anslag, som denne hade förehaft mot judarna.
-
4
|Ester 8:4|
Då räckte konungen ut den gyllene spiran mot Ester; och Ester stod upp och trädde fram inför konungen
-
5
|Ester 8:5|
och sade: »Om det så täckes konungen, och om jag har funnit nåd inför honom, och det synes konungen vara riktigt och jag är honom till behag, så må en skrivelse utfärdas för att återkalla de brev, som innehöllo agagiten Hamans, Hammedatas sons, anslag, och som han skrev för att förgöra judarna i alla konungens hövdingdömen.
-
-
Sugestões

Clique para ler Salmos 90-99
01 de julho LAB 548
BELOS, MUI BELOS SALMOS
SALMOS 90-99
Em nosso programa anual de leitura da Bíblia, começamos hoje a leitura do quarto livro dos Salmos. Você sabia que o livro dos salmos, na realidade, é uma coletânea de muitos textos separados, que antigamente eram colecionados em cinco volumes? Após algum tempo, juntaram tudo em um livro só. Mas ainda temos as subdivisões e, exatamente no Salmo 90, se inicia a quarta subdivisão.
Esse salmo é uma oração de Moisés, homem de Deus, quando está comentando sobre o quanto Deus é grande, mas, ao mesmo tempo, o quanto Ele pode estar perto de nós, dependendo da confiança que colocamos nEle. E Moisés é inquiridor dessa presença, dessa companhia, dessas bênçãos do Senhor.
A seguir, no Salmo 91, encontramos a clássica oração que muitos cristãos e muitos judeus sabem de cor. Ela é uma verdadeira declaração de confiança em Deus, em um ato de fé, de reconhecer que a vida está realmente nas mãos do Pai Celestial.
Já o Salmo 92 é um cântico que foi feito para ser cantado no dia de sábado. Então, se você é um guardador do dia do Senhor Jesus, que é o sábado, pois até do sábado Jesus é Senhor, conseguirá entender muito melhor as palavras contidas nele. Elas têm, realmente, todo o sentido da guarda do sábado. Se você ainda não entendeu o sentido da guarda do sábado, leia esse salmo.
O Salmo 93 é aquele tipo de salmo que eu lhe diria: Decore esse salmo, meu amigo! Tenha-o memorizado, na ponta da língua! Ele é um salmo curtinho, mas muito lindo e poderoso: “O Senhor reina! Vestiu-se de majestade; de majestade vestiu-se o Senhor e armou-se de poder...”
O salmo seguinte é aquele que os teólogos chamam de “salmo imprecatório”. Nele, o autor desabafa, questiona a justiça de Deus, deseja que o ímpio receba seu merecido castigo e coloca toda sua confiança no justo Juiz. Todo ser humano, uma ou outra vez, passa por sentimentos assim. Portanto, vamos procurar compreender o salmista, porque ele também era um ser humano.
Do Salmo 95 até o 99, se você é alguém que gosta de louvar a Deus e que sempre procura aprender canções de louvor, e se já faz um bom tempo que tem esse hábito, então, com certeza, já pronunciou as frases e palavras desses cinco salmos. Eles já serviram de inspiração para as letras de muitos compositores talentosos. São salmos lindos de louvores diretos a Deus, de pura adoração.
Resumindo, digo-lhe que você terá prejuízo se perder a oportunidade de fazer a leitura de hoje, dos belos salmos que estão à nossa disposição. Delicie-se, lendo-os e decorando-os!
Valdeci Júnior
Fátima Silva