-
-
Ett Svenskt Bibeln (1917) -
-
1
|Ester 7:1|
Så kommo då konungen och Haman till gästabudet hos drottning Ester.
-
2
|Ester 7:2|
Och när vinet dracks, sade konungen till Ester, också nu på andra dagen: »Vad är din bön, drottning Ester? Den vare dig beviljad. Och vad är din begäran? Gällde den ock hälften av riket, så skall den uppfyllas.»
-
3
|Ester 7:3|
Drottning Ester svarade och sade: »Om jag har funnit nåd för dina ögon, o konung, och det så täckes konungen, så blive mitt liv mig skänkt på min bön, och mitt folks på min begäran.
-
4
|Ester 7:4|
Ty vi äro sålda, jag och mitt folk, till att utrotas, dräpas och förgöras. Om vi allenast hade blivit sålda till trälar och trälinnor, så skulle jag hava tegat; ty den olyckan vore icke sådan, att vi borde besvära konungen därmed.»
-
5
|Ester 7:5|
Då svarade konung Ahasveros och sade till drottning Ester: »Vem är den, och var är den, som har fördristat sig att så göra?»
-
6
|Ester 7:6|
Ester sade: »En hätsk och illvillig man är det: den onde Haman där.» Då blev Haman förskräckt för konungen och drottningen.
-
7
|Ester 7:7|
Och konungen stod upp i vrede och lämnade gästabudet och gick ut i palatsets trädgård; men Haman trädde fram för att bedja drottning Ester om sitt liv, ty han såg, att konungen hade beslutit hans ofärd.
-
8
|Ester 7:8|
När konungen därefter kom tillbaka till gästabudssalen från palatsets trädgård, hade Haman sjunkit ned mot den soffa, där Ester satt; då sade konungen: »Vill han ock öva våld mot drottningen, härinne i min närvaro?» Knappt hade detta ord gått över konungens läppar, förrän man höljde över Hamans ansikte.
-
9
|Ester 7:9|
Och Harebona, en av hovmännen hos konungen, sade: »Vid Hamans hus står redan en påle, femtio alnar hög, som Haman låtit resa upp för Mordokai, vilkens ord en gång var konungen till sådant gagn.» Då sade konungen: »Hängen upp honom på den.»
-
10
|Ester 7:10|
Så hängde de upp Haman på den påle, som han hade låtit sätta upp för Mordokai. Sedan lade sig konungens vrede.
-
-
Sugestões

Clique para ler Salmos 78-80
28 de junho LAB 545
SUAS LIÇÕES
SALMOS 78-80
De todos os hinos nacionais de Israel, o Salmo 78 é o mais extenso. Nele, é repassada a história do povo de Israel, desde o Egito até o estabelecimento do reino no tempo de Davi. Então, ao escrevê-lo, o salmista recordou o passado, com as repetidas conquistas, rebeliões e os merecidos sofrimento e castigo que, infelizmente tinham acontecido, com a finalidade de dar uma admoestação ao povo para que fossem fiéis a Deus, tanto na época quanto no futuro.
Portanto, em essência, é um salmo didático. Ele tem o objetivo de ensinar a viver uma vida justa. É por isso que ele não traz a cronologia histórica, com muita preocupação de ser exato em todas as datas, sequência e detalhes. O autor apenas coloca os assuntos históricos como melhor convém ao seu propósito: mostrar a bondade de Deus, apesar do fato do povo de Israel ser tão rebelde.
Já o Salmo 79 é um poema dedicado à desolação de Jerusalém, devido ao cativeiro babilônico, como já pudemos ver, também, no Salmo 74. Na realidade, o Salmo 79 começa com uma descrição gráfica de Jerusalém em ruínas, com seus habitantes mortos à espada. Aí, em seguida, vem uma súplica por liberdade e para que os invasores recebam o que merecem. No fim desse salmo, encontramos um cântico de louvor e uma aliança eterna de gratidão. Um fato curioso é que, por causa da fluidez de pensamento dele, era o salmo preferido tanto dos huguenotes franceses quanto dos puritanos ingleses.
O último salmo da nossa leitura de hoje é o 80. Ele foi composto em um tempo de angústia, uma crise nacional muito grande. Então, é obvio que existe um rogatório para que Deus renove a misericórdia dEle para com Seu povo. Embora sendo um salmo simples, ao mesmo tempo é muito bonito. Nele, o salmista compara o reino de Israel com um videira que havia sido plantada no Egito, foi muito bem cuidada no passado, mas que agora estava correndo o risco de ser extinta. Isso também pode acontecer conosco, se deixarmos Deus de lado e quisermos nos meter a ser donos do próprio nariz. Corremos o risco de não nos comportarmos como criaturas e não deixarmos Deus agir como Criador.
Leia esses três salmos no seu momento devocional. Enriqueça sua vida espiritual, fortaleça sua fé, construa seu caráter e prepare sua vida para a eternidade. Essas são as lições que eu trouxe para você sobre eles. Agora, quais são as lições que você mesmo pode tirar deles? Essa é uma pergunta que só você mesmo pode responder depois que tiver feito sua leitura.
Tenha um dia abençoado!
Valdeci Júnior
Fátima Silva