-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
11
|Isaías 62:11|
Katso, Herra antaa sen kuulua hamaan maailman ääriin asti: sanokaat Zionin tyttärelle: katso, sinun autuutes tulee, katso, hänen palkkansa on hänen myötänsä, ja hänen työnsä hänen edessänsä.
-
12
|Isaías 62:12|
Ja he pitää kutsuttaman pyhäksi kansaksi, Herran lunastetuiksi; ja sinä kutsutaan etsityksi ja ei hyljätyksi kaupungiksi.
-
1
|Isaías 63:1|
Kuka on se, joka tulee Edomista, punaisilla vaatteilla Botsrasta, joka niin on kaunistettu vaatteissansa, ja käy suuressa voimassansa? Minä joka puhun vanhurskautta, ja taidan kyllä auttaa.
-
2
|Isaías 63:2|
Miksi ovat siis vaattees niin punaiset, ja pukus niinkuin viinakuurnan sotkujan?
-
3
|Isaías 63:3|
Minä sotkun viinakuurnan yksinäni, ja ei yksikään kansasta minun kanssani. Minä tallaan heitä vihassani, ja sotkun heitä julmuudessani; siitä on heidän verensä priiskunut vaatteisiini, ja minä olen saastuttanut kaikki minun pukuni;
-
4
|Isaías 63:4|
Sillä minä olen säätänyt itselleni kostopäivän, ja vuosi on tullut omiani pelastaa.
-
5
|Isaías 63:5|
Sillä minä katsoin ympärilleni, ja ei ollut auttajaa, ja minä hämmästyin, ja ei kenkään holhonut minua; vaan minun käsivarteni vapahti minun, ja minun vihani holhoi minua.
-
6
|Isaías 63:6|
Ja minä olen tallannut kansat vihassani, ja tehnyt heitä juovuksiin minun julmuudessani; ja sysäsin heidän voittonsa maahan.
-
7
|Isaías 63:7|
Minä tahdon Herran laupiutta muistaa, ja Herran kiitosta kaikista niistä, mitkä Herra meille tehnyt on, ja sitä suurta hyvyyttä Israelin huoneelle, jonka hän sille tehnyt on, suuren laupiutensa ja hyvyytensä kautta.
-
8
|Isaías 63:8|
Sillä hän sanoo: he ovat tosin minun kansani, lapset, jotka ei valhetteliat ole; ja hän oli heidän vapahtajansa.
-
-
Sugestões

Clique para ler Salmos 86-89
30 de junho LAB 547
IDENTIFICAÇÕES COMUNS
SALMOS 86-89
Acabei de receber, ler e orar por uma mensagem que veio pela internet, um e-mail. É que sou cadastrado no site www.bibliaonline.net como intercessor. Ou seja, nesse site tem um lugar em que podemos nos cadastrar para receber pedidos de oração e orar por eles. Muitas outras pessoas entram em sites como www.lugardepaz.com.br, www.jesusvoltara.com.br, www.esperanca.com.br e fazem seus pedidos. Então, os milhares pedidos de oração que são feitos neles são distribuídos para os colaboradores do BibliaOnLine, a fim de que a intercessão seja feita. Como colaborador intercessor, recebo um e-mail semanal com alguns desses pedidos. Há pouco tempo, recebi o e-mail com os pedidos, abri e estava lendo e orando pela necessidade de cada uma das pessoas. É um ministério de oração intercessória. Orar uns pelos outros nos faz muito bem.
É interessante ver como Deus guia as coisas. A atividade que fiz antes de dedicar esse tempo orando por esses amigos internautas foi justamente fazer a leitura bíblica de hoje. Ao ler os versos, não conseguia me segurar sem orar. Incrível! Parecia que muitas das palavras dos salmistas eram palavras minhas. Enquanto ia lendo, meio que pensando, meio que dizendo assim: “É, Senhor, é isso mesmo que estou sentindo! Essa é minha necessidade. Sou eu falando Contigo. Meu Deus, é desse jeito que o vejo, é dessa forma que o louvo”, eu ia me identificando com os salmistas nas orações deles. Ao terminar a leitura, pensei que devem existir outras pessoas que também fazem isso.
Você já fez isso alguma vez? Ler um salmo, que é uma oração a Deus, e se identificar com ele? Dá impressão que as palavras dele servem como palavras suas para Deus. Sem perceber, ao invés de apenas ler, começa a orar ao mesmo tempo? Fiquei pensando que isso já deve ter acontecido com alguns, mas com muita gente não. Imagino a quantidade de pessoas que perdem a oportunidade de ter essa intimidade com Deus porque não leem a Bíblia. Ah, se as pessoas lessem a Bíblia! Não seria uma bênção se as pessoas ficassem mais “Por Dentro da Bíblia”?
Fico olhando para esses salmistas, os autores dos salmos, e fico olhando para esses internautas, que escrevem seus pedidos de oração. Como são parecidos! Como somos parecidos! Você, eles e eu. Somos filhos de Deus que sofrem, mas que, ao mesmo tempo, esperam uma resposta do Senhor. Embora cansados, seguimos lutando, olhando para esse Deus, na esperança de que o que ainda temos é Ele que tem sustentado.
E aí questiono: Até quando, Senhor? E eu mesmo respondo: Até o dia em que estivermos todos juntos, felizes, lá no Céu. Amém!
Valdeci Júnior
Fátima Silva