-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
1
|Isaías 38:1|
Silloin tuli Hiskia kuoleman kieliin. Ja propheta Jesaia Amotsinpoika tuli hänen tykönsä ja sanoi hänelle: näin sanoo Herra: toimita talos, sillä sinun pitää kuoleman ja ei elämän.
-
2
|Isaías 38:2|
Niin käänsi Hiskia kasvonsa seinään päin, ja rukoili Herraa,
-
3
|Isaías 38:3|
Ja sanoi: ah Herra, muista, kuinka minä sinun edessäs olen totuudessa ja vaalla sydämellä vaeltanut, ja olen tehnyt mitä sinulle on ollut otollinen! ja Hiskia itki katkerasti.
-
4
|Isaías 38:4|
Ja Herran sana tuli Jesaian tykä ja sanoi:
-
5
|Isaías 38:5|
Mene ja sano Hiskialle: näin sanoo Herra sinun isäs Davidin Jumala: Minä olen kuullut sinun rukoukses ja nähnyt sinun kyynelees; katso, minä lisään vielä nyt sinun päiviis viisitoistakymmentä vuotta,
-
6
|Isaías 38:6|
Ja minä vapahdan sinun ja tämän kaupungin Assyrian kuninkaan kädestä, ja tahdon hyvin varjella tämän kaupungin.
-
7
|Isaías 38:7|
Ja tämä olkoon sinulle merkiksi Herralta, että Herra on tämän tekevä niinkuin hän on sanonut:
-
8
|Isaías 38:8|
Katso, minä tahdon vetää varjon takaperin Ahaksen Säijäristä, kymmenen juonta, kuin hän on juossut ylitse; ja niin aurinko kävi takaperin kymmenen juonta, jotka hän Säijärissä oli juossut ylitse.
-
9
|Isaías 38:9|
Tämä on Hiskian Juudan kuninkaan kirjoitus, kuin hän sairastanut oli, ja taudistansa terveeksi tullut:
-
10
|Isaías 38:10|
Minä sanoin minun päiviäni lyhennettäissä: nyt minun täytyy mennä haudan ovelle, ja vuoteni lopettaa.
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 4-6
11 de agosto LAB 589
APROVEITAMENTO
Jeremias 04-06
O povo de Judá recebeu o anúncio de que seriam invadidos por uma nação estrangeira (Jeremias 04). Eles não tinham escolha. Ou passavam por uma profunda conversão, aqui simbolizada pela circuncisão do coração, ou então a ira divina iria abater-se sobre a nação inteira, como um fogo ardente. E como não havia sinal de arrependimento que fosse realmente genuíno, então o castigo que estava para vir é pintado em cores cada vez mais carregadas, onde Jeremias expressa a dor que lhe vai à alma, diante do sofrimento do seu povo. É de chorar.
É de chorar ao ver o quanto as pessoas sofrem quando o pecado toma conta da situação. Como sofremos! Aqui, ao referir-me a pecado, não estou falando apenas de ações. Eu sei que as pessoas erram, que as pessoas pecam. Mas falo do contexto de pecado presente no mundo, o que poderíamos chamar de “o reino do pecado”. A situação de pecado na qual o mundo se encontra faz as pessoas sofrerem muito. E para amenizar um pouquinho, é necessário que substituamos as más ações por boas ações. Mas, apesar de ajudar, isso não resolve tudo. Somente Deus pode resolver tudo.
Enquanto Jeremias 4 salienta a enormidade do castigo que estava prestes a cair sobre o povo de Judá, o capítulo cinco põe o acento sobre a apostasia que estava reinante por ali, que justificava a própria punição que estava sendo anunciada. Isso faz lembrar Diógenes. Ele percorria as ruas de Atenas com uma lanterna acessa em plena luz do dia à procura de um homem honesto. Com Jeremias também não foi muito diferente. Ele deveria dar voltas às ruas de Jerusalém, à procura de um homem íntegro. Provavelmente Jeremias não tenha encontrado um homem íntegro, sequer.
O mesmo pode acontecer hoje: peneirar a sociedade toda e não ficar ninguém aprovado, nem no caráter nem na integridade. Mas você pode trabalhar para que isso não aconteça. Sabe como? Com sua própria vida. Se você for integro, pelo menos você não vai ser peneirado. Ou, talvez, trazendo aqui para a figura usada no capítulo seis, quando o fole bufar e o fogo subir, que você seja achado como o metal precioso que não vira refugo. Ainda quer saber como? Leia Jeremias 04 a 06, e você vai descobrir. Tenho certeza de que você não deixará de ler. Esses capítulos são unidos pelo mesmo tema da apostasia e da punição, devendo assim servir-nos de grande advertência. Lendo-os, você pode ouvir, do Espírito Santo, sobre qual é o caminho certo que você deve seguir nesta vida incerta. Faça bom proveito dos mesmos, enquanto há tempo hábil para isto.
Valdeci Júnior
Fátima Silva