-
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
6
|Ester 7:6|
Ester sanoi: se vihamies ja vainooja on tämä paha Haman; ja Haman peljästyi kuninkaan ja kuningattaren edessä.
-
7
|Ester 7:7|
Ja kuningas nousi vieraspidosta ja viinan tyköä vihoissansa ja meni salin yrttitarhaan; ja Haman nousi ja rukoili kuningatarta henkensä edestä; sillä hän näki hänellensä olevan valmistetun onnettomuuden kuninkaalta.
-
8
|Ester 7:8|
Ja kuin kuningas tuli jälleen salin yrttitarhasta siihen huoneesen, jossa he olivat viinaa juoneet, nojasi Haman sille vuoteelle, jolla Ester istui. Niin sanoi kuningas: tahtooko hän kuningattarelle tehdä myös väkivaltaa minun läsnäollessani huoneessa? Kuin se sana tuli kuninkaan suusta ulos, peittivät he Hamanin kasvot.
-
9
|Ester 7:9|
Ja Harbona, kuninkaan kamaripalvelijoista, sanoi kuninkaalle: katso, Hamanin kartanolla seisoo puu viisikymmentä kyynärää korkea, jonka hän teki Mordekaita varten, joka hyvää puhui kuninkaan edestä. Niin sanoi kuningas: hirtettäkään hän siihen.
-
10
|Ester 7:10|
Niin he hirttivät Hamanin siihen puuhun, jonka hän teki Mordekaita varten; ja niin asettui kuninkaan viha.
-
1
|Ester 8:1|
Sinä päivänä antoi kuningas Ahasverus kuningatar Esterille Hamanin Juudalaisten vihollisen huoneen. Ja Mordekai tuli kuninkaan eteen; sillä Ester ilmoitti, mikä hän hänelle oli.
-
2
|Ester 8:2|
Ja kuningas otti sormuksensa, jonka hän oli antanut Hamanilta pois ottaa, ja antoi Mordekaille. Ja Ester pani Mordekain Hamanin kartanon päälle.
-
3
|Ester 8:3|
Ja Ester puhui vielä kuninkaalle, ja lankesi hänen jalkainsa juureen, itki ja rukoili häntä palauttamaan Hamanin Agagilaisen pahuutta ja hänen aikomustansa, jonka hän oli ajatellut Juudalaisia vastaan.
-
4
|Ester 8:4|
Niin kuningas ojensi kultaisen valtikan Esterin puoleen. Ja Ester nousi ja seisoi kuninkaan edessä,
-
5
|Ester 8:5|
Ja sanoi: jos kuninkaalle kelpaa, ja jos minä olen armon löytänyt hänen edessänsä, ja jos se on kuninkaalle sovelias, ja minä kelpaan hänelle; niin kirjoitettakoon ja otettakoon takaperin kaikki Hamanin Medatan Agagilaisen pojan aikomuskirjat, jotka hän on kirjoittanut, että kaikki Juudalaiset surmattaisiin kaikissa kuninkaan maakunnissa.
-
-
Sugestões

Clique para ler Salmos 78-80
28 de junho LAB 545
SUAS LIÇÕES
SALMOS 78-80
De todos os hinos nacionais de Israel, o Salmo 78 é o mais extenso. Nele, é repassada a história do povo de Israel, desde o Egito até o estabelecimento do reino no tempo de Davi. Então, ao escrevê-lo, o salmista recordou o passado, com as repetidas conquistas, rebeliões e os merecidos sofrimento e castigo que, infelizmente tinham acontecido, com a finalidade de dar uma admoestação ao povo para que fossem fiéis a Deus, tanto na época quanto no futuro.
Portanto, em essência, é um salmo didático. Ele tem o objetivo de ensinar a viver uma vida justa. É por isso que ele não traz a cronologia histórica, com muita preocupação de ser exato em todas as datas, sequência e detalhes. O autor apenas coloca os assuntos históricos como melhor convém ao seu propósito: mostrar a bondade de Deus, apesar do fato do povo de Israel ser tão rebelde.
Já o Salmo 79 é um poema dedicado à desolação de Jerusalém, devido ao cativeiro babilônico, como já pudemos ver, também, no Salmo 74. Na realidade, o Salmo 79 começa com uma descrição gráfica de Jerusalém em ruÃnas, com seus habitantes mortos à espada. AÃ, em seguida, vem uma súplica por liberdade e para que os invasores recebam o que merecem. No fim desse salmo, encontramos um cântico de louvor e uma aliança eterna de gratidão. Um fato curioso é que, por causa da fluidez de pensamento dele, era o salmo preferido tanto dos huguenotes franceses quanto dos puritanos ingleses.
O último salmo da nossa leitura de hoje é o 80. Ele foi composto em um tempo de angústia, uma crise nacional muito grande. Então, é obvio que existe um rogatório para que Deus renove a misericórdia dEle para com Seu povo. Embora sendo um salmo simples, ao mesmo tempo é muito bonito. Nele, o salmista compara o reino de Israel com um videira que havia sido plantada no Egito, foi muito bem cuidada no passado, mas que agora estava correndo o risco de ser extinta. Isso também pode acontecer conosco, se deixarmos Deus de lado e quisermos nos meter a ser donos do próprio nariz. Corremos o risco de não nos comportarmos como criaturas e não deixarmos Deus agir como Criador.
Leia esses três salmos no seu momento devocional. Enriqueça sua vida espiritual, fortaleça sua fé, construa seu caráter e prepare sua vida para a eternidade. Essas são as lições que eu trouxe para você sobre eles. Agora, quais são as lições que você mesmo pode tirar deles? Essa é uma pergunta que só você mesmo pode responder depois que tiver feito sua leitura.
Tenha um dia abençoado!
Valdeci Júnior
Fátima Silva