-
-
Afrikaans (1953) -
-
1
|Ester 1:1|
En in die dae van Ahasvéros--dit is die Ahasvéros wat geregeer het van Indië af tot by Kus, honderd sewe en twintig provinsies--
-
2
|Ester 1:2|
in dié dae toe koning Ahasvéros op sy koninklike troon in die vesting Susan gesit het,
-
3
|Ester 1:3|
in die derde jaar van sy regering, het hy 'n maaltyd berei vir al sy vorste en sy dienaars; die leërmag van Persië en Medië, die vername manne en die vorste van die provinsies was voor hom;
-
4
|Ester 1:4|
waarby hy die rykdom van sy koninklike heerlikheid en die skitterende prag van sy grootheid baie dae, honderd en tagtig dae lank, vertoon het.
-
5
|Ester 1:5|
En toe dié dae verby was, het die koning vir al die mense wat in die vesting Susan aanwesig was, van die grootste tot die kleinste, 'n maaltyd berei, sewe dae lank, op die voorplein van die tuin van die koninklike paleis.
-
6
|Ester 1:6|
Linne--, katoen-- en pers stowwe was met linne-- en purperrooi bande vasgemaak aan silwerringe en marmerpilare! Goue en silwerrusbanke op 'n plaveisel van malachiet en van witmarmer en perlemoensteen en gevlekte marmer!
-
7
|Ester 1:7|
Daarby het hulle laat drink uit goue bekers, en die een beker was verskillend van die ander beker, en daar was koninklike wyn in oorvloed, eg koninklik!
-
8
|Ester 1:8|
En hulle het gedrink volgens voorskrif: niemand het gedwing nie; want so het die koning bevel gegee aan al die hoë beamptes van sy paleis, dat hulle na elkeen se sin moes handel.
-
9
|Ester 1:9|
Ook het die koningin Vasti 'n vrouemaaltyd aangerig in die koninklike paleis van koning Ahasvéros.
-
10
|Ester 1:10|
Op die sewende dag, toe die hart van die koning vrolik was van die wyn, het hy aan Mehúman, Bista, Harbóna, Bigta en Abágta, Setar en Karkas, die sewe hofdienaars wat voor koning Ahasvéros gedien het, gesê
-
-
Sugestões

Clique para ler Isaías 15-19
27 de julho LAB 574
O NOSSO DEUS É INTERNACIONALMENTE SOBERANO
Isaías 15-19
Hoje, quero dar uma injeção de ânimo em você para que fique mais ativo ainda no programa “Por Dentro da Bíblia”. E sabe como se faz isso? Lendo, diariamente, os capítulos bíblicos escolhidos. É um plano que temos de ler a Bíblia toda em um ano, apenas alguns capítulos a cada dia. Fácil, não é mesmo?
Nem sempre! Durante esses dias, por exemplo, estamos lendo uma sequência de capítulos do livro de Isaías, que desanima muito. Tem que ter raça para continuar lendo. Sei que você tem essa garra, mas quero lhe dar uma dica. Estamos lendo uma série de profecias que o Senhor fez naquela época, no tempo de Isaías, contra várias nações diferentes. E o que isso tem a ver conosco? Hum! Esse é o desafio que quero lhe dar. Não desanime de ler! Está desafiante ter perseverança para continuar lendo? Então, nessas horas, é aí que você pega e lê cavando bem a fundo, em todos os detalhes, para ver que lições espirituais você pode encontrar para sua vida.
Os capítulos para hoje são 15-19, mas essa seção de profecias contra as nações estrangeiras vão do capítulo 13-23. São oráculos contra nações estrangeiras, pronunciados em diferentes ocasiões, em aproximadamente 634 a.C. a, no máximo, 700 a.C.
Dentre as várias lições espirituais que essas profecias sugerem, podemos mencionar as seguintes:
1. Deus é um Deus Universal. Ninguém escapa da Sua visão panorâmica. Assim como julga a todos, então pode amar a todos também;
2. Deus tem interesse em todas as nações, em todas as pessoas. Ele não as quer só para puni-las, mas também para salvar;
3. Aprendendo, juntamente com o item 2, todo o mundo, não escapando ninguém, deve uma resposta ao Juiz, que é o Senhor de toda a Terra;
4. Um dia, as nações reconhecerão que o Deus de Israel é o Deus soberano e deve ser o Salvador. Para poder cumprir o plano de Deus de que um dia Ele quer oferecer para todas as nações, os mesmos privilégios espirituais que Ele dá ao Seu povo, vemos isso em Isaías 18:22.
Mas veja bem. No capítulo 17, versos 12 e 13, você aprende que as nações, em seu desassossego, são como o mar agitado por uma tempestade. Porém, voltando para Isaías 14:32, você vê que no meio da tempestade tem um farol, que é Sião. E no capítulo 19, versos 24 e 25, vem a esperança de que, depois da tempestade, num futuro trazido por Deus, surgirá um continente de nações remidas pela graça divina. Amém!
Louvado seja Deus por nos salvar a despeito de nós mesmos!
Valdeci Júnior
Fátima Silva