-
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|Malaquias 1:1|
משׁא דבר יהוה אל ישׁראל ביד מלאכי
-
2
|Malaquias 1:2|
אהבתי אתכם אמר יהוה ואמרתם במה אהבתנו הלוא אח עשׁו ליעקב נאם יהוה ואהב את יעקב
-
3
|Malaquias 1:3|
ואת עשׁו שׁנאתי ואשׁים את הריו שׂממה ואת נחלתו לתנות מדבר
-
4
|Malaquias 1:4|
כי תאמר אדום רשׂשׂנו ונשׂוב ונבנה חרבות כה אמר יהוה צבאות המה יבנו ואני אהרוס וקראו להם גבול רשׂעה והעם אשׂר זעם יהוה עד עולם
-
5
|Malaquias 1:5|
ועיניכם תראינה ואתם תאמרו יגדל יהוה מעל לגבול ישׁראל
-
6
|Malaquias 1:6|
בן יכבד אב ועבד אדניו ואם אב אני איה כבודי ואם אדונים אני איה מוראי אמר יהוה צבאות לכם הכהנים בוזי שׂמי ואמרתם במה בזינו את שׂמך
-
7
|Malaquias 1:7|
מגישׂים על מזבחי לחם מגאל ואמרתם במה גאלנוך באמרכם שׂלחן יהוה נבזה הוא
-
8
|Malaquias 1:8|
וכי תגשׂון עור לזבח אין רע וכי תגישׂו פסח וחלה אין רע הקריבהו נא לפחתך הירצך או הישׁא פניך אמר יהוה צבאות
-
9
|Malaquias 1:9|
ועתה חלו נא פני אל ויחננו מידכם היתה זאת הישׁא מכם פנים אמר יהוה צבאות
-
10
|Malaquias 1:10|
מי גם בכם ויסגר דלתים ולא תאירו מזבחי חנם אין לי חפץ בכם אמר יהוה צבאות ומנחה לא ארצה מידכם
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva