-
-
Kutsal İncil -
-
5
|Amós 6:5|
Çenk eşliğinde türkü söyleyenler,
Davut gibi beste yapanlar,
-
6
|Amós 6:6|
Tas tas şarap içenler,
Yağların en güzelini sürünenler,
Yusufun yıkımına kederlenmeyenler!
-
7
|Amós 6:7|
Bu yüzden şimdi bunlar
Sürgüne gideceklerin başını çekecekler;
Sona erecek sedire serilenlerin cümbüşü.
-
8
|Amós 6:8|
Egemen RAB başı üzerine ant içti,
Her Şeye Egemen Tanrı RAB şöyle diyor:
‹‹Yakupun gururundan iğreniyor,
Saraylarından tiksiniyorum.
Bu yüzden içindeki her şeyle kenti
Düşmana teslim edeceğim.››
-
9
|Amós 6:9|
Eğer bir evden on kişi kalmışsa,
Onlar da ölecek.
-
10
|Amós 6:10|
Ölünün akrabası yakmak için cesedi evden almaya gelince,
Evdekine, ‹‹Yanında kimse var mı?›› diye soracak,
O da, ‹‹Hayır!›› yanıtını alınca,
‹‹Sus!›› diyecek, ‹‹RABbin adı anılmamalı.››
-
11
|Amós 6:11|
Çünkü RAB buyuruyor,
Büyük ev toza,
Küçük ev küle dönecek.
-
12
|Amós 6:12|
Atlar kaya üzerinde koşar mı?
Kimse denizde öküzle çift sürer mi?
Ama siz adaleti zehire,
Doğruluk meyvesini pelinotuna çevirdiniz.
-
13
|Amós 6:13|
Sizler, Lo-Devar Kentini aldık diye sevinenler,
‹‹Karnayimi kendi bileğimizle ele geçirmedik mi?›› diyenlersiniz. simgesidir.
-
14
|Amós 6:14|
‹‹İşte bu yüzden, ey İsrail halkı,
Üzerinize bir ulus göndereceğim››
Diyor Her Şeye Egemen Tanrı RAB,
‹‹Levo-Hamat'tan Arava Vadisi'ne kadar ezecekler sizi.››
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 32-34
12 de junho LAB 529
EVITE O BLÁ, BLÁ, BLÁ
JÓ 32-34
Blá-blá-blá! Blá-blá-blá! Blá-blá-blá! Penso que era isso que rodava na cabeça de Jó, enquanto ouvia Eliú. Que cara chato! Jó falou o que tinha que falar e pronto! Mas aí Eliú começou a falar e não parou mais. Não acho, porém, que ele era alguém chato para mim ou para nós, que fazemos a leitura bíblica; o que ele disse é até interessante. Refiro-me ao quanto ele estava sendo chato naquela situação para Jó. Ele falou até espumar o canto da boca. Já viu aquele ditado: “fala mais que o homem da cobra”? A leitura inteira de hoje só apresenta a fala de Eliú, mais nada. E o pior é que ele continua falando até no capítulo 37. Então, prepare-se, pois toda a leitura de amanhã é ainda o discurso de Eliú. Estou falando sobre o quanto ele foi inconveniente porque, mais na frente, você verá que Deus repreendeu a todos que estavam falando, menos Jó.
Existem momentos que quanto você mais fala, pior fica. Quando vai a um funeral, por exemplo, onde a morte foi chocante, trágica, inesperada e aí se encontra com o enlutado descontroladamente chorando. Na maioria dos casos, quase que qualquer coisa que você falar vai ser besteira. Nessas horas, o melhor a fazer é estar presente. O que a pessoa precisa é saber que você está ao lado dela. Mais nada. É como se relacionar ou visitar alguém com depressão profunda. O depressivo precisa de muitas coisas, menos de sermão. E assim era com Jó. Ele não precisava de sermão. Ele precisava de abraço, compreensão, empatia.
Até aqui, tenho malhado muito as falas dos amigos de Jó, mas elas não são de todo maléficas. Há coisas que Eliú diz na leitura de hoje, que tanto era verdade naquela época quanto ainda é válido hoje em dia. O conceito está certo, o problema era o modo ou hora de falar. Nem toda verdade precisa ser dita. Nessas horas, percebemos que a sabedoria é muito mais importante que o conhecimento. De que adianta ter a informação certa, mas não saber usá-la?
Hoje, você está em mais vantagem que Jó, porque pode absorver as palavras de Eliú e separar o que é verdade. E como fazer isso? É simples: cada afirmação que você aprender de novo com as palavras dele, coloque em comparação com o que a Bíblia, como um todo, pensa sobre o assunto. Se o que ele tiver dito estiver de acordo com o restante do pensamento bíblico, tudo bem. Se for o contrário, então terá dito besteira. Enxugando assim, você vai evitar o blá-blá-blá.
Sempre busque descobrir a verdade!
Valdeci Júnior
Fátima Silva