-
-
Kutsal İncil -
-
1
|Miquéias 5:1|
Ey ordular kenti, şimdi ordularını topla.
Çevremizi sardılar,
İsraili yönetenin yanağına değnekle vuracaklar.
-
2
|Miquéias 5:2|
Ama sen, ey Beytlehem Efrata,
Yahuda boyları arasında önemsiz olduğun halde,
İsraili benim adıma yönetecek olan senden çıkacak.
Onun kökeni öncesizliğe, zamanın başlangıcına dayanır.
-
3
|Miquéias 5:3|
Bu yüzden onu doğuracak olan kadın doğurana dek
RAB İsraillileri düşmanlarına teslim edecek.
Sonra öbür soydaşları İsraillilere katılacak.
-
4
|Miquéias 5:4|
O gelince, halkını RABden aldığı güçle
Tanrısı RABbin görkemli adına yönetecek.
Halk güvenlik içinde yaşayacak.
Çünkü bütün dünya onun büyüklüğünü kabul edecek.
-
5
|Miquéias 5:5|
Halkına esenlik getirecek. Asurlular ülkemize saldırıp
Kalelerimizi ele geçirince,
Onlara karşı çok sayıda önder çıkaracağız. önder››.
-
6
|Miquéias 5:6|
Asur topraklarını kılıçla,
Nemrutun topraklarını yalın kılıçla yönetecekler.
Ülkemize saldırıp sınırlarımızdan içeri girecek olan Asurlulardan
Bizi bu önderler kurtaracak.
-
7
|Miquéias 5:7|
Yakupun soyundan geride kalanlar,
Birçok halkın arasında
RABbin gönderdiği çiy gibi,
Kimseye dayanmadan, kimsenin onayını beklemeden
Otları sulayan sağanak yağmurları gibi olacaklar.
-
8
|Miquéias 5:8|
Orman hayvanları arasında aslan ne ise,
Davar sürülerini paralayıp dağıtan, kurtulma fırsatı vermeyen genç aslan ne ise,
Yakupun soyundan geride kalanlar da uluslar arasında,
Halkların ortasında öyle olacaklar.
-
9
|Miquéias 5:9|
Ey İsrailliler, düşmanlarınızı yeneceksiniz.
Karşıtlarınızın hepsi ortadan kalkacak.
-
10
|Miquéias 5:10|
RAB diyor ki,
‹‹O gün atlarınızı elinizden alacak,
Savaş arabalarınızı yok edeceğim.
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva