• Miquéias

    x
    • Livros
    • Avançado
    • Leitura para Hoje
    • Kutsal İncil
    • Estude a Bíblia
    • Antigo Testamento

      • Gênesis
      • Êxodo
      • Levítico
      • Números
      • Deuteronômio
      • Josué
      • Juízes
      • Rute
      • 1 Samuel
      • 2 Samuel
      • 1 Reis
      • 2 Reis
      • 1 Crônicas
      • 2 Crônicas
      • Esdras
      • Neemias
      • Ester
      • Jó
      • Salmos
      • Provérbios
      • Eclesiastes
      • Cantares
      • Isaías
      • Jeremias
      • Lamentações
      • Ezequiel
      • Daniel
      • Oséias
      • Joel
      • Amós
      • Obadias
      • Jonas
      • Miquéias
      • Naum
      • Habacuque
      • Sofonias
      • Ageu
      • Zacarías
      • Malaquias
    • Novo Testamento

      • Mateus
      • Marcos
      • Lucas
      • João
      • Atos
      • Romanos
      • 1 Coríntios
      • 2 Coríntios
      • Gálatas
      • Efésios
      • Filipenses
      • Colossenses
      • 1 Tessalonicenses
      • 2 Tessalonicenses
      • 1 Timóteo
      • 2 Timóteo
      • Tito
      • Filemom
      • Hebreus
      • Tiago
      • 1 Pedro
      • 2 Pedro
      • 1 João
      • 2 João
      • 3 João
      • Judas
      • Apocalipse
    • Fechar
      • Miquéias


        Leia por capítulos
        Comentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
        X  

      Clique para ler Jeremias 42-44



      23 de agosto LAB 601

      PERICULOSIDADE
      Jeremias 42-44

      O Jeremias foi parar no Egito. Ele não queria ir para lá, de jeito nenhum. Ele falara para o povo que eles não deveriam ir. E ele só foi para lá, por ter sido forçado pelas circunstâncias da teimosia do povo. Mas, fazer o quê!
      Você já passou por isso? Por uma circunstância desagradável, pela qual você não gostaria de ter passado. A princípio você evita, mas depois, a situação foge do seu controle, e, por causa dos outros, você também acaba se lascando. Nestas horas, é difícil ficar de boca fechada.
      Foi o que aconteceu com o Jeremias que foi parar em Dafne, na fronteira nordeste do Egito. Dafne não seria o ponto final da migração dos judeus que acompanhavam Joanã naquela fuga. Dali eles se espalhariam. Mas, o fato é que, durante a pausa em Dafne, Jeremias recebeu uma mensagem do Senhor. E deveria apresentá-la em forma dramatizada, como as do cinto de linho e do vaso quebrado, que já apresentara anteriormente.
      A obstinação do povo era tanta que nada mais, nem a mensagem, as palavras ou as encenações de Jeremias, tinha efeito. Quão fácil era-lhes torcer os fatos e interpretá-los segundo seus preconceitos e preferência. Qual fácil é também que isso aconteça conosco hoje. É um perigo. Quando o povo de Deus chega a esse ponto, o que mais um profeta de Deus pode fazer?
      Diante da inutilidade dos argumentos, Jeremias apela para o futuro: a história diria quem tinha razão. Que levassem sua maldade às últimas conseqüências. Veriam com seus próprios olhos, e em sua própria carne, a palavra de quem subsistiria, a sua, ou a do Senhor. Deus então declara que Seu nome não mais seria pronunciado em vão por um só judeu vivendo no Egito. Seriam todos consumidos pela espada e pela fome. Os que sobreviveriam e teriam ocasião de voltar à sua terra constituiriam um número diminuto.
      Um sinal finalmente lhes é dado como prova de que a palavra do Senhor é que prevaleceria. Tinham se refugiado à sombra de Faraó-Hofra (Apries - 589 a 570 d.C). Pois bem, Hofra seria entregue na mão de seus inimigos, que o fariam perecer. E realmente, ele perdeu sua vida numa rebelião, sendo sucedido por Amasis.
      Os teimosos judeus ficaram perdidos. O maior problema daquele povo foi confundir permissão divina com vontade divina. Uma coisa é o que Deus quer, outra coisa é o que Deus, até certo ponto, tolera. E cair na zona da tolerância é um perigo. Porque tudo fica passível de ser confundido, e, na penumbra cinzenta, vem o pior: o sincretismo.
      O melhor é procurar fazer a vontade de Deus.


      Valdeci Júnior
      Fátima Silva



        1
         
        2
         
        3
         
        4
         
        5
         
        6
         
        7
         
      •   Kutsal İncil

      • Capítulo 7
      • 1     |Miquéias 7:1| Vay halime benim! Yazın meyve toplandıktan
        Ve bağbozumundan artakalan üzümler alındıktan sonra
        Tek bir salkım bulamayan adam gibiyim.
        Canım turfanda inciri nasıl da çekiyor!
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 2     |Miquéias 7:2| Ülkede Tanrıya sadık kul kalmadı.
        İnsanlar arasında dürüst kimse yok.
        Herkes kan dökmek için pusuda.
        Kardeş kardeşe tuzak kuruyor.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 3     |Miquéias 7:3| Kötülük yapmakta elleri ne becerikli!
        Önderler armağan istiyor, yargıçlar rüşvet alıyor.
        Güçlüler her istediklerini zorla yaptırıyor,
        Düzen üstüne düzen kuruyorlar.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 4     |Miquéias 7:4| En iyileri çalı çırpıdan değersiz,
        En dürüstleri dikenli çitten beterdir.
        Ama peygamberlerinin uyardığı gibi,
        Cezalandırılacakları gün geldi çattı.
        Şaşkınlık içindeler şimdi.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 5     |Miquéias 7:5| İnanmayın komşunuza,
        Dostunuza güvenmeyin.
        Koynunuzda yatan karınızın yanında bile
        Sıkı tutun ağzınızı.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 6     |Miquéias 7:6| Çünkü oğul babasına saygısızlık ediyor,
        Kız annesine, gelin kaynanasına karşı geliyor.
        İnsanın düşmanı kendi ev halkıdır.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 7     |Miquéias 7:7| Ama ben umutla RABbe bakıyor,
        Kurtarıcım olan Tanrıyı bekliyorum.
        Duyacak beni Tanrım.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 8     |Miquéias 7:8| Halime sevinme, ey düşmanım!
        Düşsem de kalkarım.
        Karanlıkta kalsam bile RAB bana ışık olur.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 9     |Miquéias 7:9| RABbe karşı günah işlediğim için,
        Onun öfkesine dayanmalıyım.
        Sonunda davamı savunup hakkımı alacak,
        Beni ışığa çıkaracak, adaletini göreceğim.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 10     |Miquéias 7:10| Düşmanım da görecek ve utanç içinde kalacak.
        O düşman ki,
        ‹‹Hani Tanrın RAB nerede?›› diye soruyordu bana.
        Onun düşüşünü gözlerimle göreceğim.
        Sokaktaki çamur gibi ayak altında çiğnenecek.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • ‹
      • 1
      • 2
      • ›
      • Fechar
      • Sugestões

      © 2008-2026 Portal Bíblia

      Av. Gen. Euryale de Jesus Zerbine 5876 - Jardim São Gabriel - Jacareí-SP - CEP: 12340-010    Tel: (12) 2127-3000

      Fale Conosco :: Como chegar :: Localização (mapa) :: Copyright de Versões Bíblicas Utilizadas