-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
1
|Apocalipse 17:1|
Ja tuli yksi seitsemästä enkelistä, joilla seitsemän maljaa oli, ja puhui minun kanssani ja sanoi minulle: tule, minä osoitan sinulle sen suuren porton tuomion, joka paljoin vetten päällä istuu,
-
2
|Apocalipse 17:2|
Jonka kanssa maan kuninkaat huorin tehneet ovat, ja ne, jotka maan päällä asuvat, ovat hänen huoruutensa viinasta juopuneet.
-
3
|Apocalipse 17:3|
Ja hän vei minun hengessä korpeen. Ja minä näin vaimon istuvan verenkarvaisen pedon päällä, täynnänsä pilkkanimiä, jolla oli seitsemän päätä ja kymmenen sarvea.
-
4
|Apocalipse 17:4|
Ja vaimo oli vaatetettu purpuralla ja verenkarvaisella, ja oli kullalla kullattu, ja kalliilla kivillä ja päärlyillä, ja piti kädessänsä kultaisen maljan, täynnä kauhistuksia ja hänen huoruutensa riettautta.
-
5
|Apocalipse 17:5|
Ja hänen otsassansa oli nimi kirjoitettu: salaus: suuri Babylon, huoruuden ja maan kauhistuksen äiti.
-
6
|Apocalipse 17:6|
Ja minä näin vaimon juopuneena pyhäin ja Jesuksen todistajain verestä; ja minä ihmettelin suuresti, kuin minä sen näin.
-
7
|Apocalipse 17:7|
Ja enkeli sanoi minulle, miksis ihmettelet? Minä sanon sinulle vaimon salaisuuden ja pedon salaisuuden, joka häntä kantaa, ja jolla on seitsemän päätä ja kymmenen sarvea.
-
8
|Apocalipse 17:8|
Peto, jonkas näit, on ollut ja ei ole, ja se on syvyydestä tuleva ylös ja on kadotukseen menevä: ja ne, jotka maan päällä asuvat, (joidenka nimet ei ole elämän kirjassa maailman alusta kirjoitetut,) ihmettelevät, kuin he näkevät pedon, joka oli ja ei ole, vaikka hän kuitenkin on.
-
9
|Apocalipse 17:9|
Ja tässä on mieli, jolla viisaus on. Ne seitsemän päätä ovat seitsemän vuorta, joidenka päällä vaimo istuu.
-
10
|Apocalipse 17:10|
Ja ovat seitsemän kuningasta: viisi ovat langenneet, ja yksi on, ja toinen ei ole vielä tullut, ja kuin hän tulee, niin hänen pitää vähän aikaa pysymän.
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 48-50
16 de janeiro LAB 382
HERANÇA DEIXADA POR UM CRENTE
Gênesis 48-50
No comentário de hoje, quero falar de coisas boas com você. Ontem, comentei sobre vários problemas sociais. A sociedade sempre enfrenta suas dificuldades; foi no tempo de Jacó, de José do Egito e tem sido ao longo da História. As desgraças estão sempre por aí. Mas não é só de coisa ruim que se vive.
“No mundo ainda existem belezas, que alegram a vida e nos fazem sonhar”, como diz a bela canção escrita por Valdecir Lima. Ainda existem recantos felizes da natureza, onde qualquer ser humano gostaria de estar. Ou seja, ainda temos nossas alegrias para compartilharmos uns com os outros e desfrutarmos delas.
A primeira boa notícia é que hoje, dia 16 de janeiro, ainda no começo do ano, já estamos terminando a nossa leitura do primeiro livro da Bíblia: Gênesis. É o livro que conta a história das nossas origens e os começos primordiais da História humana. Então, essa é uma comemoração, certo?
Já terminamos de ler o primeiro livro da Bíblia! Nessa comemoração, já lhe faço um convite: não fique fora desse programa, por favor. Participe conosco! Aliás, participe com Deus, da leitura diária da palavra dEle. Se você participar, a cada dia, lendo, particularmente, na sua Bíblia, uns três capítulos, acompanhando como sugere o nosso projeto de leitura anual da Bíblia, no final do ano, você poderá comemorar por ter lido a Bíblia inteira.
No relato de hoje, têm muitas coisas boas. Existem as coisas ruins também, mas o capítulo 48 apresenta uma narrativa de bênçãos que Jacó passou para seus filhos. O velhinho Jacó estava para morrer. Então, ele chamou seus herdeiros, um por um, porque ele queria deixar alguma coisa muito boa para eles.
O melhor presente que um pai pode dar a um filho é a sua bênção. Eu tenho consciência de que se minha vida é tão abençoada hoje, é porque, antes de falecer, meu pai orou muito por mim. A oração de um pai e de uma mãe por um filho é muito poderosa. E meu pai também, como aconteceu com Jacó, também morreu bem longe da terra natal dele. Quando meu pai faleceu, estávamos morando no estado do Tocantins. Mas, mesmo depois de muitos anos que saí de lá, nunca vou esquecer-me de que o cristianismo vivido pelo meu pai me deixou uma herança muito grande por sua influência.
Que essa herança influencia tanto os filhos, você pode ver no próprio final da história, observando sobre como José e os irmãos dele foram felizes. Se você é pai ou mãe, não sei, mas pode abençoar outros orando por eles. Ore por seus queridos!
Valdeci Júnior
Fátima Silva