-
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
4
|Jonas 3:4|
Ja kuin Jona rupesi siinä käymään yhden päiväkunnan matkan, huusi hän ja sanoi: vielä on neljäkymmentä päivää; niin Niniven pitää hukkuman.
-
5
|Jonas 3:5|
Niin Niniven miehet uskoivat Jumalan päälle, ja antoivat saarnata, että paastottaisiin, ja pukivat säkit yllensä sekä pienet että suuret.
-
6
|Jonas 3:6|
Ja kuin Niniven kuningas sen kuuli, nousi hän istuimeltansa ja riisui kalliit vaatteensa, kääri itsensä säkkiin ja istui tuhkaan.
-
7
|Jonas 3:7|
Ja antoi kuuluttaa ja sanoa Ninivessä kuninkaan tahdosta ja hänen sankareinsa käskystä, sanoen: ettei yksikään ihminen taikka eläin, karja eli lampaat pidä mitään maistaman eikä laitumelle ajettaman, ja ei vettäkään juoman;
-
8
|Jonas 3:8|
Vaan ihmiset ja eläimet pitää säkkiin puetettaman, ja heidän pitää lujasti Jumalan tykö huutaman. Ja jokainen palatkaan pahasta tiestänsä ja kätensä väkivallasta.
-
9
|Jonas 3:9|
Kukaties Jumala taitaa kääntyä ja katua, ja lakata hirmuisesta vihastansa, ettemme huku.
-
10
|Jonas 3:10|
Kuin Jumala näki heidän työnsä, että he palasivat pahasta tiestänsä, katui Jumala sitä pahaa, jota hän oli puhunut heille tehdäksensä, ja ei tehnytkään.
-
1
|Jonas 4:1|
Niin Jona pani sen kovin pahaksensa, ja vihastui.
-
2
|Jonas 4:2|
Rukoili Herraa ja sanoi: voi Herra! sepä se on, minkä minä sanoin, kuin minä olin vielä maassani, sentähden minä tahdoin myös Tarsikseen paeta; sillä minä tiedän, että sinä Jumala olet armollinen, laupias, pitkämielinen, suuresta hyvyydestä ja kadut pahaa.
-
3
|Jonas 4:3|
Niin ota nyt, Herra, minun sieluni minusta pois; sillä minä kuolisin paremmin kuin eläisin.
-
-
Sugestões

Clique para ler Juízes 6-8
16 de março LAB 441
MANTENDO O CHAMADO
Juízes 06-08
Você já ouviu falar de Gideão? Ele foi um grande homem que recebeu um chamado de Deus. Isso aconteceu há séculos, mas o chamado do Senhor continua em nossos dias. E isso é muito sério. O chamado de Deus é o mesmo, mas agora não é mais para Gideão. É para você. Talvez, você possa pensar: “Ah, mas já aceitei o chamado de Deus, porque estou lendo este comentário...”
Lamento, mas preciso dizer que isso é parcialmente verdade. Digo parcialmente porque o chamado não termina por aqui. Às vezes, começamos a aceitar um chamado, e vamos até bem por um bom tempo, mas então caímos no erro de pensar que, por ser uma pessoa chamada, então somos bons demais. Logo, o pior acontece: “caímos do cavalo”! E não querendo que isso aconteça com você, lhe digo: você ter parado para ler este comentário aqui, é uma grande coisa, mas não é tudo.
É como na vida de Gideão. Convido-lhe a analisar sobre a continuidade do atendimento ao chamado na vida dele que, na realidade, foi uma descontinuidade e não uma continuidade.
Alguém poderá dizer: “Como assim? Gideão não foi O CARA?” Pois é. Vamos ver...
Só fazendo um parêntese, pode ser que na sua versão bíblica, em Juízes 6-8, não apareça a palavra Gideão. Se encontrar um camarada chamado Jerubaal, é o mesmo, ok? São uma pessoa só: o juiz de Israel que venceu a guerra e passou a ser chamado de “o poderoso guerreiro”.
Mas como era esse homem? As características dele eram as seguintes:
• Juízes 6:15 - encontramos a humildade;
• Juízes 6:17 - vemos a precaução;
• Juízes 6:24 - muita espiritualidade;
• Juízes 6:27 - mostra sua obediência;
• Juízes 6:34 - inspiração divina.
Penso que tudo isso acontecia porque, na realidade, o que Gideão tinha de melhor era a comunhão dele com Deus, que pode ser vista em Juízes 6:36 e 7:4-9. Isso dava para Gideão as habilidades de ter boas estratégias, como vemos em Juízes 7:16-18, e a ter também muito tato, como começam nos mostrando os três primeiros versos do capítulo 8 de Juízes.
Mas, com todas essas virtudes que capacitam alguém que foi chamado por Deus, infelizmente, Juízes 8:24-31 nos mostra que o grande Gideão foi enfraquecido por causa da prosperidade. Triste, não é mesmo?
Por isso, digo: uma vez que alguém foi chamado, não quer dizer que ele estará, para sempre, enquadrado nos planos de Deus. É preciso cuidar para manter o chamado. E sabe como você pode fazer isso hoje? A primeira parte foi ler o comentário; a continuidade será fazer a leitura do dia.
Valdeci Júnior
Fátima Silva