-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
2
|Ezequiel 25:2|
בן אדם שׁים פניך אל בני עמון והנבא עליהם
-
3
|Ezequiel 25:3|
ואמרת לבני עמון שׂמעו דבר אדני יהוה כה אמר אדני יהוה יען אמרך האח אל מקדשׂי כי נחל ואל אדמת ישׁראל כי נשׂמה ואל בית יהודה כי הלכו בגולה
-
4
|Ezequiel 25:4|
לכן הנני נתנך לבני קדם למורשׂה וישׂבו טירותיהם בך ונתנו בך משׂכניהם המה יאכלו פריך והמה ישׂתו חלבך
-
5
|Ezequiel 25:5|
ונתתי את רבה לנוה גמלים ואת בני עמון למרבץ צאן וידעתם כי אני יהוה
-
6
|Ezequiel 25:6|
כי כה אמר אדני יהוה יען מחאך יד ורקעך ברגל ותשׁמח בכל שׂאטך בנפשׂ אל אדמת ישׁראל
-
7
|Ezequiel 25:7|
לכן הנני נטיתי את ידי עליך ונתתיך לבג לגוים והכרתיך מן העמים והאבדתיך מן הארצות אשׂמידך וידעת כי אני יהוה
-
8
|Ezequiel 25:8|
כה אמר אדני יהוה יען אמר מואב ושׁעיר הנה ככל הגוים בית יהודה
-
9
|Ezequiel 25:9|
לכן הנני פתח את כתף מואב מהערים מעריו מקצהו צבי ארץ בית הישׂימת בעל מעון וקריתמה
-
10
|Ezequiel 25:10|
לבני קדם על בני עמון ונתתיה למורשׂה למען לא תזכר בני עמון בגוים
-
11
|Ezequiel 25:11|
ובמואב אעשׁה שׂפטים וידעו כי אני יהוה
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva