-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
18
|Ezequiel 37:18|
וכאשׂר יאמרו אליך בני עמך לאמר הלוא תגיד לנו מה אלה לך
-
19
|Ezequiel 37:19|
דבר אלהם כה אמר אדני יהוה הנה אני לקח את עץ יוסף אשׂר ביד אפרים ושׂבטי ישׁראל חברו ונתתי אותם עליו את עץ יהודה ועשׁיתם לעץ אחד והיו אחד בידי
-
20
|Ezequiel 37:20|
והיו העצים אשׂר תכתב עליהם בידך לעיניהם
-
21
|Ezequiel 37:21|
ודבר אליהם כה אמר אדני יהוה הנה אני לקח את בני ישׁראל מבין הגוים אשׂר הלכו שׂם וקבצתי אתם מסביב והבאתי אותם אל אדמתם
-
22
|Ezequiel 37:22|
ועשׁיתי אתם לגוי אחד בארץ בהרי ישׁראל ומלך אחד יהיה לכלם למלך ולא יהיה עוד לשׂני גוים ולא יחצו עוד לשׂתי ממלכות עוד
-
23
|Ezequiel 37:23|
ולא יטמאו עוד בגלוליהם ובשׂקוציהם ובכל פשׂעיהם והושׂעתי אתם מכל מושׂבתיהם אשׂר חטאו בהם וטהרתי אותם והיו לי לעם ואני אהיה להם לאלהים
-
24
|Ezequiel 37:24|
ועבדי דוד מלך עליהם ורועה אחד יהיה לכלם ובמשׂפטי ילכו וחקתי ישׂמרו ועשׁו אותם
-
25
|Ezequiel 37:25|
וישׂבו על הארץ אשׂר נתתי לעבדי ליעקב אשׂר ישׂבו בה אבותיכם וישׂבו עליה המה ובניהם ובני בניהם עד עולם ודוד עבדי נשׁיא להם לעולם
-
26
|Ezequiel 37:26|
וכרתי להם ברית שׂלום ברית עולם יהיה אותם ונתתים והרביתי אותם ונתתי את מקדשׂי בתוכם לעולם
-
27
|Ezequiel 37:27|
והיה משׂכני עליהם והייתי להם לאלהים והמה יהיו לי לעם
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva